Skip to main navigation menu Skip to main content Skip to site footer

Curriculum Literacy Self-Efficacy Scale (Clses): Validity and Reliability Study

Cilt 11 Sayı 89 kapak

Öz

Program Okuryazarlığı Öz-Yeterlik Ölçeği (Poköyö): Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Bu çalışmada öğretmenlerin program okuryazarlığı öz-yeterlik düzeylerinin belirlenmesi için geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirilmesi amaçlanmıştır. Ölçek geliştirme sürecinde öncelikle kuramsal çerçeve belirlenerek madde havuzu oluşturulmuş, madde havuzu Türk Dili ve Edebiyatı alan uzmanları tarafından incelenmiş, görünüş geçerliği için Eğitim Programları ve Öğretim alan uzmanlarının görüşüne başvurulmuş, kapsam geçerliği ise Eğitim Programları ve Öğretim alanında görev yapmakta olan sekiz öğretim üyesinin görüşleri doğrultusunda Lawshe Tekniği ile kontrol edilmiştir. Kapsam geçerliği analizi doğrultusunda on madde ölçek dışı bırakılmıştır. 18 öğretmenle yapılan ön deneme uygulamasından sonra deneme uygulamasına geçilerek birinci çalışma grubunu oluşturan 337 öğretmenden elde edilen veriler üzerinde açımlayıcı faktör analizi ve güvenirlik analizi yapılmıştır. Deneme uygulamasının ikinci aşamasında ikinci çalışma grubunda yer alan 350 öğretmene ölçek uygulanmıştır. İkinci çalışma grubundan elde edilen veriler üzerinde doğrulayıcı faktör analizi ve güvenirlik analizleri yapılmıştır. Yapı geçerliği kontrolü kapsamında yapılan açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri sonucunda ölçeğin tek faktörlü yapıda olduğu ve madde faktör yüklerinin .681 ile .857 arasında değiştiği görülmüştür. İki aşamalı güvenirlik analizi sonucunda birinci çalışma grubundan elde edilen madde toplam korelasyonu değerlerinin .67 ile .84 arasında, ikinci çalışma grubundan elde edilen madde toplam korelasyon değerlerinin .68 ile .89 arasında dağılım gösterdiği görülmüştür. Çalışma gruplarından elde edilen Cronbach Alpha güvenirlik katsayıları ise 0,98 ve 0.99 olarak belirlenmiştir. Çalışma sonucunda geliştirilen 42 maddelik tek faktörlü “Program Okuryazarlığı Öz-Yeterlik Ölçeği (POKÖYÖ)”nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler Program okuryazarlığı, Ölçek geliştirme, Geçerlik, Güvenirlik

Abstract

In this study, it was aimed to develop a valid and reliable scale to determine teachers' curriculum literacy self-efficacy levels. In the scale development process, firstly, the theoretical framework was determined and an item pool was created, the item pool was examined by Turkish Language and Literature field experts, Curriculum and Instruction field experts were consulted for face validity and content validity was checked with the Lawshe Technique according to the opinions of eight faculty members working in the field of Curriculum and Instruction. In line with the content validity analysis, ten items were excluded from the scale. After the preliminary trial application with 18 teachers, a trial application was started and exploratory factor analysis and reliability analysis were carried out on the data obtained from 337 teachers constituting the first study group. In the second stage of the application, the scale was applied to 350 teachers in the second study group. Confirmatory factor analysis and reliability analysis were conducted on the data obtained from the second study group. As a result of the exploratory and confirmatory factor analyses conducted within the scope of construct validity control, it was seen that the scale had a single-factor structure and item factor loadings ranged between .681 and .857. Two-stage reliability analysis showed that the item-total correlation values obtained from the first study group ranged between .67 and .84, and the item-total correlation values obtained from the second study group ranged between .68 and .89. The Cronbach Alpha reliability coefficients obtained from the study groups were 0.98 and 0.99. As a result of the study, it was revealed that the 42-item, one-factor "Curriculum Literacy Self-Efficacy Scale" is a valid and reliable measurement tool.

Keywords Curriculum literacy, Scale development, Validity, Reliability

PDF (Turkish)

References

  1. Akyıldız, S. (2020). Öğretim programı okuryazarlığı kavramının kavramsal yönden analizi: Bir ölçek geliştirme çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(73), 315-332. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/945786 DOI: https://doi.org/10.17755/esosder.554205
  2. Altunışık, R., Çoşkun, R., Yıldırım, E., & Bayraktaroğlu, S. (2010). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Sakarya Kitabevi.
  3. Arıkan, R. (2011). Araştırma yöntem ve teknikleri. Nobel Yayınevi.
  4. Ariav, T. (1991). Growth in teachers' curriculum knowledge through the process of curriculum analysis. Journal of Curriculum and Supervision, 6(3), 183-200. https://files.ascd.org/staticfiles/ascd/pdf/journals/jcs/jcs_1991spring_ariav.pdf
  5. Aslan, O. (2019). İlk ve ortaokul yöneticilerinin program okur-yazarlığına ilişkin algılarının çeşitli değişkenlere göre analizi (Yayın No. 573023) [Yüksek Lisans Tezi, Harran Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  6. Aslan, S. (2018). Ortaokul öğretmenlerinin program okuryazarlık düzeyleri (Yayın No. 516831) [Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  7. Aslan, S. (2018). Ortaokul öğretmenlerinin program okuryazarlık düzeyleri (Yayın No. 516831) [Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  8. Awang, Z. (2015). SEM made simple: A gentle approach to learning structural equation modelling. MPWS Rich Publication.
  9. Aykaç, N., & Ulubey, Ö. (2012). Öğretmen adaylarının ilköğretim programının uygulanma düzeyine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(1), 63-82. https://dergipark.org.tr/tr/pub/auebfd/issue/38383/445076
  10. Ayre, C., & Scally, A. J. (2014) Critical values for Lawshe’s content validity ratio: revisiting the original methods of calculation. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 47(1), 79-86. https://bradscholars.brad.ac.uk/bitstream/handle/10454/8362/Ayre_Measurement_and_evaluation.pdf?sequence=1&isAllowed=y DOI: https://doi.org/10.1177/0748175613513808
  11. Bolat, Y. (2017). Eğitim programı okuryazarlığı kavramı ve eğitim programı okuryazarlığı ölçeği. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 12(18), 121-138. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.12103 DOI: https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.12103
  12. Brown, T. A. (2006). Confirmatory factor analysis for applied research. Guilford Publications, Inc.
  13. Büyükkaragöz, S. (1997). Program geliştirme – kaynak ve metinler. Kuzucalar Ofset.
  14. Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi.
  15. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
  16. Çobanoğlu, R. (2011). Teacher self-efficacy and teaching beliefs as predictors of curriculum ımplementation in early childhood education (Yayın No. 300702) [Yüksek Lisans Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  17. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi.
  18. DeVellis, R. F. (2017). Ölçek geliştirme: Kuram ve uygulamalar (Çev. Ed., T. Totan). Nobel Akademik. (Orijinal çalışma 2012’de yayımlandı).
  19. Erdamar, F. S. (2020). Sınıf Öğretmenlerinin program okuryazarlık algıları ve ilkokul yöneticilerinin öğretmenlerin program okuryazarlık becerisine yönelik algılarının ilerlemeci felsefe bağlamında analizi (Yayın No. 621287) [Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  20. Erkuş, A. (2014). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme-I: Temel kavramlar ve işlemler. Pegem Yayınları.
  21. Güleş, E. (2022). İlkokul ve ortaokul öğretmenlerinin program okuryazarlıkları ve öğretim programına bağlılıklarının incelenmesi (Yayın No. 715738) [Yüksek Lisans Tezi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  22. Gündoğan, G. (2019). Öğretmenlerin program okuryazarlıkları hakkında nitel bir değerlendirme (Yayın No. 579025) [Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  23. Henson, R. K., & Roberts, J. K. (2006). Use of exploratory factor analysis in published research: Common errors and some comment on improved practice. Educational and Psychological Measurement, 66 (3), 393-416. https://doi.org/10.1177/0013164405282 DOI: https://doi.org/10.1177/0013164405282485
  24. Hooper, D., Coughlan, J., & Mullen, M. (2008). Structural equation modelling: guidelines for determining model fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60. https://arrow.tudublin.ie/buschmanart/2/#:~:text=http%3A//www.ejbrm.com/vol6/v6%2Di1/v6%2Di1%2Dpapers.ht m
  25. Kahramanoğlu, R. (2019). Öğretmenlerin öğretim programı okuryazarlığına yönelik yeterlik düzeyleri üzerine bir inceleme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(65), 827-840. http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2019.3495 DOI: https://doi.org/10.17719/jisr.2019.3495
  26. Karagöz, Y. (2017). SPSS ve AMOS uygulamalı nicel-nitel-karma bilimsel araştırma yöntemleri ve yayın etiği. Nobel Akademik Yayıncılık.
  27. Karaman, P., & Bakaç, E. (2018). Investigating the teachers’ curriculum orıentations in terms of various variables. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 304-320. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2018..-364651 DOI: https://doi.org/10.17240/aibuefd.2018..-364651
  28. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler. Nobel Akademik Yayıncılık.
  29. Keskin, A. (2020). Öğretmenlerin öğretim programı okuryazarlık düzeylerine yönelik algılarının belirlenmesi (Yayın No. 618850) [Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  30. Keskin, A., & Korkmaz, H. (2017, 26-28 Ekim). Öğretmenlerin “program okuryazarlığı” kavramına yükledikleri anlam [Bildiri Sunumu]. 5. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Muğla.
  31. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. Routledge.
  32. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling: A researcher’s guide. Sage.
  33. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel psychology, 28(4), 563-575. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x DOI: https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x
  34. Nsibande, R. N., & Modiba, M. M. (2012) “‘I Just Do As Expected’. Teachers’ implementation of continuous assessment and challenges to curriculum literacy”, Research Papers in Education, 27(5): 629-645. https://doi.org/10.1080/02671522.2011.560961 DOI: https://doi.org/10.1080/02671522.2011.560961
  35. Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory. McGraw Hill.
  36. Ogar, O. E., & Awhen, F. (2015). Teachers perceived problems of curriculum implementation in tertiary institutions in cross river state of Nigeria. Journal of Education and Practice, 6(19), 145-151. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1079530.pdf
  37. Özdamar, K. (2016). Eğitim, sağlık ve davranış bilimlerinde ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi. Nisan Kitabevi.
  38. Özdamar, K. (2004). Paket programlar ile istatiksel veri analizi (Çok değişkenli analizler). Kaan Kitabevi.
  39. Özdemir, S. M. (2009). Eğitimde program değerlendirme ve Türkiye’de eğitim programlarını değerlendirme çalışmalarının incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (6), 126-149. https://dergipark.org.tr/tr/pub/yyuefd/issue/13712/166017
  40. Pinar, W. F., Reynolds, W. M., Slattery, P., & Taubman, P. M. (1995). Understanding curriculum: An introduction to the study of historical and contemporary curriculum discourses. New York: Peter Lang.
  41. Shulman, L. S. (1987). Knowledge and teaching: Foundations of the new reform. Harvard educational review, 57(1), 1-23. https://doi.org/10.17763/haer.57.1.j463w79r56455411 DOI: https://doi.org/10.17763/haer.57.1.j463w79r56455411
  42. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74. http://www.nebisumer.com/wp-content/uploads/2015/03/SumerN.2000.YEM_TPY.pdf
  43. Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş, temel ilkeler ve LİSREL uygulamaları. Ekinoks Eğitim Danışmanlık Hiz.
  44. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics. Allyn and Bacon.
  45. Tavşancıl, E. (2014). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Yayınevi.
  46. Tezbaşaran, A. (2008). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Türk Psikologlar Derneği.
  47. Vieira, A. L. (2011). Interactive LISREL in practice: Getting started with a SIMPLIS Approach. Springer. DOI: https://doi.org/10.1007/978-3-642-18044-6
  48. Worthington, R. L., & Whittaker, T. A. (2006). Scale development research: A content analysis and recommendations for best practices. The Counseling Psychologist, 34(6), 806-838. https://doi.org/10.1177/00110000062881 DOI: https://doi.org/10.1177/0011000006288127
  49. Yar Yıldırım, V. (2018). Okul yöneticilerinin program okuryazarlıklarına yönelik bir hizmet içi eğitim programının geliştirilmesi ve değerlendirilmesi (Yayın No. 493983) [Doktora Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
  50. Yıldırım, İ. (2019). Öğretim programı okuryazarlığı ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Harran Education Journal, 4(2), 1-28. https://doi.org/10.22596/2019.0402.1.28 DOI: https://doi.org/10.22596/2019.0402.1.28