The Effect of Quiet Quitting on Person-Organization Fit: A Study of Manufacturing Enterprise Employees
Öz
Sessiz İstifanın Kişi-Örgüt Uyumundaki Etkisi: İmalat İşletmesi Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma
Sessiz istifa kavramı son zamanlarda hoşnutsuz çalışanların işten ayrılmak yerine daha az çabayla çalışmaya devam ettiği bir durumu tanımlamak için kullanılmaktadır. Bu kavram yalnızca rol üstü davranışlardan dolayı sorumluluk almadan iş hayatına devam eden çalışanlar için kullanılmaktadır. Sessiz istifa davranışının temelinde çalışan beklentisi ile işletmenin çalışandan beklentesinin çatışması olabilir. Bu bağlamda çalışma sessiz istifanın kişi-örgüt uyumu üzerindeki etkisini saptamaktır. Bu amaçla İstanbul Beylikdüzü Organize Sanayi Bölgesi’ndeki iki ayrı imalat işletmesinin 492 mavi ve beyaz yakalı çalışana kolayda örnekleme temelinde gönüllülük esasıyla ulaşılmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programıyla işlenmiştir. Korelasyon analiziyle sessiz istifa ile kişi-örgüt uyumu arasında r=-0,728 kuvvetinde (p<0,05 anlamlılık düzeyinde) negatif yönde yüksek düzeyli anlamlı ilişki saptanmıştır. Regresyon analizi ile sessiz istifanın kişi-örgüt uyumu üzerinde (β=-0,754; p<0,05) negatif etkisi saptanmıştır. Çalışanların sessiz istifa algılamaları konusunda yapılan fark testleri (t testi, ANOVA) sonucu elde edilen bulgularda cinsiyet, statü, yaş, eğitim ve kurumda çalışma süresi arasında p<0,05 anlamlılık düzeyinde anlamlı farklılık saptanmıştır. Kişi-örgüt uyumu konusunda yapılan fark testleri sonucu elde edilen diğer bulgularda ise çalışanların cinsiyet, statü, yaş, eğitim ve kurumda çalışma süresi arasında p<0,05 anlamlılık düzeyinde anlamlı farklılık saptanmıştır. Çalışmanın sonunda çalışanlara ve işverenlere bir takım önerilerde bulunulmuştur. Çalışma için Artvin Çoruh Üniversitesinden 11.05.2023 tarih ve 90985 sayılı etik kurul izni alınmıştır.
Anahtar Kelimeler Istifa, Sessiz istifa, Kişi-örgüt uyumu, Imalat işletmesi
Abstract
The concept of quiet quitting has recently been used to describe a situation where disgruntled employees continue to work with less effort instead of quitting. This concept is used only for employees who continue their work life without taking responsibility for over-role behaviors. On the basis of silent resignation behavior, there may be a conflict between the expectation of the employee and the expectation of the enterprise from the employee. In this context, this study aims to determine the effect of quiet quitting on person-organization fit. For this purpose, 492 blue and white collar employees of two different manufacturing enterprises in Istanbul Beylikdüzü Organized Industrial Zone were reached voluntarily on the basis of convenience sampling. The obtained data were processed with the SPSS package program. The correlation analysis revealed a highly significant negative relationship between quiet quitting and person-organization fit with r=-0.728 (p<0.05 significance level). The regression analysis revealed that quiet quitting has an negative effect on person-organization fit (β=-0.754 ; p<0.05). In the findings obtained as a result of the difference tests (t-test, ANOVA) on employees' perceptions of quiet quitting, significant differences were found between gender, status, age, education and working time in the organization at p<0.05 significance level. In the other findings obtained as a result of the difference tests on person-organization fit, significant differences were found between gender, status, age, education and working time at p<0.05 level of significance. At the end of the study, some suggestions were made to the employees and employers. Ethics committee approval dated 11.05.2023 and numbered 90985 was obtained from Artvin Coruh University for the study.
Keywords Resignation, Quiet quitting, Person-organization fit, Manufacturing enterprise