Skip to main navigation menu Skip to main content Skip to site footer

Professional Experiences of Pre-Service Visual Arts Teachers in Virtual Environment

Cilt 11 Sayı 85 kapak

Öz

Görsel Sanatlar Öğretmeni Adaylarının Sanal Ortamdaki Meslekî Deneyimleri

Korona virüs salgınının yarattığı kriz nedeniyle öğretmen eğitimi kapsamındaki faaliyetler, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de uzaktan eğitim yöntemiyle sürdürülmüştür. Bu araştırmanın amacı görsel sanatlar eğitimi alanında uzaktan eğitim yöntemiyle yürütülen ‘Öğretmenlik Uygulaması 1’ dersinin süreçteki avantajlı ve dezavantajlı yönlerinin, öğretmenlik tecrübesine katkılarının ve derse ilişkin beklentilerin açığa çıkarılmasıdır. Bir vaka incelemesi olan çalışmanın katılımcılarını, Türkiye’de üç farklı devlet üniversitesinin görsel sanatlar öğretmenliği bölümünde öğrenim gören 40 öğretmen adayı oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, yarı yapılandırılmış görüşme formuyla toplanarak tümevarımcı yaklaşımla analiz edilmiş ve bu aşamada MAXQDA 20.4.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda, süreçte karşılaşılan bazı olumsuzlukların yüz yüze eğitimle ortak sorunlar olduğu anlaşılmıştır. Bununla beraber görsel sanatlar öğretmeni adayları, uzaktan eğitimle yürütülen öğretmenlik uygulaması faaliyetlerini “eşsiz bir deneyim” olarak nitelendirmiş; uzaktan eğitimdeki teknolojiye dayalı alt yapının, gelecekte meslekî tecrübelerine katkı sağlayacağına dair inanç geliştirmiştir. Uzaktan eğitimin sanal öğretmenlik tecrübesi kazandırması ve derslerin teknolojiyle bütünleşik yapısından dolayı dijital yetkinliği artırması gibi durumlar, öğretmenlik uygulamalarının güçlü yönleri arasında görülmüştür. Avantajlı yönlerine karşılık derslere katılan öğrenci sayısındaki azalma, sanal ortamın gerçek sınıf atmosferini temsil edememesi, öğretmen adayı ile öğrenci arasındaki iletişim ve etkileşim sorunları sürecin zayıf yönlerini oluşturmuştur. Sanal sınıf simülasyonu gibi öğretmenlik deneyimine imkân tanıyan yazılımların geliştirilerek mikro öğretim faaliyetlerinin belli bir kısmının bu ortamlarda gerçekleştirilmesi, araştırmanın önerileri arasında sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler Öğretmenlik uygulaması, görsel sanatlar, resim-iş eğitimi, uzaktan eğitim, covid-19, korona virüs

Abstract

Due to the crisis created by the coronavirus epidemic, activities within the scope of teacher training continued through distance education in Turkey as in much of the world. The purpose of the current study is to reveal the advantageous and disadvantageous aspects of the ‘Teaching Practice 1’ course conducted through distance education in the field of visual arts education, its contributions to the professional experience of the participants, and expectations regarding the course. The participants of the study, which is a case study, consisted of 40 pre-service teachers studying in the visual arts teaching department of three different state universities in Turkey. The data of the study were collected with a semi-structured interview form and analyzed with an inductive approach, and the MAXQDA 20.4.0 package program was used at this stage. At the end of the study, it was concluded that some of the problems encountered in the distance education process are similar to the problems experienced in face-to-face education. Moreover, the pre-service visual arts teachers described teaching practice activities conducted through distance education as a “unique experience”; they developed a belief that the technology-based infrastructure in distance education will contribute to their professional experiences in the future. Situations such as distance education providing virtual teaching experience and increasing digital competence due to the integrated nature of the courses with technology are seen among the strengths of the teaching practice course. Despite its advantages, the decrease in the number of students participating in the lessons, the virtual environment’s inability to represent the real classroom atmosphere, communication and interaction problems between the pre-service teachers and students were found to be the weaknesses of the process. Developing software tools that allow for teaching experiences like virtual classroom simulations and conducting a portion of micro-teaching activities in these environments can be given as suggestions.

Keywords Teaching practice, visual arts, art education, distance education, covid-19, coronavirus

PDF (Turkish)

References

  1. Akmeşe, P.P. ve Kayhan, N. (2021). Koronavirüs (Covid-19) Salgınında Özel Eğitimde Öğretmenlik Uygulaması Dersi ve Öğretmen Deneyimleri. KEFAD, 22(1), 73-104.
  2. Akpınar, M., Çolak K. ve Yiğit, E.Ö. (2012). Öğretmenlik Uygulaması Dersi Kapsamında Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Yeterliliklerine Yönelik Uygulama Öğretmenlerinin Görüşleri. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 36, 41-67.
  3. Akpınar, M., Çolak, K. ve Yiğit, E. Ö. (2012). Öğretmenlik Uygulaması Dersi Kapsamında Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Yeterliklerine Yönelik Uygulama Öğretmenlerinin Görüşleri. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 36, 41-67.
  4. Alper, A. (2020). Pandemi Sürecinde K-12 Düzeyinde Uzaktan Eğitim: Durum Çalışması. Millî Eğitim, 49(1), 45-67. DOI: https://doi.org/10.37669/milliegitim.787735
  5. Ateş, A. ve Altun, E. (2008). Bilgisayar Öğretmeni Adaylarının Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(3), 125-145.
  6. Aydın, S., Selçuk, A. ve Yeşilyurt, M. (2007). Öğretmen Adaylarının “Okul Deneyimi II” Dersine İlişkin Görüşleri (Yüzüncü Yıl Üniversitesi Örneği). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 75-90.
  7. Başar, M., Arslan, S., Günsel, E. ve Akpınar, M. (2019). Öğretmen Adaylarının Uzaktan Eğitim Algısı. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 3(2), 14-22.
  8. Baştürk, S. (2009). Öğretmenlik Uygulaması Dersinin Öğretmen Adaylarının Görüşlerine Göre İncelenmesi. İlköğretim Online, 8(2), 439-456.
  9. Bektaş, M. ve Ayvaz, A. (2012). Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Uygulaması Dersinden Beklentileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 209-232.
  10. Bilgin, N. (2006). Sosyal Bilimlerde İçerik Analizi: Teknikler ve Örnek Çalışmalar. Ankara: Siyasal.
  11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem.
  12. Çok, C. ve Günbatar, M.S. (2022). Covid‐19 Pandemisi Sürecinde Öğretmenlerin Uzaktan Eğitime İlişkin Öz‐Yeterlik Algıları. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 12(1), 57-83. DOI: https://doi.org/10.17943/etku.942850
  13. Denzin, N.K., & Lincoln, Y.S. (2005). The SAGE Handbook of Qualitative Research. CA: Sage.
  14. Ekiz, M.A. (2020). The Views of Physical Education and Sports School Students About Distance Education in The Quarantine Period (A Qualitative Research). Journal of Sport and Recreation Researches, 2(1), 1-13.
  15. Er Türküresin, H. (2020). Examination of Distance Education Practices Conducted During the Covid-19 Pandemic Regarding the Views of Preservice Teachers. Millî Eğitim, 49(1), 597-618. DOI: https://doi.org/10.37669/milliegitim.787509
  16. Fidan, M. (2016). Uzaktan Eğitim Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumları ve Episemolojik İnançları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(3), 536-550. DOI: https://doi.org/10.16986/HUJE.2016016666
  17. Gökçe, E. ve Demirhan, C. (2005). Öğretmen adaylarının ve ilköğretim okullarında görev yapan uygulama öğretmenlerinin öğretmenlik uygulaması etkinliklerine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 38(1), 43-71.
  18. Graham, C. M., & Jones, N. (2011). Cognitive Dissonance Theory and Distance Education: Faculty Perceptions on The Efficacy of And Resistance to Distance Education. International Journal of Business, Humanities and Technology, 1(2), 212-227.
  19. Güven, S. ve Uçar, M. (2021). Öğretmen Adaylarının Uzaktan Eğitim ve Öğretmenlik Uygulaması Dersine İlişkin Görüşleri. Journal of Awereness, 6(3), 165-183. DOI: https://doi.org/10.26809/joa.6.3.08
  20. Güzel, H., Cerit Berber, N., ve Oral, İ. (2010). Eğitim Fakültesi Uygulama Okulları İşbirliği Programında Görevli Öğretmenlerin ve Öğretim Elemanlarının Öğretmenlik Uygulamasına Yönelik Görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(1), 19-36.
  21. Işıkoğlu, N., İvrendi, A. ve Şahin A. (2007). Öğretmenlik Uygulaması Sürecine Öğretmen Adaylarının Gözüyle Derinlemesine Bir Bakış. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 26, 131-142.
  22. İnanç, E. ve Karaduman, B. (2020). Covid-19 Pandemisi Sürecinin Öğretmen Adaylarının Mesleki Yeterlilikleri Açısından İncelenmesi. Millî Eğitim, 49(1), 635-656. DOI: https://doi.org/10.37669/milliegitim.787238
  23. Karatepe, F., Küçükgençay, N. ve Peker, B. (2020). Öğretmen Adayları Senkron Uzaktan Eğitime Nasıl Bakıyor? Bir Anket Çalışması. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 7(53), 1262-1274. DOI: https://doi.org/10.26450/jshsr.1868
  24. Kayalıoğlu, S. (2021). Uzaktan Eğitimle Yürütülen Sanat Atölye Derslerinin Görsel Sanatlar Öğretmeni Adaylarının Perspektifinden Değerlendirilmesi. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(3), 1475-1521.
  25. Keegan, D. (1998) The Two Modes of Distance Education, Open Learning: The Journal of Open, Distance and e-Learning, 13(3), 43-47. DOI: https://doi.org/10.1080/0268051980130306
  26. Koç, A. (2020). Covid-19 Salgını Sürecinde İlahiyat Fakültesi Öğretmenlik Uygulaması Dersinin Uzaktan Eğitim Yoluyla Yapılması: Örnek Bir Uygulama Modeli. Millî Eğitim, 49(1), 851-875. DOI: https://doi.org/10.37669/milliegitim.770561
  27. Merriam, S. B. (2013). Nitel Araştırma: Desen ve Uygulama İçin Bir Rehber (S. Turan, Çev.). Ankara: Nobel.
  28. Merriam, S. B., & Tisdell, E. J. (2016). Qualitative Research: A Guide to Design and Implementation. CA: Jossey Bass.
  29. Miles, M.B., & Huberman, M. (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook, Thousand Oaks, CA: Sage.
  30. Moore, M. G. (1972). Learner Autonomy: The Second Dimension of Independent Learning. Convergence, 5(2), 76-88.
  31. Morrison, A. ve Sepulveda Escobar, P. (2020). Online Teaching Placement During the Covid-19 Pandemic in Chile: Challenges and Opportunities. European Journal of Teacher Education, 43(4), 587-607. DOI: https://doi.org/10.1080/02619768.2020.1820981
  32. Özer, S. ve Turan, E. Z. (2021). Öğretmen Adaylarının Covid-19 Nedeniyle Sunulan Uzaktan Eğitime İlişkin Görüşleri. Turkish Studies Education, 16(2), 1049-1068. DOI: https://doi.org/10.47423/TurkishStudies.48147
  33. Özgöl, M., Sarıkaya, İ., ve Öztürk, M. (2017). Örgün Eğitimde Uzaktan Eğitim Uygulamalarına İlişkin Öğrenci ve Öğretim Elemanı Değerlendirmeleri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 7(2), 294-304.
  34. Rapanta, C., Botturi, L., Goodyear, P. Guardia, L. & Koole, M. (2020). Online University Teaching During and After the Covid-19 Crisis: Refocusing Teacher Presence and Learning Activity. Postdigital Science and Education, https://doi.org/10.1007/s42438-020-00155-y DOI: https://doi.org/10.1007/s42438-020-00155-y
  35. Sakarya, G. ve Zahal, O. (2020). The Student Opinions on Distant Violin Education During Covid-19 Epidemic. Turkish Studies, 15(6), 795-817. DOI: https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.44504
  36. Sever, I. (2023). Examination of Primary Teacher Candidates’ Experiences in Distance Education Teaching Practices. International Journal of Progressive Education, 19(1), 170-186. DOI: https://doi.org/10.29329/ijpe.2023.517.11
  37. Şaşmaz Ören, F., Sevinç, Ö. S. ve Erdoğmuş, E. (2009). Öğretmen Adaylarının Okul Deneyimi Derslerine Yönelik Tutumlarının ve Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 15(58), 217-246.
  38. Şimşek, S., Alkan, V. ve Erdem, A.R. (2013). Öğretmenlik Uygulamasına İlişkin Nitel Bir Çalışma. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 63-73. DOI: https://doi.org/10.9779/PUJE624
  39. Şişman, M., ve Acat, B. (2003). Öğretmenlik Uygulaması Çalışmalarının Öğretmenlik Mesleğinin Algılanmasındaki Etkisi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 235-250.
  40. Topkaya, Y., Tokcan, H. ve Kara, C. (2012). Öğretmenlik Uygulaması Dersi Hakkında Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Görüşleri. The Journal of Academic Social Science Studies, 5(7), 663-678.
  41. Ünal, M. ve Bulunuz, N. (2020). Covid-19 Salgını Döneminde Yürütülen Uzaktan Eğitim Çalışmalarının Öğretmenler Tarafından Değerlendirilmesi ve Sonraki Sürece İlişkin Öneriler. Millî Eğitim, 49(1), 343-369. DOI: https://doi.org/10.37669/milliegitim.775521
  42. Yeşilyurt, E. ve Semerci, Ç. (2011). Uygulama Öğretmenlerinin Öğretmenlik Uygulaması Sürecinde Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Akademik Bakış Dergisi, 27, 1-23.
  43. Yeşilyurt, E. ve Semerci, Ç. (2012). Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Uygulaması Öğretim Programına Bağlamında Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerileri. International Journal of Human Sciences, 9(2), 475-499
  44. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin.
  45. Yılmaz, M. (2011). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Öğretmenlik Uygulaması Dersini Yürüten Öğretim Elemanlarına İlişkin Görüşleri. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(4), 1377-1387.
  46. Yiğit, M. (2022). Uzaktan Eğitim İle Yürütülen Almanca Öğretmenliği Öğretmenlik Uygulaması Dersine İlişkin Görüşlerin İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trakya.
  47. Yolcu, H.H. (2020). Preservice Elementary Teachers’ Distance Education Experiences at the time of Coronavirus (Covid-19) Pandemic. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(4), 237- 250.
  48. YÖK. (2018). https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/ Yeni-Ogretmen-Yetistirme-LisansProgramlari/Resim_Is_Ogretmenligi_Lisans_Programi 09042019.pdf