Vol. 10 No. 73 (2022)

Research Article

Cultural Geography Studies in Turkey: According to Google Academic Database

Published 2022-06-30

Cilt 10 Sayı 73 kapak

Öz

Türkiye’de Kültür Coğrafyası Çalışmaları: Google Akademik Veri Tabanına Göre

Belirli bir zamanda ve bölgede yaşayan insanların yaşam stili olarak tanımlanan kültür; dil, din, iktisat, sanat, müzik, edebiyat, nüfus, ulaşım, giyim stili, günlük alışkanlıklar, mimari tarz, tarla ve bahçe modelleri, yemek çeşitleri gibi unsurları içerisinde barındırmaktadır. İnsanlar coğrafi öğelerle karşılaştıkları zaman bu öğelere kendi kültürlerine göre anlam kazandırarak farklı kültür bölgelerinin oluşumuna neden olmaktadırlar. Bu kültürel farklılıklar, beşerî coğrafyanın alt dallarından biri olan kültür coğrafyası tarafından incelenmektedir. Araştırma, geniş bir alan olan kültür coğrafyası hakkında bilgi sahibi olmak isteyenlere kolaylık sağlayacağı düşünüldüğünden önemlidir. Bu çalışmanın amacı, kültür coğrafyası kapsamında 2000’li yıllardan günümüze kadar olan dönem içerisinde yapılan çalışmaların tespit edilerek incelenmesidir. Araştırmada Google Akademik verileri doğrultusunda ulaşılan 268 adet akademik çalışma incelenmiştir. Elde edilen veriler nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, incelenen 268 adet çalışmada daha çok nitel yöntemlerin kullanıldığı ve günümüze doğru yaklaşıldıkça yapılan çalışma sayılarının arttığı ve çalışmalarda kültür turizmi konusunun yoğun olarak işlendiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler Coğrafya, Kültür, Kültür Coğrafyası, Türkiye

Abstract

Culture, which is defined as the lifestyle of people living in a particular time and region; is the combination of language, religion, economy, art, music, literature, population, transportation, clothing styles, daily habits, architectural styles, as well as field and garden models and food varieties. When people encounter geographical elements, their own culture plays a great role in shaping them and this leads to the formation of different cultural regions. These cultural differences are studied by cultural geography, which is one of the sub-branches of human geography. The research is important as it is thought to provide resources to those who want to acquire information about cultural geography, which is a wide field. The aim of this study is to determine and examine the studies carried out in the period from the 2000s to the present within the scope of cultural geography. In this research 268 academic articles, which were obtained via Google Academic data, were studied. The data obtained were evaluated using the document analysis method which is one of the qualitative research methods. As a result of this study, it was concluded that mostly qualitative methods were used in 268 studies that were examined, and that the number of studies grew in recent years, and also the subject of cultural tourism was widely discussed in the studies.

In the research, 268 academic studies reached in line with Google Academic data were examined

Keywords Geography, Culture, Cultural Geography, Turkey

PDF (Turkish)

References

  1. Acar, T. (2019). Gediz’deki (Kütahya) Kırsal Mimariden Örnekler: Çamaşırhaneler. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (62), 141-154.
  2. Acar, V., & Karaosmanoğlu, K. (2019). Çerkes mutfak kültürünü deneyimlemeye yönelik bir tur önerisi: Düzce ili örneği. International Journal of Contemporary Tourism Research, 3(2), 177-197. DOI: https://doi.org/10.30625/ijctr.580354
  3. Acar, Y. (2016). Gastronomi turizmi kapsamında Aksaray ili Güzelyurt (Gelveri) yöresel mutfağının unutulmaya yüz tutmuş tatlarının değerlendirilmesi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 4(1), 81-86. DOI: https://doi.org/10.21325/jotags.2016.8
  4. Adak, M. (2020). Yer Adı Olarak Bayburt. 21. Yüzyılda Eğitim Ve Toplum Eğitim Bilimleri Ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(26), 559-573.
  5. Ak, M. (2018). Teke adı ve yöresi üzerine. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (30), 1019-1040. DOI: https://doi.org/10.14520/adyusbd.494027
  6. Akay Ertürk, S., Kültürel Coğrafya: İnsan-Kültür-Mekân, İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi, 2010.
  7. Akbulut Özpay, G. (2017). Türkiye’de inanç turizmine yeni bir örnek: Kutsal Balıklı Göl (Malatya). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(3), 937-951.
  8. Akbulut Özpay, G., & Ünsal, Ö. (2018). Yukarı Kızılırmak Kültür ve Doğa Yolu I. Etap (Sivas-Zara). Journal of Graduate School of Social Sciences, 22.
  9. Akçaözoğlu, E. Y., & Koday, S. (2019). Kültürel Coğrafya Bakımından Osmaniye İlinin Mutfak Kültürü. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(2), 537-552.
  10. Akkurt, Z., & Patacı, S. P. (2021). Ardahan’ın Göle İlçesindeki Demir Çağı Savunma Yapıları. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 12(49), 45-73. DOI: https://doi.org/10.17498/kdeniz.894033
  11. Akkuş, G., & Akkuş, Ç. (2017). Geleneksel Erzurum Evlerinin Mimari Özellikleri ve Koruma Çalışmaları Üzerine bir Değerlendirme.
  12. Akova, S. (2020). Kent Kimliği Göstergeleri Üzerinden Kentlilik Bilincine Dair Bir Okuma: Yalova Kenti Örneklemi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(29 Ekim Özel Sayısı), 3344-3386. DOI: https://doi.org/10.26466/opus.770453
  13. Akpınar, E. (2012). Eğin türkülerinin coğrafi analizi.
  14. Akyol, C., Güner, S., Yener, O., Aydın, E., Yüce, R. & Uluyurt, T. (2014). Kırsal alanların turizm potansiyelinin belirlenmesi-Artvin ili Arhavi ilçesi örneği. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(1), 249-271.
  15. Alaeddinoğlu, F., & Tekin, M. K. (2020). Turizmin Ekonomik, Sosyo-Kültürel ve Çevresel Açıdan Yerel Halkın Yaşam Kalitesine Etkileri: Batman Örneği. Ege Coğrafya Dergisi, 29(2), 243-257.
  16. Albayrak, L., & Yılmaz, C. (2021). Güverda Bağlarının Coğrafi Özellikleri Ve Kültürel Ekolojisi (Artvin). lnternational Journal of Geography and Geography Education, (43), 298-316. DOI: https://doi.org/10.32003/igge.782402
  17. Albayrak, L., & Yılmaz, C. (2020). Kültürel Miras Bağlamında Geleneksel Kır Mimarisinin Yaşatılmasına Bir Örnek: Bahçeciler Evi (Şavşat, Artvin). Ondokuz Mayıs Üniversitesi İnsan Bilimleri Dergisi, 1(2), 193-225.
  18. Alım, M. (2009). Bir Kültürel Coğrafya Çalışması: Iğdır’da Nevruz. Doğu Coğrafya Dergisi, 14(22), 231-238.
  19. Alkan, A. (2018). Orta ve Aşağı Botan Vadisi’ndeki Geleneksel Kır Konutları ve Sürdürülebilirliği Üzerine Bir İnceleme. Electronic Turkish Studies, 13(18). DOI: https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.14060
  20. Alkan, A. (2019). Kültürel ve Ekolojik Bir Miras: Siirt Battaniyesi Öz. DOI: https://doi.org/10.29228/ASOS.36718
  21. Alyakut, Ö., & Küçükkömürler, S. (2017). Geleneksel Kartepe Mutfak Kültürü ve BuTür Mutfak Kültürü Araştırmalarının Kırsal ve Gastronomi Turizmine Katkısı. International Journal of Social and Economic Sciences, 7(1), 83-90.
  22. Apa Kurtişoğlu, G. (2014). Kırklareli Geleneksel Evlerinde Cephe Düzenlemesi. Pursuit of History, (12).
  23. Arı, Y. & Köse, A. (2005). İnsan-Çevre Etkileşimini Yorumlamada Yeni Bir Alternatif: Kültürel Coğrafya.
  24. Arı, Y. (2022). Gümüşhane Dölek Köyü’nde Çarksız Çömlekçiliğin Kültürel Coğrafyası: Adaptasyon, Kültür ve Ekoloji. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 188-208.
  25. Arıbaş, K., & Koçak, İ. (2003). Aksaray Ovası ve Yakın Çevresinde Yaylacılık Faaliyeti. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(5), 21-44.
  26. Arslan, F., Çağlar, L. M., & Gürbıyık, C. (2017). Kültürel Miras Kapsamında Kaybolmaya Yüz Tutmuş Geleneksel Meslekler: Turgutlu Örneği. Studies of The Ottoman Domain (Osmanlı Hakimiyet Sahası Çalışmaları), 7(13), 211-247. DOI: https://doi.org/10.19039/sotod.2017.72
  27. Arslan, M. T., & Şen, C. (2018). Elmalı İlçesindeki Tahıl Ambarlarının Kültürel Coğrafya Açısından İncelenmesi. Bilim Armonisi, 4(1), 32-43. DOI: https://doi.org/10.37215/bilar.851916
  28. Arvas, A. (2013). Geçmişten Bugüne Geleneksel Bir Lezzet: İskilip Dolması.
  29. Aslan, F. P., Güldemir, O. & Işık, N. (2019). Karaman Mutfak Kültürü ve Yemekleri.
  30. Aşkın, C. (2016). Öğretmenlerin Serbest Zaman Eğitimi ve Rekreasyon (Serbest Zamanda Yapılan Aktiviteler) Etkinliklerine Katılımlarındaki Sosyo, Ekonomik, Kültürel Etkenler- Düzce Örneği. Milli Eğitim Dergisi, 45(209), 160-189.
  31. Ataberk, E. (2017). Tire (İzmir)’de turizm türlerini bütünleştirme olanakları: kültür turizmi, kırsal turizm, agroturizm ve gastronomi turizmi. Turizm Akademik Dergisi, 4(2), 153-164.
  32. Atalay, İ., Türkiye Coğrafyası ve Jeopolitiği, İzmir, 2016.
  33. Atmaca, D., & Toygur, H. (2021). Çanakkale’nin Kültür Coğrafyasına Bayramiç İlçesinden Bakabilmek Türk Ekini, (8), 61-85.
  34. Ayaz, N., & Çobanoğlu, S. (2017). Ev kadınlarının turizm amaçlı yöresel yemek üretimine bakış açıları: Bartın ili örneği. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 413-427. DOI: https://doi.org/10.14230/joiss391
  35. Aydın Can, B., & Ünal, M. (2016). Semt Pazarcıları ve Pazarlama Yapıları: Kocaeli İli Merkez İlçe Örneği.
  36. Aydın, E., & Selvi, M. S. (2012). Kırsal Turizmde Yerel Sivil Toplum Kuruluşlarının Rolü: Düzce İli Örneği. International Journal of Social and Economic Sciences, 2(2), 145-155.
  37. Aydoğdu, A., & Duman, S. (2017). Destinasyon Çekicilik Unsuru Olarak Gastronomi Turizmi: Kastamonu ÖrneğiGastronomy Tourısm As A Element Of Destınatıon Attractıon: An Example Of Kastamonu. Turar Turizm ve Araştırma Dergisi, 6(1), 4-23.
  38. Aytaç, Ö. (2007). Kent mekânlarının sosyo-kültürel coğrafyası. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), 199-226
  39. Bahar, K. A. B. A., & Emekli, G. (2018). Turizmde Yükselen Bir Eğilim: Yalnız Seyahat Eden Kadın Gezginler (Türkiye Örneği). Ege Coğrafya Dergisi, 27(2), 111-126.
  40. Bahçeci, F., & Aytaç, İ. (2017). Kırsal Mimaride Malatya-Darende Aşağıulupınar Evlerinin Karakteristik Özellikleri. Social Sciences, 12(2), 118-139. DOI: https://doi.org/10.12739/NWSA.2017.12.2.3C0161
  41. Bahtiyar Karadeniz, C., & Sarı, S. (2018). Ordu İlinin Doğal Kaynaklara Dayalı Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesi. Journal Of International Social Research, 11(61). DOI: https://doi.org/10.17719/jisr.2018.2968
  42. Bakırcı, M. (2016). Avacık yaylası (Gerger/Adıyaman) örneğinde değişen sosyo-ekonomik şartların mesken farklılaşmasına etkisi. Türk Coğrafya Dergisi, (67), 51-59. DOI: https://doi.org/10.17211/tcd.281951
  43. Başaran, B. (2017). Gastronomi turizmi kapsamında Rize yöresel lezzetlerinin değerlendirilmesi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5(3), 135-149. DOI: https://doi.org/10.21325/jotags.2017.87
  44. Başer, M. Y., Olcay, A., & İnce, E. (2021). Malatya İlinin Alternatif Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesi Üzerine Nitel Bir. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 9(2), 1232-1249. DOI: https://doi.org/10.21325/jotags.2021.837
  45. Başıbüyük, A., & Akpınar, E. (2010). Erzincan atasözlerinin coğrafi analizi.
  46. Bayartan, M. (2008). Şehir Fonksiyonları Açısından Kütahya Çiniciliği. Coğrafya Dergisi, (17).
  47. Bayazit, M., Ceylan, U., & Saylan, U. (2012). Geleneksel El Sanatlarının Bölge Turizmine Etkisi: Güneydoğu Anadolu Bölgesi. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 1(1), 899-908.
  48. Baylan, E. (2019). Kültürel peyzaj ve yere bağlılık: Van Kenti örneği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 29(1), 10-23. DOI: https://doi.org/10.29133/yyutbd.422054
  49. Bayraktar, H. (2020). Kırsal Yaşamın Mimari Göstergesi Geleneksel Köy Evlerinin Düzce Örnekleminde Tartışılması. Mimarlık ve Yaşam, 5(1), 71-103. DOI: https://doi.org/10.26835/my.655987
  50. Baysan, M. (2021). Kütahya Mutfak Kültüründe Geleneksel Kış Hazırlıkları. Uluslararası Halkbilimi Araştırmaları Dergisi, 4(6), 268-280.
  51. Baysan, S., & Dündar, Z. (2018). Aydın İlindeki Efsanelerde Geçen Coğrafi Ögelerin Analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 19-39. DOI: https://doi.org/10.32709/akusosbil.409623
  52. Belge, R. (2018). Denizli kent kimliğini oluşturan coğrafi öğeler. Ege Coğrafya Dergisi, 27(2), 167-181.
  53. Beydilli, E. T., Güven, Ö. Z., Akça, İ. (2017). Kütahya İlinde Bulunan Tarihi Konakların Kültür Turizmi Kapsamında Değerlendirilmesi. Aralık/December 2017, 252.
  54. Birinci, S., & Camcı, A. (2016). Korunması Gereken Geleneksel El Sanatlarına Bir Örnek: Sivas Bıçağı Üretimi. Marmara Coğrafya Dergisi, (33), 493-509. DOI: https://doi.org/10.14781/mcd.19927
  55. Birinci, S., Kaymaz, Ç. K., & Camcı, A. (2017). Kültür Turizmi Açısından Harran İlçe Merkezi ve Geleneksel Kubbe Meskenleri (Şanlıurfa). Electronic Turkish Studies, 12(3). DOI: https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.11289
  56. Buldur, A. D., Meydan, A., & Güngör, Ş. (2016). Culture Geography of Dede Qorqut Epics. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 15(3), 925-947. DOI: https://doi.org/10.21547/jss.256701
  57. Bulut, İ. (2011). Anadolu’da İnanışların ve Geleneklerin Doğa Korunması Açısından Önemi Üzerine Örnekler/Instances on the Importance of the Anatolian Beliefs and Customs on the Preservation of Nature. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(46), 119-134.
  58. Can, R. R. (2019). Doğal ve Kültürel Coğrafya Özellikleri Açısından Kırıkhan İlçesi'nde Köy Adları Üzerine Bir İnceleme. İnsan ve Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 348-361.
  59. Ceylan, M., & Ceylan, M. A. (2011). “Vize’de (Kırklareli) Yerleşmenin Gelişimi. Marmara Coğrafya Dergisi, (23), 53-92.
  60. Ceylan, S. (2009). Enez (Edirne) İlçesi'nin Turistik Çekicilikleri ve Sürdürülebilir Turizm Açısından Değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi, Türkiye Coğrafyası Araş ve Uyg. Mer (TÜCAUM), V. Ulusal Coğrafya Semp.(16–17 Ekim 2008), Bildiriler Kitabı, Ankara, 403-419.
  61. Ceylan, S. (2014). Kaybolmakta Olan Bir Kırsal Maddi Kültür Örneği: Su Değirmenleri (Ağlasun Örneği). Doğu Coğrafya Dergisi, 19(31), 65-82. DOI: https://doi.org/10.17295/dcd.79863
  62. Cihangir, E., & Demirhan, Ö. (2020). Peynir turizmi temelli kültür rotaları oluşturulmasına yönelik bir araştırma: Van otlu peynir örneği. Türk Coğrafya Dergisi, (75), 139-162. DOI: https://doi.org/10.17211/tcd.834251
  63. Coşkun, O., & Kayserili, A. (2019). Köklü bir kültürün uzantısı olarak Ağrı’da taziye evleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(3), 1109-1130.
  64. Cömert, M., & Kırmızıkuşak, D. (2021). Taş Sacı Kullanımının Bartın İli Mutfak Kültüründeki Bilinirliliğinin İncelenmesi. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 21(3), 1121-1140. DOI: https://doi.org/10.11616/asbi.960799
  65. Çavuş, A. (2014). Kültürel Miras Kaynağı Olarak Köprübaşı İlçesinde (Trabzon) Geleneksel Tahta Kaşık Üretimi. Marmara Coğrafya Dergisi, (29). DOI: https://doi.org/10.14781/mcd.25288
  66. Çelik, S. (2018). Şırnak İlinin gastronomi turizmi potansiyeli. International Journal of Contemporary Tourism Research, 2(2), 41-51. DOI: https://doi.org/10.30625/ijctr.458714
  67. Çelik, S., Coşkun, E., & Öztürk, E. (2013). Şehri Nuh’un (Şırnak) kırsal turizm açısından değerlendirilmesi. International Journal of Social and Economic Sciences, 3(2), 21-28.
  68. Çelik, S., & Toprak, L. S. (2018). Şırnak Geleneksel El Sanatlarının Turistik Ürün Olarak Değerlendirilmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(5), 687-692. DOI: https://doi.org/10.18506/anemon.401052
  69. Çelikoglu, Ş., & Atış, E. (2014). A review of cultural geography: Hıdrellez Events in Zonguldak Province Bir kültürel coğrafya incelemesi: Zonguldak İlinde Hıdrellez Etkinlikleri. Journal of Human Sciences, 11(2), 1181-1202. DOI: https://doi.org/10.14687/ijhs.v11i2.2959
  70. Çetin, B. (2005). Yatağan Kasabasında (Denizli-Serinhisar) Ev Tipi İmalat Sanayinin Coğrafi Özellikleri. Doğu Coğrafya Dergisi, 10(14), 179-207.
  71. Çildam, S. Y. (2018). Şehirsel Toponomi: Cadde Asları, Bandırma Örneği/City Toponomy: Names of Streets, Bandirma As An Example. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, (61), 1-25.
  72. Çildam, S. Y. (2020). Yas Coğrafyası Kapsamında Köklü Bir Kültür Örneği: Siirt Taziye Evleri. Electronic Turkish Studies, 15(3). DOI: https://doi.org/10.29228/TurkishStudies.42988
  73. Çildam, S. Y. (2021). Kültürel Coğrafya Denemesi Olarak Siirt Mutfak Kültürü. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25(1), 305-325. DOI: https://doi.org/10.53487/ataunisosbil.765990
  74. Çoban, Ö., Dilek, S. E., & Harman, S. (2017). Batman ilinde turizm gelişiminin değerlendirilmesi.
  75. Davulcu, M. (2009). Sakarya Yöresi Kırsal Yerleşmelerinde Konut Mimarisi ve Ustalık Geleneği Üzerine Bir İnceleme.
  76. Davulcu, M. (2016). Bartın Yöresi Kırsal Yerleşmelerinde Aile Yapısı ve Yaşam Kültürünün Halk Mimarisine Etkisi. TÜRÜK Uluslararası Dil Edebiyat ve Halk Bilimi Araştırmaları Dergisi, 1(8), 93-144. DOI: https://doi.org/10.12992/TURUK263
  77. Demirel, H., & Ayyıldız, S. (2017). Mutfak Kültürü ve Değişimi; Giresun İli Örneği (Culinary Culture and Change; Example. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 280, 298. DOI: https://doi.org/10.21325/jotags.2017.150
  78. Deniz, T., & Aydın, K. (2020). Somut Kültürel Miras Örneği: Ovacık (Karabük) Kışla Köyü Su Değirmeni. Doğu Coğrafya Dergisi, 25(43), 111-122. DOI: https://doi.org/10.17295/ataunidcd.712007
  79. Deniz, T., & Savaşkan, Y. (2018). Taşınmaz Kültür Varlıkları Kapsamında Ayasofya Müzesi'nin İstanbul Kültür Turizmine Katkısı. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 1(2), 92-103
  80. Dilay, S. (2021). Kültürel Miras Değerlerinin Bölgesel Kalkınmadaki Yeri (Karaman-Taşkale Ören Yeri Örneği). Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (31), 735-745. DOI: https://doi.org/10.31590/ejosat.977835
  81. Doğan, S. (2019). Turizm Haftası Etkinlikleri Kapsamında Yöresel Yemek Yarışmaları: Aksaray. Studies, 7(3), 1958-1982. DOI: https://doi.org/10.21325/jotags.2019.457
  82. Doğanay, H., Özdemir, Ö., Şahin, İ.F., Genel Beşerî ve Ekonomik Coğrafya, Ankara, Pegem Akademi, 2016.
  83. Durak, Ş., & Ayyıldız, S. (2017). Akköy (Yalova/Türkiye) Kırsal Mimarisinde Konut Cephelerinin Tipolojik Analizi. Online Journal of Art and Design, 5(4).
  84. Durgun Şahin, Y., & Çetintürk, E. N. (2020). Türk Evi Ölçeğinde Geleneksel Malatya Evlerinin Sosyo-Kültürel Sürdürebilirliğinin Değerlendirilmesi. TÜBAV Bilim Dergisi, 13(1), 50-67.
  85. Durmuş, E., & Çağlıyan, A. (2019). Muş İli’nde Yaylaların Dağılışı. Electronic Turkish Studies, 14(2). DOI: https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.15094
  86. Durmuş, E., & Dölek, İ. (2019). Muş İli’inde Yerleşme Tiplerinin Coğrafi Dağılışı. lnternational Journal of Geography and Geography Education, (39), 256-278. DOI: https://doi.org/10.32003/iggei.491876
  87. Durmuş, İ. (2014). Türk kültür çevresinde kımız. Milli Folklor Dergisi, 13(104), 75-84.
  88. Dursun, F., Dursun Çalışan, Ç., & Abanoz, G. (2019). Düzce İli Geleneksel Özel Gün Kadın Giysilerinin İncelenmesi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 18(1), 56-74. DOI: https://doi.org/10.21547/jss.439875
  89. Ekici, S. E. (2016). Kırsal Turizmde Kendine Özgü Halk Kültürü Öğeleriyle Öne Çıkan Bir Örnek: Milas-Çomakdağ Kızılağaç Köyü. International Journal of Social and Economic Sciences, 6(2), 65-70.
  90. Ekiz, E., & Yazıcı, H. (2014). Kültürel Coğrafya Açısından Burdur’un Bucak İlçesi ve Köylerindeki Yörük Göçleri.
  91. Emekli, G. (2002). Doğa ve Yerel Kültürün Eşsiz Uyumu: Kozak Yaylası (Bergama-İzmir) ve Turistik Potansiyeli.
  92. Emekli, G. (2003). Bergama ve Selçuk’un İzmir’in Kültürel Turizmindeki Yeri. Ege Coğrafya Dergisi, 12(1).
  93. Emekli, G. (2003). İzmir’de Kültürel Turizmin Geliştirilmesinde Müzelerin Önemi.
  94. Emekli, G. (2006). Coğrafya, kültür ve turizm: kültürel turizm. Ege Coğrafya Dergisi, 15(1-2), 51-59.
  95. Emekli, G. (2006). İzmir Kültürel Turizminde Yeni Bir Merkez: Ödemiş. II. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi, 20-22.
  96. Emekli, G. (2008). Sürdürülebilir Turizmde Çeşitlendirmenin Önemi: Çeşme-İzmir. Ulusal Coğrafya Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 429-438.
  97. Emekli, G. (2009). Dünya Kültür Miras Listesine İzmir’den Bir Aday: Bergama.
  98. Emekli, G. (2018). Kent turizminde kültür ve yaratıcılık. TÜCAUM, 30, 3-6.
  99. Emir, G. (2012). Bartın ve Çevresi Kırsal Turizminin SWOT Analizi. Mesleki Bilimler Dergisi (MBD), 1(1), 50-56.
  100. Engin, F., & Şengün, M. T. (2015). CBS yardımı ile toplu konut alanları yer seçimi; Malatya örneği. Yayınlanmış yüksek lisans tezi). Elâzığ: Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  101. Er, Ö., & Bardakoğlu, Ö. (2016). Kültürel Mirasın Sürdürülebilir Turizm Ürünü Çeşidi Olarak Değerlendirilmesi: Edirne Örneği. İşletme Fakültesi Dergisi, 17(2), 95-111. DOI: https://doi.org/10.24889/ifede.286176
  102. Erdoğan, S., & Özdemir, G. (2018). İzmir Destinasyonu’nda Gastronomi Turizmi Üzerine Bir Araştırma (A Research on. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 249, 272. DOI: https://doi.org/10.21325/jotags.2018.281
  103. Eren, S., & Dinç, T. E. (2021). Kültürel Miras Turizminde Somut Varlıklara Yönelik Koruma Stratejileri: Eskişehir Yazılıkaya Anıtı Örneği. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(4), 2274-2299. DOI: https://doi.org/10.26677/TR1010.2021.872
  104. Erginal, G. (2018). Kültür mirası turizmi açısından Kaya Oygu Aya Nikola Manastırı (Kıyıköy, Kırlareli) ve antropojenik etkiler. TÜCAUM 30. Yıl Uluslararası Coğrafya Sempozyumu, 3-6.
  105. Erkan, K. (2021). Tekirdağ İlinde Bağcılık ve Bağ Turizmi. Doğu Coğrafya Dergisi, 26(45), 125-138. DOI: https://doi.org/10.17295/ataunidcd.910637
  106. Erkılıç, E. (2019). Yerel Halkın Turizm Algısı ve Turizmin Gelişimine Yönelik Tutumları: Rize Örneği. International Journal of Contemporary Tourism Research, 3(1), 66-82. DOI: https://doi.org/10.30625/ijctr.550650
  107. Eröz, S. S., Özgürel, G., & Yılmaz, N. (2017). Kültürel Mirasın Aktarılmasında Kültür Evlerinin Rolü: Kırklareli Örneği. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 2(4), 126-141.
  108. Ertan, M. H. (2012). Sosyolojik Açıdan Batman ve Yöresindeki Taziye Geleneği ve Bu Geleneğin Anadolu Taziye Kültürü ile Karşılaştırılması. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 1(1), 949-962.
  109. Ertaş, Ç. (2018). Kamu Çalışanlarının Şırnak’ın Turizm Değerlerine Dönük Farkındalıkları. Mukaddime, 9(2), 103-118. DOI: https://doi.org/10.19059/mukaddime.412371
  110. Ertaş, Ç. (2019). Şırnak’ta Yaşayan Yerel Halkın Turizme Dönük Metaforik Algısı. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(70), 720-733. DOI: https://doi.org/10.17755/esosder.447487
  111. Ertürk, S. (2009). Zeytinbağı (Trilye)'nda Turizm İmkanları. Coğrafya Dergisi, (19), 1-27.
  112. Ertürk, M., & Atasoy, E. (2010). Kültürel Coğrafyası bakımından Muğla ve çevre polyelerde yayla anlayışı.
  113. Ertürk, M., & Gökdemir, G. (2017). Sosyo-Kültürel Farklılıkların Mekân Kullanımına Etkilerine Karşılaştırılmalı Bir Örnek: Kültür ve Gülveren Mahalleleri A Comparative Sample of the Effects of Socio-Cultural Differences in the Use of Place: The “Kültür” and “Gülveren” Neighbourhoods. DOI: https://doi.org/10.13114/MJH.2017.329
  114. Göde, H. A., & Tatlıcan, N. (2016). Geleneksel Isparta Ekmeği Etrafında Şekillenen Somut Olmayan Kültürel Mirasın Turistik, Eğitimsel ve Ekonomik İşlevlerinin Yaratılmasına Yönelik Yaklaşımlar. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (38), 125-143.
  115. Gök, A., & Tuna, H. (2013). Turizm pazarlaması açısından Malatya ilinin potansiyelinin belirlenmesi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2013(1), 1-11.
  116. Gök, Y., & Kayserili, A. (2013). Geleneksel Erzurum Evlerinin Kültürel Coğrafya Perspektifinden İncelenmesi. Eastern Geographical Review, 18(30).
  117. Gökce, D., & Kaya, A. T. (2020). Geleneksel Kırsal Konut Tipolojileri Üzerinden Kültür-Mekân İlişkilerinin Mekân Dizimi Yöntemiyle İncelenmesi: Düzce İli Örneği. Tasarım+ Kuram, 16(31), 36-56. DOI: https://doi.org/10.14744/tasarimkuram.2020.60783
  118. Göktaş Kaya, L., & İribaş, F. (2020). Bartın Geleneksel Evleri, Cephe Düzenlemesi ve Ahşap İşçiliği. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (49), 1-26.
  119. Gül, S., & Kıvrak, B. (2018). Kültür Coğrafyası Bağlamında Vezirköprü’de Kendircilik ve Urgancılık. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 3(6), 201-219.
  120. Gül, S. (2018). Kültür Coğrafyası Açısından Vezırköprü Yöresinde Dokuma Kültürü. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, (38), 117-131. DOI: https://doi.org/10.17498/kdeniz.411145
  121. Gül, Ü. S., & Yılmaz, A. (2019). Demire Kazınan Kültür: Samsun Yöresi Demirci Damgaları. Milli Folklor, 31(124).
  122. Gülbetekin, M. (2021). Coğrafya Eğitiminde Yer Adları: Nitel Bir Analiz. Sinerji Uluslararası Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 2(1), 52-77.
  123. Gülersoy, A. E. (2017). Türkiye Kültürel Coğrafyasının Az Bilinen Değerleri: Modern Köy Tiyatroları Öz.
  124. Günal, V. (2005). Mardin İli’nde kültürel turizm potansiyeli. Marmara Coğrafya Dergisi, (11), 91-122.
  125. Günal, V. (2012). Batman’da Cadde Adlandırmaları: Toplumsal Bellek Oluşturma ve Şehirsel Mekâna Hâkim Olma Çabaları. Marmara Coğrafya Dergisi, (25), 171-197.
  126. Günal, V., Şahinalp, M. S., & Güzel, A. (2010). Coğrafi ortamın şehirsel mekân adlarına etkisi: Şanlıurfa şehri örneği. Gaziantep University Journal f Social Sciences, 10(1), 463-508.
  127. Güngör, Ş. (2016). Koruma Statülerinin Koruma-Kullanma Dengesine Etkisi: Zelve Açık Hava Müzesi (Nevşehir/Avanos). Gaziantep University Journal of Social Sciences, 15(1). DOI: https://doi.org/10.21547/jss.256736
  128. Gürbüz, M., & Şahin, M. (2012). Geographical motifs in Turkish folk music lexicon and similarity analysis. Journal of Human Sciences, 9(2), 1633-1656.
  129. Güven, O. (2021). Türk Kültür Coğrafyasında Artvin Halk İnançları. Oltu Beşerî ve Sosyal Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(1), 109-128.
  130. Harbalıoğlu, M., Özel, G., & Erkan, B. (2013). Kilis ilinin kırsal turizm potansiyeli ve sosyo-ekonomik kalkınma açısından değerlendirilmesi. International Journal of Social and Economic Sciences, 3(2), 55-61.
  131. Harunoğulları, M. (2016). Kilis’in İnanç Turizmi Potansiyeli ve Kutsal Mekanları. Electronic Turkish Studies, 11(21). DOI: https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.9741
  132. Işıklı, M. (2018). Kura-Aras Kültürel Kompleksinin Güney Yaylımında Bingöl Yöresinin Konumu. Bingöl Araştırmaları Dergisi, 4(2), 41-50.
  133. İncili, Ö. F., & Akdemir, İ. O. (2016). İklimin Konut Kültürü Üzerine Yansımaları: Tarihi Kilis Evleri Örneği. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(2), 1-12. DOI: https://doi.org/10.18069/firatsbed.346899
  134. Kaçmaz, M. (2021). Coğrafi Bir Araştırma Konusu Olarak Müzik Coğrafyası. Coğrafi Bilimler Dergisi, 19(2), 1-1. DOI: https://doi.org/10.33688/aucbd.875989
  135. Kalafat, Y. (2017). Karir Zaza-Türk Halk İnançları. İstanbul Hukuk Mecmuası, 75, 407-426.
  136. Kara, H. (2018). Kültürel Coğrafya Açısından Eşme Yöresinde Su Yapıları (Musluklar)/Water Structures (Fountains) in Eşme Region in Terms of Cultural Geography. Journal of History Culture and Art Research, 7(1), 451-466. DOI: https://doi.org/10.7596/taksad.v7i1.1350
  137. Karaca, İ. (2017). Beydili’de (Sivas-Hafik) Ficek Geleneği. Uluslararası Beşerî Bilimler ve Eğitim Dergisi, 3(2), 48-63.
  138. Karaca, O. B., & Karacaoğlu, S. (2016). Kültür, Din ve Yemek Etkileşimi Çerçevesinde Arap Mutfağının Kavramsal Olarak İncelenmesi: Adana İli Örneği. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(2), 561-584. DOI: https://doi.org/10.17218/hititsosbil.280805
  139. Karadağ, A., & Koçman, A. (2007). Coğrafi çevre bileşenlerinin kentsel gelişim süreci üzerine etkileri: Ödemiş (İzmir) örneği. Ege Coğrafya Dergisi, 16(1-2), 3-16.
  140. Karadal, H., & Gündoğdu, G. (2012). Kültürel turizmin kümelenme potansiyeli: Aksaray örneği. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2012(1), 155-162.
  141. Karademir, N., & Topcu, F. (2021). Gaziantep’te Kültürel Miras Turizmi Açısından Geleneksel Kilim Dokuma Sanatı. In CONFERENCE ID (p. 1). DOI: https://doi.org/10.31567/ssd.456
  142. Karadeniz, V. (2018). Erzincan İlindeki İdari Yerleşmelerin Toponimik Açıdan Sınıflandırılması. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(2), 181-197.
  143. Karadeniz, V., Çelikoğlu, Ş., & Altınbilek, M. S. (2010). Turistik özellikleri yönünden inkumu rekreasyon alanı ve Çakraz tatil köyü (Bartın). Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 165-185.
  144. Karakuzulu, Z., & Atnur, G. (2007). Kültür Coğrafyası Açısından Bir İnceleme: Tortum, Çıldır ve Tödürge (Demiryurt) Gölleri. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 14(34), 157-167. DOI: https://doi.org/10.14222/Turkiyat657
  145. Karkın, M., & Karaburun, D. (2012). Malatya yöresi müziklerinin kültürel kimliği. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Malatya.
  146. Kaya, İ. (2015). Kültürel Dönüş ve Yeni Kültürel Coğrafya. İçinde: Coğrafyacılar Derneği Uluslararası Kongresi Bildiriler Kitabı, 21-23.
  147. Kaya, M., & Yılmaz, C. (2018). Kültür coğrafyası ve kültürel miras açısından Doğu Karadeniz’de “Otçu göçü geleneği ve Kadırga otçu şenlikleri”. Türk Coğrafya Dergisi, (71), 69-79. DOI: https://doi.org/10.17211/tcd.454455
  148. Kaygalak, İ. (2011). Postmodern eleştirilerin coğrafi düşünce ve yeni mekân kavrayışları üzerine yansımaları. Coğrafi Bilimler Dergisi, 9(1), 1-10. DOI: https://doi.org/10.1501/Cogbil_0000000114
  149. Kayserili, A. (2010). Carl Ortwin Sauer ve kültürel coğrafya. Doğu coğrafya dergisi, 15(24), 177-190.
  150. Kayserili, A., & ALTAŞ, N. T. (2010). Horasan ilçesindeki kır meskenlerinin kültürel coğrafya bakış açısıyla incelenmesi. Doğu Coğrafya Dergisi, (23), 81-101.
  151. Kazel, E., & Bayartan, M. (2021). Yerleşme Coğrafyası Açısından Bir İnceleme: Yalova Şehri. Coğrafya Dergisi, (43), 143-158. DOI: https://doi.org/10.26650/JGEOG2020-927888
  152. Kesik, O. A., Yanık, M. E., & Aydınoğlu, A. Ç. (2018). Erzincan Halk Pazarlarının Kültürel ve Ekonomik Coğrafya Özelliklerinin Belirlenmesinde Mekânsal Analiz Yöntemlerinin Kullanılması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 501-521.
  153. Kılıç, T. (2014). Karacadağ’da Göçebe Hayvancılık ve Göçerler. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(2), 1-12. DOI: https://doi.org/10.18069/fusbed.34839
  154. Kızıldemir, Ö. Edirne Mutfak Kültürü Üzerine Bir Değerlendirme. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(12), 100-113.
  155. Kiper, T., Özyavuz, M., & Korkut, A. (2011). Doğal peyzaj özelliklerinin kırsal turizm gelişimine etkisi: Tekirdağ İli Şarköy İlçesi örneği. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 8(3), 22-34.
  156. Koca, N., Yazıcı, H., & Ekiz, E. (2018). Afyonkarahisar’da Keçecilik ve Keçeciliğin Kültürel Turizm Açısından Değerlendirilmesi. Electronic Turkish Studies, 13(18). DOI: https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.13951
  157. Koca, N., & Tüğen, A. E. (2020). Somut Olmayan Kültür Miras Listesinde Bir Değer Olan Türk Kahvesine Coğrafya Perspektifinden Bakış. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 347-362. DOI: https://doi.org/10.31454/usb.692043
  158. Kocaman, S., Kayserili, A., & Kaya, F. (2014). Kültürel Coğrafya Açısından Bir Araştırma: Tarihi Kağızman Evleri. Doğu Coğrafya Dergisi, 19(32), 145-170. DOI: https://doi.org/10.17295/dcd.68785
  159. Koç, C., & Koç, A. (2021). Sivrihisar (Eskişehir) Geleneksel Kent Dokusunun Koruma Bağlamında Değerlendirilmesi. Ege Coğrafya Dergisi, 30(1), 57-72. DOI: https://doi.org/10.51800/ecd.837251
  160. Koçan, N. (2012). Kütahya-Eskigediz Tarihi Kent Dokusunun Peyzaj Mimarlığı Açısından Değerlendirilmesi. Ordu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 2(1), 81-96.
  161. Koday, S., & Çelikoğlu, Ş. (2011). Geleneksel alışveriş mekanlarına bir örnek: Bartın kadınlar pazarı (Galla Bazarı). Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 243-262.
  162. Koday, S., Kaya, G., & Akbaş, F. (2016). Salihli İlçesinde Köy Adlarında Coğrafyanın Etkisi The Influence of Geography on the Names of Villages in Salihli District. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(2).
  163. Koday, S., Koday, Z., & Kızılkan, Y. (2017). Siirt ilinde bir mesken kültürü: Cas evleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(4), 1369-1385.
  164. Koday, S., & Yılmaz, E. (2017). Osmaniye türkülerinde coğrafi motifler. Pegem Atıf İndeksi, 527-544. DOI: https://doi.org/10.14527/9786053188858.20
  165. Kolukırık, S. (2010). Mekân, Kültür ve Kimlik: Isparta Tahtacılarında Mekânın Sosyal Anlamı. Zeitschrift für die Welt der Türken/Journal of World of Turks, 2(2), 87-100.
  166. Kopar, İ. (2008). Hasan Dağı'nda (Aksaray-Niğde) Hala Önemini Koruyan Basit su Yapıları: Sarnıçlar ve Kuyular. Doğu Coğrafya Dergisi, (19), 167-187.
  167. Korkmaz, Ö. (2017). Kültür turizminde müzelerin yeri: Baksı müzesi ve Bayburt ekonomisine etkisi. Journal of Yaşar University, 12(45), 32-47.
  168. Kozbe, G., Karadoğan, S. (2017). Dicle nehri vadisi çevresinde (Batman kenti güneyi) jeomorfolojik tespitler ve kültürel yerbilimi açısından önemi. Uluslararası Jeomorfoloji Sempozyumu (UJES) 2017, 12-14 Ekim 2017, Elâzığ.
  169. Köroğlu, A., & Yağcı, P. (2018). Türkiye’deki Şehirleri Simgeleyen Logoların Doğal ve Kültürel Miras Unsurları Açısından Çözümlenmesi. Turizm Akademik Dergisi, 5(1), 63-85.
  170. Köse, A. (2005). Türkiye’de Geleneksel Kırsal Konut Planlarında Göçebe Türk Kültürü İzleri
  171. Köse, A. (2007). Balıkesir Çevresinde Geleneksel Kırsal Avlu Peyzajı ve Değişimi. Doğu Coğrafya Dergisi, 12(18), 7-38.
  172. Kumartaşlıoğlu, S. (2018). Afyonkarahisar/Emirdağ Türkülerinde Coğrafya ve Mekân Unsurları. Меѓународно списание за лингвистички, книжевни и културолошки истражувања, 99.
  173. Kurtar Anlı, C., & Somuncu, M. (2013). Kentsel kültürel mirasın korunması ve sürdürülebilirliği: Ankara Hamamönü örneği. Ankara Araştırmaları Dergisi, 1(2), 35-47.
  174. Kuruca, N., & Ak, M. (2019). Doğu Karadeniz Bölgesinde Konargöçer Hayata Dair Uygulamalar: Giresun Örneği. UKDA (A. Haluk Dursun Anısına Uluslararası Türk Kültürü Sempozyumu Dil-Tarih-Coğrafya, 6-8.
  175. Manav, K., & Çalışkan, V. (2017). Geleneksel Bir Mesken Tipinin Turizmde Çekicilik Potansiyelinin Araştırılması: “Düğmeli Evler” (Antalya) Örneği. Eastern Geographical Review, 22(37). DOI: https://doi.org/10.17295/ataunidcd.279695
  176. Meşeli, A. (2018). Mardin’de Kültürel Turizm ve Diğer Çekicilikler, Tespitler, Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Öz. DOI: https://doi.org/10.16992/ASOS.14189
  177. Meydan, A., & Güngör, Ş. (2015). Sebil’de (Mersin) Bağ Evi Kültürü/The Culture Of Vineyard House In Sebil (Mersin). Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 1(38), 239-261. DOI: https://doi.org/10.21563/sutad.187026
  178. Mısırlı, N., Kiper, T., & Korkut, A. (2019). Doğal ve kültürel kent kimliklerinin belirlenmesi: Edirne ili Karaağaç Mahallesi örneği. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 21(1), 52-65. DOI: https://doi.org/10.24011/barofd.460577
  179. Morgül, Ş. (2014). Kırklareli İlinde Eko Turizm Olanakları. Ejovoc (Electronic Journal of Vocational Colleges), 4(4), 27-38. DOI: https://doi.org/10.17339/ejovoc.75153
  180. Okur, M., & Bilgili, M. (2021). Kültürel Coğrafya Bağlamında Temsil ve Temsil Ötesi Teoriler. Ege Coğrafya Dergisi, 30(1), 187-194. DOI: https://doi.org/10.51800/ecd.932421
  181. Okuyucu, A., & Somuncu, M. (2012). Kültürel mirasın korunması ve turizm amaçlı kullanılmasında yerel halkın algı ve tutumlarının belirlenmesi: Osmaneli ilçe merkezi örneği. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 4(1), 37-51. DOI: https://doi.org/10.1501/Csaum_0000000061
  182. Ongun, U., & Türkoğlu, M. (2016). Isparta İli Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesine Yönelik Teorik Bir Çalışma. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1), 145-161. DOI: https://doi.org/10.14230/joiss223
  183. Orhan, F. (2018). Kültürel Coğrafya Özellikleri Açısından Geleneksel Sinop Evleri.
  184. Orhan, F. (2019). Ekonomik ve Kültürel Coğrafya Özellikleri Açısından Artvin İlinde Arıcılık Faaliyetleri.
  185. Orhan, F., & Gömüç, M. (2021). Alternatif Turizm Potansiyeli Açısından Doğa ile Tarihin Buluştuğu Bir Yer İncelemesi: Arapgir (Malatya).
  186. Orhan, F., Zaman, S., & Çavuş, A. (2019). Artvin İlindeki Geleneksel Kırsal Mesken Mimarisine Bir Örnek: Ahşap Yığma Evler.
  187. Öcal, T. (2013). Niğde gümüşler manastırı ve turizm potansiyeli. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(2), 31-49.
  188. Öcal, T. (2018). Karaisalı’da (Adana) Yerleşik Hayata Geçmiş Konar-Göçerlerin Kır Meskenlerinin Kültürel Coğrafya Analizi Cultural Geography Analysis Of Rural Dwellings OF Nomad Settlers in Karaisalı (Adana). Journal of Social And Humanities Sciences Research (JSHSR), 5(30), 4177-4191. DOI: https://doi.org/10.26450/jshsr.909
  189. Öcal, T. (2020). Pınarbaşı’nın (Kayseri) Tarihi-Kültürel Alanın Turizm Planlamasının Coğrafi Analizi. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(19), 242-267. DOI: https://doi.org/10.31834/kilissbd.609952
  190. Özcan, E. (2005). Bolu ilinde turizmi etkileyen faktörler ile doğal, tarihi ve kültürel turizm değerleri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 55-75.
  191. Özdemir, G., & Çalışkan, V. (2018). Geleneksel Bir Sporun Coğrafyası: Türkiye’de Yağlı Güreşler (Kırkpınar-Edirne ve Çardak-Çanakkale Güreşleri). In International Geography Symposium on the 30th Anniversary of TUCAUM Proceedings.
  192. Özdemir, Ü. (2011). Safranbolu’nun Kültürel Miras Kaynakları ve Korunması. Doğu Coğrafya Dergisi, 16(26), 129-142.
  193. Özgen, N. (2012). Siirt’in İnanç Turizmi Mekanları: Ziyaret (Veysel Karani) ve Tillo (Aydınlar) Örnekleri. Doğu coğrafya dergisi, 17(27), 251-272.
  194. Özgen, N., & Sarı, V. İ. (2021). Siyasal İdeolojiler Bağlamında Mekân İsimlendirmeleri: Ankara’daki Kültür Merkezleri Örneği. Ankara Araştırmaları Dergisi, 9(1), 35-54.
  195. Özgen, N., & SARI, V. İ. (2021). Kentsel Mekânda Kültürel Kimliğin Yeniden Üretimi: Ankara’daki Kültür Merkezleri Örneği. Coğrafi Bilimler Dergisi, 19(1), 128-160. DOI: https://doi.org/10.33688/aucbd.862332
  196. Özhancı, E., & Yılmaz, H. (2017). Köy ölçeğinde yerel değerler ve kırsal alan kimliği analizi: Bayburt örneği. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(13), 927-964. DOI: https://doi.org/10.26466/opus.341215
  197. Özkarakoç, Ö. (2019). Türk Kültür Coğrafyasının Ortak Değeri Nasreddin Hoca’nın Bazı Heykelleri Üzerine Değerlendirmeler. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(1), 157-175. DOI: https://doi.org/10.33206/mjss.494498
  198. Özpay, G. A., & Akpınar, E. (2020). Kültürel Mirasa Bir Örnek: Sivas Cer Atölyesi. Doğu Coğrafya Dergisi, 25(44), 1-12.
  199. Parlak Kalkan, G. (2021). Kültürel Belleğin Günlük Yaşantıdaki Kodları: Kilis’ teki İş Yeri Adları Üzerine Bir İnceleme. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 20(1), 316-337. DOI: https://doi.org/10.21547/jss.800022
  200. Polat, E., & Koday, Z. (2020). Ardahan Merkez İlçe’de Yerleşme Adları. TURAN: Stratejik Arastirmalar Merkezi, 12(45), 240-243.
  201. Polat, S. (2016). Uşak İlinde Bir Ev Eklentisi Olarak Ambarlar. Marmara Coğrafya Dergisi, (34), 230-243.
  202. Polat, S., Karğı, S., & Güney, Y. (2012). Gümüşsu Homa Şelalesi Çivril-Denizli. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (27), 203-216.
  203. Reyhanoğlu, G., & Yavuz, M. (2020). İşlevsel Bakış Açısıyla Kilis’te Dam Kültürü. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 13(31), 1118-1140. DOI: https://doi.org/10.12981/mahder.780633
  204. Sandal, E. K. (2007). Kahramanmaraş'ın Üç Mahallesinde Karşılaştırmalı Kültür Coğrafyası Açısından Bir İnceleme. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 473-486.
  205. Sandal, E. K., & Karademir, N. (2015). Kültürel özellikler açısından Kahramanmaraş ilçelerinin karşılaştırılması. Coğrafi Bilimler Dergisi, 13(1), 1-16. DOI: https://doi.org/10.1501/Cogbil_0000000160
  206. Sandal, E. K. (2008). Sosyo-ekonomik temelli kültür coğrafyası açısından bir inceleme: Adana örneği. Coğrafi Bilimler Dergisi, 6(1), 53-67. DOI: https://doi.org/10.1501/Cogbil_0000000083
  207. Sargın, S. (2005). Isparta’da Kentsel Koruma. Doğu Coğrafya Dergisi, 10(14), 251-281.
  208. Sargın, S., & Belge, R. (2017). Kültürel Mirasın Korunması ve Turizm Amaçlı Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma: Tarihi İstanbul Hamamları.
  209. Sarı, C. (2007). Doğal ve kültürel coğrafya özellikleri açısından Beyşehir İlçesi’nde yerleşme adlarının sınıflandırılması. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (17), 487-501.
  210. Sarı, C. (2013). Batı Toroslar’da Yaylaların Fonksiyonel Değişim Süreci ve Yayla Şenlikleri. Marmara Coğrafya Dergisi, (27), 242-261.
  211. Sarı, C., & Bidav, Y. (2017). Munzur Vadisi Milli Parkı'nda Doğal ve Kültürel Çevrenin Geliştirilmesi ve Korunması Üzerine Yöre Halkının Farkındalığı. Doğu Coğrafya Dergisi, 22(38), 63-86.
  212. Sarı, Y. E., & Kayserili, A. (2021). Geleneksel Gümüşhane Meskenlerinin Kültürel Coğrafya Analizi. Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(2), 185-207. DOI: https://doi.org/10.31463/aicusbed.979155
  213. Savaşkan, Y., & Kıngır, S. (2020). Sakarya İli Gastronomik Unsurlarının Coğrafi İşaret Kapsamında Değerlendirilmesi. Alanya Akademik Bakış, 4(3), 939-961. DOI: https://doi.org/10.29023/alanyaakademik.702037
  214. Sayılan, H. (2008). Endemik Bir Bitki Türü Olan Muş Lalesi'nin (Tulipa sintenisii Baker) Botanik Turizmi (Bitki Gözlemciliği) Amaçlı Değerlendirilmesi. Ulusal Coğrafya Sempozyumu, (4/2), 473-482.
  215. Sayılan, H. (2019). Coğrafi Açıdan Hakkâri İlinin Tarihi ve Kültürel Turizm Potansiyeli. Cumhuriyet Devrinin Bir Serhat Vilayeti Hakkâri Uluslararası Sempozyumu, 241.
  216. Sever, R. (2006). Sürgü Kasabası’nda (Doğanşehir-Malatya) Kültür Balıkçılığı ve Rekreasyonel Etkinlikler. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi.
  217. Sever, R. (2016). History and faith tourism in terms of cultural landscape in Battalgazi (Old Malatya) town Battalgazi (Eski Malatya) ilçesinin kültürel peyzajinda tarih ve inanç turizmi. Journal of Human Sciences, 13(1), 2135-2157. DOI: https://doi.org/10.14687/ijhs.v13i1.3617
  218. Sinanoğlu, D., Siyako, M., Karadoğan, S., & Özgen Erdem, N. (2017). Kültürel Jeoloji Açısından Hasankeyf (Batman) Yerleşmesi. Türkiye Jeoloji Bülteni, 60(1), 35-48. DOI: https://doi.org/10.25288/tjb.297815
  219. Siyavuş, A. E. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Şehir İmajlarına Yönelik Bir Araştırma: Tekirdağ Şehir İmajı. International journal of geography and geography education (Online), 25(42), 400-412. DOI: https://doi.org/10.32003/igge.738382
  220. Soydan, E., & Şarman, N. (2018). Mardin ve Şırnak İllerindeki Süryanilere Ait Dini Yapıların Kültür (ve İnanç) Turizmi Potansiyeli.
  221. Sökmen, S., & Balkanal, Z. (2018). Bitlis’te Geleneksel Ayakkabıcılık: “Harik” ve Son Usta Haydar Yılmaz. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 383-400. DOI: https://doi.org/10.26468/trakyasobed.402982
  222. Sönmez, M. (2012). Tillo (Siirt) İlçesi'nin kültürel turizm potansiyeli. Türk coğrafya dergisi, (59), 27-44.
  223. Şahin, G. (2013). Coğrafi işaretlerin önemi ve Vize (Kırklareli)’nin coğrafi işaretleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (15), 23-37.
  224. Şahin, G. (2019). Türk Kültür Coğrafyasından Özel Bir Örnek: Türk Sabunları. Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 371-404. DOI: https://doi.org/10.31463/aicusbed.616266
  225. Şahin, V. (2019). Kültürel Coğrafya Bakımından Hayat Bilgisi ve Sosyal Bilgiler Ders Programlarına Bir Yaklaşım. Milli Eğitim Dergisi, 48(222), 173-183.
  226. Şahinalp, M. (2005). Şanlıurfa Şehri’nin Kültürel Fonksiyonu. Marmara Coğrafya Dergisi, (11), 65-80.
  227. Şen, M. E., Ertan, M. H., & İsen, Z. (2012). Batman Fakira Köyünde Bayram Geleneği (Ezidi Pirlerinin Yaşadığı Köyde Yezdan Bayramı Kutlaması. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 1(1), 781-793.
  228. Şenol, E. (2019). Büyükşehir statüsündeki illerde kırsal nüfusun tespiti: Ordu ili örneği. Türk Coğrafya Dergisi, (72), 53-63. DOI: https://doi.org/10.17211/tcd.546150
  229. Şimşek, E., & Kızıldemir, Ö. (2020). Tekirdağ Mutfak Kültürü Üzerine Bir Değerlendirme. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(1), 758-775. DOI: https://doi.org/10.26677/TR1010.2020.343
  230. Tanrıkulu, M. (2007). Türkiye’de coğrafi işaretlerin tespiti ve tescil edilmesinin önemi. Uluslararası Sosyal Bilimler Eğitimi Dergisi, 1(2), 173-184.
  231. Tanrıkulu, M. (2015). Türkiye coğrafyasında genel kültür, alt kültür ve mozaik kültür. TÜCAUM VIII. Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 473-480.
  232. Tapur, T. (2017). Karaman Çevresindeki Tarihi Yerleşim Alanları. Türk islam medeniyeti akademik araştırmalar dergisi, cilt 12 sayı 24 2017-yaz. 101-114.
  233. Tekin, A. (2020). Kütahya Aslanapa’daki Su Yapılarından Örnekler. Medeniyet ve Toplum Dergisi, 4(2), 142-155. DOI: https://doi.org/10.51117/metder.2020.3
  234. Tokay, Z. H., & Duran, A. (2018). Karaman “Taşkale” Yerleşimi ve Yöresel Mimari Özellikleri. Tasarım+ Kuram, 14(26), 143-150. DOI: https://doi.org/10.23835/tasarimkuram.529935
  235. Topçu, S., & Çet, A. (2013). Elâzığ İli Harput Mahallesine İlişkin Tarihsel ve Kültürel Bilinç Durumu.
  236. Tuna, F. (2010). Çankırı’nın Coğrafi Özelliklerinin Şehirsel Gelişim Potansiyeli Yönünden Değerlendirilmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, (21), 219-239.
  237. Tuncer, M. (2017). Sürdürülebilir Turizm İmkanlarının Değerlendirilmesine Yönelik Aksaray İlinde Bir Araştırma Öz. DOI: https://doi.org/10.16992/ASOS.12518
  238. Tuncer, M., & Çavuş, S. (2017). Gelişen Turizm Destinasyonlarından Biri Olarak Aksaray İlinin Alternatif Turizm Potansiyelinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 51-60.
  239. Turoğlu, H., & Özdemir, H. (2005). Bartın İlinin Ekoturizm Potansiyelinin Belirlenmesi. Doğu Coğrafya Dergisi, 10(13), 97-116.
  240. Türkan, O. (2020). Kırşehir ilinde köy adlarının coğrafi açıdan değerlendirilmesi. Coğrafya Dergisi, (41), 61-75. DOI: https://doi.org/10.26650/JGEOG2020-0029
  241. Uğur, A. (2015). Müzik Coğrafyası: Türkülerdeki Coğrafya. Bilig, (74), 239-260.
  242. Uğurkan, E., Üzümcü, T., & Alyakut, Ö. (2017). Kocaeli ve Çevresindeki Muhacirlerin Kent Gastronomisine Yapmış Olduğu Katkılar.
  243. Uslu Bülbül, Z. (2018). Aksaray’da Bir Kültür Varlığı: Hacı Gayb Türbesi/A Cultural Property in Aksaray: Hacı Gayb Tomb. Vakıflar Dergisi, (50), 165-176. DOI: https://doi.org/10.16971/vakiflar.506647
  244. Usman, E. E., & Akkaya, D. H. (2009). Yayla Turizmi ve Konaklama Mekânları Üzerine Bir İnceleme: Yalova Delmece Yaylası.
  245. Usta, N., & Zaman, M. (2015). Kızılcahamam İlçesinin Turizm Potansiyeli ve Geliştirilmesi. Doğu Coğrafya Dergisi, 20(34), 1-24. DOI: https://doi.org/10.17295/dcd.38167
  246. Ustabulut, U. B. (2020). Bayburt Şehrinde Hamam Mimarisi ve Kültürü. Bayburt Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Dergisi, 3(6), 57-81.
  247. Uyanıker, N. (2016). Dinler Coğrafyası Bağlamında Büyükada/Aya Yorgi (Ayıos Yeorgius) Yortu Günü ve Kutlamaları. Uluslararası Hakemli İletişim ve Edebiyat Araştırmaları (UHIVE) Dergisi, İstanbul, 11.
  248. Uygur, A., Göral, R., & Bozkurt, İ. (2015). Muğla İli Milas İlçesinin Kültür Turizmi Açısından İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (34), 95-105.
  249. Uzun, E., & Doğan Uzun, P. (2019). Antep Savunmasının Gaziantep İli Yerleşme Adları Üzerindeki Etkisi ve Bu Etkinin Coğrafi Bilgi Sistemleri Tabanlı Mekânsal Analizi. Türk Coğrafya Dergisi, (72), 7-12. DOI: https://doi.org/10.17211/tcd.493224
  250. Ünal, N., & Utkun Aktener, E. Denizli Yöresel Giysilerinin Çağdaşlaştırma ve Model Analizi Çalışmaları (Acıpayam, Buldan, Çivril ve Serinhisar İlçeleri Örneği. The Journal of Social Science, 2(3), 126-135. DOI: https://doi.org/10.30520/tjsosci.430533
  251. Ünal, S. (2020). Çağların Akışında Anadolu Pişmiş Toprak Kültürü. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, (4), 927-956. DOI: https://doi.org/10.47994/usbad.762639
  252. Ünsal, V. (2014). Bayburt Kaleleri. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(1), 88-102.
  253. Üsküdar, Ş., & Çakır, M. (2014). Yerli Turistlerin Eskişehir'in Kültür Turizmine İlişkin Algıları.
  254. Üzümcü, T. P., Alyakut, Ö., & Akpulat, N. A. (2017). Coğrafi İşaretleme Kapsamında Kocaeli Gastronomik Ürünlerinin Değerlendirilmesi. Sosyal ve Ekonomik Arastırmalar Dergisi, 19(32), 132.
  255. Varnacı Uzun, F. (2018). Öğrencilerin Aksaray’a İlişkin Kentsel Çevre Algıları.
  256. Varnacı Uzun, F., & Altaş, A. (2018). Aksaray Üniversitesi öğrencilerinin Aksaray kent merkezindeki yeme-içme mekânları algısı. Coğrafi Bilimler Dergisi, 16(1), 121-134. DOI: https://doi.org/10.1501/Cogbil_0000000194
  257. Varnacı Uzun, F., & Somuncu, M. (2011). Kültürel peyzajın korunması ve turizm iliskisi bağlamında yerel halkın görüşleri: Ihlara Vadisi örneği. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 3(2), 21-36. DOI: https://doi.org/10.1501/Csaum_0000000051
  258. Yamaç, Z., & Zengin, B. (2015). Sakarya Destinasyonunun İmaj Algısına Yönelik Bir Araştırma. İşletme Bilimi Dergisi, 3(2), 55-75.
  259. Yariş, S. (2020). Geleneksel Türk evi mimarisinde Diyarbakır evlerinin yeri üzerine bir değerlendirme. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, (68), 313-340. DOI: https://doi.org/10.14222/Turkiyat4319
  260. Yasak, Ü., & Oğan, O. (2019). Foça'da (İzmir) turizm potansiyelinin swot analizi yöntemiyle değerlendirilmesi. In USOBAK 4. International Research Congress on Social Sciences (11-13 September 2019) (pp. 74-85).
  261. Yaşar, O., & Yaşar, O. (2007). Çanakkale atasözleri ve coğrafi analizi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6(19), 95-105.
  262. Yavaş, B., & Deniz, T. (2020). Karşılaştırmalı Bir Kültürel Coğrafya Araştırması: Bulak ve Yazıköy (Safranbolu) Kırsalında Keşkek Yapımı ve Kültürü. Journal of Humanities and Tourism Research, 10(3), 680-689. DOI: https://doi.org/10.14230/johut852
  263. Yeler, S., & Minsolmaz Yeler, G. (2021). Kırklareli Tarihi Çeşmelerinin Kültürel Miras Olarak Değerlendirilmesi. Kent Akademisi, 14(2), 315-334. DOI: https://doi.org/10.35674/kent.884584
  264. Yıldırım, M. (2021). Sanal Mekânda Kültür Coğrafyası Çalışmaları ve Artırılmış Gerçeklik Teknolojisinin Kullanılması. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 861-874. DOI: https://doi.org/10.32709/akusosbil.887804
  265. Yıldırım, M. (2021). Kültürel Miras Bağlamında Yükselen Değer Olarak Aktarlığın Yeniden Keşfi. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 327-358. DOI: https://doi.org/10.29029/busbed.950744
  266. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Ankara, Seçkin Yayıncılık.
  267. Yıldız, A., & Yüksek, İ. (2008). Kırklareli Tarihi Çeşmelerinin Geleneksel Kent Dokusu İçerisindeki Yeri ve Önemi. Internatıonal Symposıum, 197-202.
  268. Yiğit, G. K., & Minaz, D. (2019). Kültürel Coğrafya Açısından Zile Panayırı. Proceeding E-Book, 185.
  269. Yücel Batmaz, N., & Biçici, G. (2021). Türkiye’de Somut Kültürel Mirasın Korunması Üzerine Bir Alan Araştırması: Kırıkkale-Delice Örneği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 4(1), 97-110. DOI: https://doi.org/10.33712/mana.827589
  270. Zaman, M., & Camcı, A. (2017, September). Kültür Turizminde Alternatifler: Festival Turizmi ve Pir Sultan Abdal Anma Etkinlikleri Örneği Alternatives In Cultural Tourism: Festival Tourism And Pir Sultan Abdal Commemorative Events Example. In Internationak West Asia Congress Of Tourism (IWACT’17) The Book Of Full-Text (p. 305).
  271. Zengin, B., & Eker, N. (2016). Sakarya İli Termal Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesi. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(3), 165-181.
  272. Zengin, B., Öztürk, E., & Salha, H. (2014). Amasya İlinin Alternatif Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesi. Sosyal Bilimler Metinleri, 2014(2), 1-22.