Vol. 9 No. 60 (2021)

Research Article

Web 2.0 Tools Awareness Scale Development Study

Published 2021-05-30

Cilt 9 Sayı 60 kapak

Öz

Web 2.0 Araçlarına Yönelik Farkındalık Ölçeği Geliştirme Çalışması

Bu araştırmada, geçerli ve güvenilir “Web 2.0 Araçlarına Yönelik Farkındalık Ölçeği” geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma örneklemini, 2020-2021 eğitim-öğretim yılında öğrenim gören 310 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Geliştirilmesi hedeflenen ölçeğe yönelik derinlemesine bir alan yazın taraması gerçekleştirilmiştir. Alan yazın taraması sonucunda 70 ifadeden oluşan taslak ölçek formu hazırlanmıştır. Oluşturulan taslak form alan uzmanlarının görüşlerine sunulmuş ve görüşler doğrultusunda 54 ifadeye indirilmiştir. Öğretmenler ve dil uzmanları tarafından kontrolü sağlanan taslak ölçek formun pilot uygulaması yapılarak son hali verilmiş daha sonra uygulaması yapılmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS ve Lisrel istatistik programlarından yararlanılarak gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin yapı geçerliliği, açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizleriyle; güvenirliliği Cronbach alpha iç tutarlılık katsayısına dayalı analizler ile ortaya konulmuştur. Açımlayıcı faktör analizleri sonucunda 3 faktörlü toplamda 27 maddeden oluşan bir yapıya sahip ölçeğin, doğrulayıcı faktör analizleri sonucunda, uyum indeksleri incelenmiş ve 3 faktörlü yapısı doğrulanmıştır. Ölçeğin Cronbach alpha iç tutarlık katsayısı 0.929 olarak bulunmuş ve yüksek seviyede güvenilir olduğu görülmüştür. Araştırma çerçevesinde, ortaokul öğrencilerine yönelik 3 faktörlü 27 maddeden oluşan 5’li likert tipte “Web 2.0 Araçlarına Yönelik Farkındalık Ölçeği” ortaya konulmuştur. Sonuç olarak geliştirilen Web 2.0 Araçlarına Yönelik Farkındalık Ölçeği’nin ortaokul öğrencilerine uygulanabilecek geçerliliği ve güvenilirliği kanıtlanmış bir ölçek olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler Web 2.0 araçları, farkındalık, ölçek geliştirme, ortaokul öğrencileri

Abstract

In this study, it was aimed to develop a valid and reliable "Awareness Scale for Web 2.0 Tools". The research sample consists of 310 secondary school students studying in the 2020-2021 academic year. An in-depth literature review was carried out for the scale aimed to be developed. As a result of the literature review, a draft scale form consisting of 70 statements was prepared. The draft form created was presented to the opinions of field experts and reduced to 54 statements in line with their opinions. The draft scale form, which was controlled by teachers and language experts, was piloted and finalized, and then applied. The analysis of the obtained data was carried out by using SPSS and Lisrel statistics programs. With the construct validity of the scale, exploratory factor analysis and confirmatory factor analysis; Its reliability was demonstrated by analysis based on Cronbach alpha internal consistency coefficient. As a result of the exploratory factor analyzes, the scale, which has a structure of 27 items in total with 3 factors, was examined as a result of the confirmatory factor analysis, and the 3-factor structure was verified. The Cronbach alpha internal consistency coefficient of the scale was found to be 0.929 and it was found to be highly reliable. Within the framework of the research, a 5-point Likert-type "Awareness Scale for Web 2.0 Tools" consisting of 27 items with 3 factors has been introduced for middle school students. As a result, it has been determined that the Awareness Scale for Web 2.0 Tools, which has been developed, is a scale with proven validity and reliability that can be applied to middle school students.

Keywords Web 2.0 tools, awareness, scale development, secondary school students

PDF (Turkish)

References

  1. Acar-Güvendir, M. ve Özer-Özkan, Y. (2015) Türkiye’deki Eğitim Alanında Yayımlanan Bilimsel Dergilerde Ölçek Geliştirme Ve Uyarlama Konulu Makalelerin İncelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 52, 23-33. DOI: https://doi.org/10.17755/esosder.54872
  2. Akkaya, A. (2019). Bilgisayar Donanımı Konusunda Web 2.0 Araçlarıyla Geliştirilen Etkinliklerin Öğrenci Başarısına Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Balıkesir.
  3. Almalı, H. ve Yeşiltaş, E. (2020). Sosyal Bilgiler Eğitiminde Coğrafya Konularının Web 2.0 Teknolojileri Kullanılarak Öğretiminin Öğrencilerin Akademik Başarı ve Tutumlarına Etkisi. Türkiye Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 5(2), 64-81.
  4. Altıok, S., Yükseltürk, E., ve Üçgül, M. (2017). Web 2.0 Eğitimine Yönelik Gerçekleştirilen Bilimsel Bir Etkinliğin Değerlendirilmesi: Katılımcı Görüşleri. Journal of Instructional Technologies &TeacherEducation, 6(1), 1-8.
  5. Altun, T. ve Palancı, M. (2015). Web Kullancıları Öz-Yeterlik Ölçeği'nin (Wköö) Türkçe'yeUyarlanmasi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalişmasi. Journal of Theory&Practice in Education (JTPE), 11(2).
  6. Atıcı, B. ve Yıldırım, S. (2010). Web 2.0 Uygulamalarının E-Öğrenmeye Etkisi. Akademik Bilişim’10 - XII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri. Muğla Üniversitesi.
  7. Avcı, F. ve Atik, H. (2020). Okul Öncesi ve Sınıf Öğretmenlerinin “Web 2.0 Araçları” Kavramına Yönelik Metaforik Algıları ve Görüşleri. Nitel Sosyal Bilimler, 2(2), 142-165. DOI: https://doi.org/10.47105/nsb.800117
  8. Batıbay, E. F. (2019). Web 2.0 Uygulamalarının Türkçe Dersinde Motivasyona ve Başarıya etkisi: Kahoot Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Eğitimi Enstitüsü. Ankara.
  9. Bennett, S.,Bishop, A., Dalgarno, B., Waycott, J. ve Kennedy, G. (2012). Implementing Web 2.0 Technologies in HigherEducation: A Collective Case Study. Computers & Education, 59(2), 524-534. DOI: https://doi.org/10.1016/j.compedu.2011.12.022
  10. Birişçi, S., Kul, Ü., Aksu, Z., Akaslan, D. ve Çelik, S. (2018). Web 2.0 Hızlı İçerik Geliştirme Öz-Yeterlik Algısını Belirlemeye Yönelik Ölçek (W2öyaö) Geliştirme Çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 187-208. DOI: https://doi.org/10.17943/etku.335164
  11. Büyüköztürk, Ş. (2019). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı: İstatistik, Araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. DOI: https://doi.org/10.14527/9789756802748
  12. Cabı, E. (2016). Dijital Teknolojiye Yönelik Tutum Ölçeği. Kastamonu Education Journal, 24(3), 1229-1244.
  13. Carpenter, S. (2018). Ten Steps in Scale Development andReporting: A Guide For Researchers. Communication Methodsand Measures, 12(1), 25-44. DOI: https://doi.org/10.1080/19312458.2017.1396583
  14. Çelik, T. (2021). Web 2.0 Araçları Kullanımı Yetkinliği Ölçeği Geliştirme Çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 51, 449-478. DOI: https://doi.org/10.9779/pauefd.700181
  15. Child, D. (2006). The Essentials of Factor Analysis. (3rd Ed.). London: Continuum.
  16. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik Spss ve Lirsel Uygulamaları. Ankara: Pegem Yayınları.
  17. Çüm, S. ve Koç, N. (2013). Türkiye’de Psikoloji Ve Eğitim Bilimleri Dergilerinde Yayımlanan Ölçek Geliştirme ve Uyarlama Çalışmalarının Incelenmesi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 12 (24), 115-135.
  18. Deperlioğlu, Ö. ve Köse, U. (2010). Web 2.0 Teknolojilerinin Eğitim Üzerindeki Etkileri ve Örnek Bir Öğrenme Yaşantısı. Akademik Bilişim’10 - XII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, 10 - 12 Şubat 2010, Muğla Üniversitesi.
  19. Elmas, R. ve Geban, Ö. (2012). 21. Yüzyıl Öğretmenleri İçin Web 2.0 Araçları. International Online Journal of Educational Sciences , 4 (1), 243-254.
  20. Eryılmaz, S. ve Uluyol, Ç. (2015). 21. Yüzyil Becerileri Işığında FATİH Projesi Değerlendirmesi. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (GEFAD), 35(2), 209-229.
  21. Filiz, M. ve Batıbay, E. F. (2019). Web 2.0 Uygulamalarının Türkçe Eğitiminde Motivasyona Etkisi: Kahoot Örneği. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(4), 1029-1047. DOI: https://doi.org/10.16916/aded.616756
  22. Genç, Z. (2010). Web 2.0 Yeniliklerinin Eğitimde Kullanımı: Bir Facebook Eğitim Uygulama Örneği. Akademik Bilişim’10 - XII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri. Muğla Üniversitesi.
  23. Gök, A., Turan, S. ve Oyman, N. (2011). Okul Öncesi Öğretmenlerinin Bilişim Teknolojilerini Kullanma Durumlarına İlişkin Görüşleri. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1 (3), 59-66. DOI: https://doi.org/10.14527/C1S3M8
  24. Görmez, E. (2020). Dijital Oyunlardan Yararlanma Ölçeği (Döyo): Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Kuram ve Uygulamada Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 21-34.
  25. Gül, Ş. ve Sözbilir, M. (2015). Fen Ve Matematik Eğitimi Alanında Gerçekleştirilen Ölçek Geliştirme Araştırmalarına Yönelik Tematik Içerik Analizi. Eğitim ve Bilim, 40(178). DOI: https://doi.org/10.15390/EB.2015.4070
  26. Gürleroğlu, L. (2019). 5E Modeline Uygun Web 2.0 Uygulamaları ile Gerçekleştirilen Fen Bilimleri Öğretiminin Öğrenci Başarısına Motivasyonuna Tutumuna ve Dijital Okuryazarlığına Etkisinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mamara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
  27. Hamutoğlu, N. B., Güngören, Ö. C., Uyanık, G. K. ve Erdoğan, D. G. (2017). Dijital Okuryazarlık Ölçeği: Türkçe’ye Uyarlama Çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 18(1), 408-429. DOI: https://doi.org/10.12984/egeefd.295306
  28. Hao, Y. ve Lee, K. S. (2017). Inquiry of Pre-Service Teachers’ ConcernAboutIntegrating Web 2.0IntoInstruction. European Journal of Teacher Education, 40(2), 191-209. DOI: https://doi.org/10.1080/02619768.2017.1285278
  29. Horzum, M. B. (2010). Öğretmenlerin Web 2.0 Araçlarından Haberdarlığı, Kullanım Sıklıkları Ve Amaçlarının Çeşitli Değişkenler Açısından Incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 603-634.
  30. İlhan, N., Şekerci, A. R., Sözbilir, M. ve Yıldırım, A. (2013). Eğitim Araştırmalarına Yönelik Öğretmen Tutum Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(8), 31-57.
  31. Instefjord, E. J. ve Munthe, E. (2017). EducatingDigitallyCompetentTeachers: A Study of Integration of Professional DigitalCompetence in Teacher Education. Teaching and TeacherEducation, 67, 37-45. DOI: https://doi.org/10.1016/j.tate.2017.05.016
  32. Karaca, F. ve Aktaş, N. (2019). Ortaöğretim Kurumu Öğretmenlerinin Web 2.0 Uygulamaları Için Haberdarlıklarının, Yeterlilik Düzeylerinin, Kullanım Sıkılıklarının ve Eğitsel Amaçlı Kullanım Biçimlerinin İncelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 212-230. DOI: https://doi.org/10.17556/erziefd.473412
  33. Kong, S. C.,Li, R. K. Y., &Kwok, R. C. W. (2019). MeasuringParents’ Perceptions of Programming Education in P-12 Schools: Scale Development and Validation. Journal of Educational Computing Research, 57(5), 1260-1280. DOI: https://doi.org/10.1177/0735633118783182
  34. Korkmaz, Ö.,Arıkaya, C. ve Altıntaş, Y. (2019). Öğretmenlerin Dijital Öğretim Materyali Geliştirme Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi Çalışması. Turkish Journal of Primary Education, 4(2), 40-56.
  35. Korkmaz, Ö., Vergili, M., Çakır, R. ve Erdoğmuş, F. U. (2019). Plickers Web 2.0 Ölçme Ve Değerlendirme Uygulamasının Öğrencilerin Sınav Kaygıları ve Başarıları Üzerine Etkisi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), 15-37.
  36. Magnuson, M. L. (2012). Construction AndReflection: Using Web 2.0 Foster Engagement WithTechnology For Information LiteracyInstruction (pp. 1-259). TheUniversity of Wisconsin-Milwaukee.
  37. Metin, M., Yılmaz, G. K., Coskun, K. ve Birişçi, S. (2012). Developing an AttitudeScaletowards Using Instructional Technologies forPre-Service Teachers. Turkish Online Journal of EducationalTechnology-TOJET, 11(1), 36-45.
  38. Morkoç, D. K. ve Erdönmez, C. (2014). Web 2.0Uygulamalarinin Eğitim Süreçlerine Etkisi: Çanakkale Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokul Örneği. AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi, 5(15), 25-48. DOI: https://doi.org/10.5824/1309-1581.2014.2.002.x
  39. Ocak, G. ve Karakuş, G. (2018). Öğretmen Adaylarının Dijital Okur-Yazarlık Öz-Yeterliliği Ölçek Geliştirme Çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(5), 1427-1436. DOI: https://doi.org/10.24106/kefdergi.1931
  40. Özdamar, K., (2017). Ölçek ve Test Geliştirme Yapısal Eşitlik Modellemesi. Eskişehir. Nisan Kitabevi.
  41. Özenç, M., Dursun, H. ve Şahin, S. (2020). TheEffect of ActivitiesDevelopedwith Web 2.0 Tools Based on the 5E Learning Cycle Model on theMultiplication Achievement of 4th Graders. ParticipatoryEducational Research, 7(3), 105-123. DOI: https://doi.org/10.17275/per.20.37.7.3
  42. Quadri, L. K. (2014). Teachers' PerceptionsandAttitudesTowardtheImplementation of Web 2.0 Tools in Secondary Education. Yayınlanmamış doktora tezi, Walden University.
  43. Rhoads, R. A., Berdan, J. ve Toven‐Lindsey, B. (2013). The Open CoursewareMovement in HigherEducation: Unmasking Powerand Raising Questions About The Movement's Democratic Potential. Educational Theory, 63(1), 87-110. DOI: https://doi.org/10.1111/edth.12011
  44. Rosen, D. ve Nelson, C. (2008). Web 2.0: A New Generation Of Learners And Education. Computers in the Schools, 25(3-4), 211-225. DOI: https://doi.org/10.1080/07380560802370997
  45. Şahin ve Öztürk (2018), Eğitim Alanında Ölçek Geliştirme Süreci: Bir Içerik Analizi Çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(1), 191-199 DOI: https://doi.org/10.24106/kefdergi.375863
  46. Şahin, D. ve Yılmaz, R. M. (2020). TheEffect of Augmented RealityTechnology on Middle School Students' Achievements and Attitudes Towards Science Education. Computers & Education, 144. DOI: https://doi.org/10.1016/j.compedu.2019.103710
  47. Schermelleh-Engel, K.,Moosbrugger, H. ve Müller, H. (2003). EvaluatingThe Fit Of Structural Equation Models: Tests of Significance and DescriptiveGoodness-of-Fit Measures. Methods Of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.
  48. Schumacker, R.E. ve Lomax, R.G. (2004). A Beginner’s Guide toStructuralEquationModeling. 2nd Ed. Londra: Lawrence Erlbaum Associates Inc. Publishers.
  49. Seçer, İ.(2015). SPSS ve LİSREL İle Pratik Veri Analizi(2. Baskı). Ankara:Anı Yayıncılık.
  50. Sönmez, E. E. ve Çakır, H. (2021). Effect of Web 2.0 Technologies on AcademicPerformance: Meta-Analysis Study. International Journal of Technology in EducationandScience, 5(1), 108-127. DOI: https://doi.org/10.46328/ijtes.161
  51. Tavşancıl, E. (2018). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS İle Veri Analizi. Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.
  52. Timur, S., Timur, B., Arcagök, S. ve Öztürk, G. (2020). Fen Bilimleri Öğretmenlerinin Web 2.0 Araçlarına Yönelik Görüşleri. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 63-108.
  53. Uysal, M., Z.,. (2019).İlkokul 4. Sınıf Fen Bilimleri Dersinde Web 2.0 Animasyon Araçları Kullanımının Çeşitli Değişkenlere Etkisi.Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Niğde.
  54. Yıldırım, İ. (2020). 7. Sınıf Işığın Madde İle Etkileşimi Ünitesinde Web 2.0 Araçlarının Kullanılmasının Öğrencilerin Akademik Başarılarına, Teknoloji İle Kendi Kendine Öğrenme Düzeylerine ve Fene Yönelik Tutumlarına Etkisinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Kocaeli.
  55. Yıldız, D. ve Uzunsakal, E.(2018). Alan Araştırmalarında Güvenirlik Testlerinin Karşılaştırılması ve Tarımsal Veriler Üzerine Bir Uygulama. Uygulamalı Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 14-28.
  56. Yılmaz, H.,Koyunkaya, M. Y., Güler, F. ve Güzey, S. (2017). Fen, Teknoloji, Mühendislik, Matematik (STEM) Eğitimi Tutum Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(5), 1787-1800.
  57. Zhou, Y. (2019). A Mixed Methods Model of Scale Development and Validation Analysis. Measurement: Interdisciplinary Research and Perspectives, 17(1), 38-47. DOI: https://doi.org/10.1080/15366367.2018.1479088