Vol. 9 No. 59 (2021)

Research Article

Evaluation of Supporting and Training Courses’ 8th Grade Mathematics Lesson

Published 2021-04-30

Cilt 9 Sayı 59 kapak

Öz

Destekleme ve Yetiştirme Kursu 8. Sınıf Matematik Dersinin Öğrenci ve Veli Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi

Eğitim, toplumsal gelişimi ve değişimi istendik yönde sağlayan temel faktörlerden biridir. Bu bilinçle pek çok veli çocuklarına yarar sağlayacağını düşündüğü muhtelif kurslar aldırmaktadır. Ulusal ve uluslararası raporlar, Türk öğrencilerinin matematik başarılarının çok düşük olduğunu göstermektedir. Çağımız matematiği anlamayı, matematiği günlük yasamda ve iş yaşamında kullanabilmeyi gerektirmektedir. Bu araştırmanın amacı, destekleme ve yetiştirme kurslarında (DYK) uygulanan 8. Sınıf matematik dersinin öğrenci ve veli görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesidir. Araştırma nitel araştırmanın çoklu durum deseninde tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2018-2019 eğitim öğretim yılında, 3 farklı devlet okulundan 19 sekizinci sınıf öğrencisi ve 12 sekizinci sınıf öğrenci velisi oluşturmaktadır. Araştırmada görüşme yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi kullanılmıştır. Veriler içerik analizi yöntemiyle tema, kategori ve kodlar oluşturularak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular incelendiğinde, 8. sınıf öğrencilerinin DYK matematik ders saatlerini çok fazla buldukları, öğretmenlerin aşırı ödev verdikleri sonuçlarına ulaşılmıştır. Öğrenciler bu durumun kendilerinde yorgunluğa ve performans düşüklüğüne sebep olduğunu ifade etmişlerdir. Ayrıca, kurslarda öğretmenlerin genellikle düz anlatım yöntemini, kaynak olarak soru bankalarını ve kazanım testlerini kullandıkları ifade edilmiştir. Öğrencilere göre, derslerin eğlenceli olmaması ve sportif etkinliklerle desteklenmemesi kurslara katılımlarını düşürmektedir. Velilere göre ise öğretmenler kurslarda öğrenci gelişimini ciddi bir şekilde takip edememekte ve sınıf içi disiplini sağlayamamaktadırlar. Veliler bu durumun devam etmesi hâlinde çocuklarına ek ders aldırmaktan vazgeçeceklerini belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler Kurs, matematik, matematik öğretimi, destekleme ve yetiştirme kursu

Abstract

Education is one of the main factors that provide social development and change in the desired direction. With this awareness, many parents take various courses that they think will benefit to their children. National and international reports show that Turkish students' mathematics achievement is very low. Our century requires understanding mathematics and being able to use it in daily life and business life. The aim of this study is to evaluate the 8th grade mathematics course applied in support and training courses (STC) in line with the opinions of students and parents. The research was designed in the multiple-case design of qualitative research. The study group of the research consists of 19 eighth grade students from 3 different public schools and 12 eighth grade student parents in the 2018-2019 academic year. Semi-structured interview method, one of the interview methods, was used in the study. The data were analyzed by creating themes, categories and codes using content analysis method. When the findings obtained as a result of the study were examined, it was found that 8th grade students found the mathematics lesson hours of the STC too many and the teachers gave excessive homework. Students stated that this situation caused them fatigue and low performance. In addition, it was stated that teachers generally used the method of direct instruction, question banks and acquisition tests as materials. According to the students, the fact that the lessons are not fun and not supported by sports activities decreases their participation in the courses. According to parents, teachers cannot seriously follow student development in courses and cannot provide class discipline. Parents stated that if this situation persists, they would stop taking additional lessons for their children.

Keywords Course, mathematics, teaching mathematics, supporting and training courses

PDF (Turkish)

References

  1. Akkan, H. (2000). Öğretmen ve yönetici görüşlerine göre ilköğretim birinci kademe okullarının eğitimde fırsat ve imkân eşitliği açısından değerlendirilmesi. Yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
  2. Aydın S. (2014). Olgu Bilim Araştırmaları. Mustafa Metin (Ed.), Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri içinde (s. 287-311), Ankara: Pegem Akademi.
  3. Başaran, İ. E. (1985). Örgütte İş Gören Hizmetlerinin Yönetimi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları
  4. Bilgin, N. (2006). Sosyal Bilimlerde İçerik Analizi. Ankara: Siyasal Kitabevi.
  5. Borg, W.R. ve Gall, M.D. (1985). Educational Research, an Introduction, (5th ed.). New York: Longman.
  6. Bozbayındır, F. ve Kara, M. (2017). Destekleme ve Yetiştirme Kurslarında (DYK) Karşılaşılan Sorunlar ve Öğretmen Görüşleri Temelinde Çözüm Önerileri. Sakarya University Journal of Education, 7(2), 324-349. DOI: https://doi.org/10.19126/suje.335982
  7. Creswell, J. W. (2013). Research Design Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches. Sage Publications.
  8. Çalışkan Maya, İ. (2004). AB sürecinde Türkiye ile AB ülkeleri eğitim istatistiklerinin karşılaştırılması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4 (4).
  9. Çıngı, H., Kadılar, C. ve Koçberber, G. (2008). Türkiye genelinde ilk ve ortaöğretim olanaklarının incelenmesi ve belirlenen aksaklıklara çözüm önerilerinin getirilmesi. (TUBİTAK Proje Raporu. Proje No. 106K077). Ankara: Sosyal ve Beşeri Bilimler.
  10. Dönmez, İ., Pekcan, N. ve Tekçe, M. (2016). Destekleme ve Yetiştirme Kurslarının Yönetici, Öğretmen ve Öğrenci Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi. 25. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Antalya: İstanbul Kültür Üniversitesi, 21-24 Nisan 2016, 168-169.
  11. Ertürk, S. (2013). Eğitimde Program Geliştirme (6. Baskı). Ankara: Edge Akademi Yayıncılık.
  12. Gedikoğlu, T. (2005). Avrupa Birliği sürecinde Türk eğitim sistemi: Sorunlar ve çözüm önerileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1).
  13. Gök, F. (2004). Eğitim hakkı: Türkiye gerçeği. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayında sunuldu. 6-9 Temmuz, Malatya
  14. Göksu, İ. ve Gülcü, A. (2016). Ortaokul ve Liselerde Uygulanan Destekleme Kurslarıyla İlgili Öğretmen Görüşleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 (1), 153-171.
  15. Güleç, İ., Çelik, S. ve Demirhan, B. (2012). Yaşam boyu öğrenme nedir? Kavram ve kapsamı üzerine bir değerlendirme. Sakarya University Journal of Education, 2(3), 34-48.
  16. Güner, H., Çelebi, N., Kaya, G. T. ve Korumaz, M. (2014). Neoliberal eğitim politikaları ve eğitimde fırsat eşitliği bağlamında uluslararası sınavların (PISA, TIMSS ve PIRLS) analizi. Journal of History Culture and Art Research, 3(3), 33-75. DOI: https://doi.org/10.7596/taksad.v3i3.329
  17. Güneş, G. ve Baki, A. (2011). Dördüncü sınıf matematik dersi öğretim programının uygulanmasından yansımalar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(41).
  18. İçer, M. M. (1997). Türkiye’de eğitim sisteminin genel amaçları ve temel eğitim İlkelerinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü: Malatya.
  19. İncirci, A, İlğan, A., Sirem, Ö., ve Bozkurt, S. (2017). Ortaöğretim Destekleme ve Yetiştirme Kurslarına İlişkin Öğrenci Görüşleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (42), 50-68. DOI: https://doi.org/10.21764/efd.84291
  20. Kaya, M., ve Savrun, B. M. (2015, September). Ortaöğretime Geçiş Sistemi Ortak Sınavlarına Girecek Ortaokul 8. Sınıf Öğrencilerinin Bağlanma Stilleri ile Sınav Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişki. In Yeni Symposium (Vol. 53, No. 3).
  21. Lauer, P. A., Akiba, M., Wilkerson, S. B., Apthorp, H. S., Snow, D. ve Martin-Glenn, M. L. (2006). Out-of-school time programs: A meta-analysis of effects for at-risk students. Review of Educational Research, 76, 275–313. DOI: https://doi.org/10.3102/00346543076002275
  22. Mazar, C. E. (2012). An Analysis of the Effects of Types of After School Program Participation on Elementary Student Academic Performance. All Theses and Dissertations. Paper 3334.
  23. McMillian, J.H. (2000). Educational research, fundemantals for the consumer (3th ed.). New York: Longman.
  24. MEB, (2015). Örgün ve yaygın eğitimi destekleme ve yetiştirme kursları yönergesi. Erişim Tarihi: 10.08.2019, http://www.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2014_10/01060217_mebdesteklemeveyetistirmekurslariyonergesi.pdf
  25. MEB, (2015a). Destekleme ve yetiştirme kursları e-kılavuzu. Erişim Tarihi: 10.08.2019 http://www.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_09/05111501_DYK_e_kilavuz.pdf
  26. Montalvo, G.P. (1997). Pleasing the teacher: An exploration of the construct and its behavioral and motivational patterns. Unpublished doctoral dissertation, The University of Oklahoma.
  27. Nartgün, Ş. S., ve Dilekçi, Ü. (2016). Eğitimi destekleme ve yetiştirme kurslarına ilişkin öğrenci ve öğretmen görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 22(4), 537-564.
  28. Petek, H., ve Önder, E. (2015). Ortaokulların fırsat ve imkân eşitliği açısından değerlendirilmesi (Burdur il örneği). International Journal of Social Sciences and Education Research, 1(3), 1098-1114.
  29. Phelan, P., Davidson, A. and Thanh Cao, H. (1992). Speaking up: Students perspectives on school. Phi Delta Kappan, 73, 695-704.
  30. Resmî Gazete, (2014). Türkiye Hayat Boyu Öğrenme Strateji Belgesi ve Eylem Planı. Kabul Tarihi: 13/5/2014, Erişim Tarihi: 10.08.2019, http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/07/20140716-8-1.pdf
  31. Sarıca, R. (2018). Destekleme ve Yetiştirme Kurslarına (DYK) Yönelik Öğretmen Görüşleri. Millî Eğitim Dergisi, 48(221), 91-122.
  32. Şimşek, A. (2014). Öğretim Tasarımı (3. Baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
  33. Uğurlu, F., ve Aylar, F. (2017). Destekleme Ve Yetiştirme Kurslarına Yönelik Öğretmen Öz Algı Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 28-43.
  34. Ünsal, S. ve Korkmaz, F. (2016). Destekleme ve Yetiştirme Kurslarının İşlevlerine İlişkin Öğretmen Görüşlerinin İncelenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 87-118.
  35. Varış, F. (1998). Eğitim Bilimine Giriş. İstanbul: Alkım Yayınevi.
  36. Yıldırım, A. ve Şimşek H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.