Vol. 8 No. 45 (2020)

Research Article

Investigation of the Role of Teachers’ Features in Determining the Student Course Success

Published 2020-02-29

Cilt 8 Sayı 45 kapak

Abstract

If we define education as a “deliberate culturing” process, then it is clear that all educational activities need to be planned. Planning in education is pre-designing and organizing which of the educational activities to choose in order to achieve specific educational goals, why and how to make them available to students, what auxiliary and complementary resources and tools to use, and how to evaluate the achieved results. Teachers, who are the implementers of these programs, are one of the main inputs of the education system, as they closely monitor the output or product of the planned and scheduled educational application. In order to reach the most accurate and detailed evaluations about the quality of the outputs, teachers must examine the product from all aspects and collect data with the most accurate assessment tools for evaluation. The purpose of this study is to determine the extent to which teachers monitor and evaluate the observable in-class and out-of-class behaviors of students in the process of determining students' course success. In this respect, since the research is descriptive, singular scanning was used as a method. The research was carried out on volunteer class and branch teachers working in primary, secondary and high schools. This research is important in terms of emphasizing the need to consider the observation based in-and-out-of-class behaviors of the students in determining their course success. According to the results obtained, it was determined that while evaluating their students, teachers' levels of considering the students' observable in-and-out-of-class performance variables differed significantly according to the teachers’ gender, field/branch, seniority and level/type of school in which they were assigned.

Keywords Education, course success, assessment, evaluation

Öz

Öğrenci Ders Başarısının Belirlenmesinde Öğretmen Özelliklerinin Rolünün İncelenmesi

Eğitimi “kasıtlı kültürleme” süreci olarak tanımlarsak, tüm eğitsel faaliyetlerin planlı olması gereği ortaya çıkmaktadır. Eğitimde planlama, belirli eğitim hedeflerine ulaşmak için öğretim etkinliklerinden hangilerinin seçileceğinin, bunların öğrencilere niçin ve nasıl yaptırılacağının, ne gibi yardımcı ve tamamlayıcı kaynak ve araçların kullanılacağının ve elde edilen sonuçların nasıl değerlendirileceğinin önceden tasarlayıp kâğıt üzerinde düzenlenmesidir. Bu programların uygulayıcısı olan öğretmenler, tasarlanan planlı ve programlı eğitsel uygulamanın çıktılarını ya da ürününü en yakından gören ve takip eden eğitim sisteminin ana girdilerinden biridirler. Öğretmenler, çıktıların kalitesi hakkında en doğru ve en detaylı değerlendirmelere ulaşmak için, ürünü her boyutuyla incelemek, değerlendirme için en doğru ölçme araçlarıyla veri toplamak zorundadır. Bu araştırmanın amacı, öğrencilerin ders başarılarının belirlenmesi sürecinde, öğretmenlerin öğrencilere ait gözlenebilir sınıf içi ve sınıf dışı davranışlarını ne derece izleyip, değerlendirmede dikkate aldıklarını belirlemektir. Bu yönüyle araştırma betimsel nitelikte olduğundan, yöntem olarak tarama modellerinden tekil tarama kullanılmıştır. Araştırma; ilkokul, ortaokul ve lisede görevli gönüllü sınıf ve branş öğretmenleri üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma, sınıf içi ve sınıf dışı öğrenci davranışlarına ilişkin öğretmen gözlemlerinin ders başarılarının belirlenmesinde dikkate alınmasının önemini ortaya koymuştur. Elde edilen sonuçlara göre, öğretmenlerin öğrencilerin gözlenebilir sınıf içi ve sınıf dışı performans değişkenlerini değerlendirmede dikkate alma düzeylerinin cinsiyete, alan/branşa, kıdeme ve görev yapılan okulun kademesine/türüne göre anlamlı farklılaşma gösterdiği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler Eğitim, ders başarısı, ölçme, değerlendirme

PDF (Turkish)

References

  1. Anderson, L.W. (2008). Classroom assessment: Enhancing the quality of teacher decision making. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
  2. Baykul, Y. Ve Turgut, F. (2015). Eğitimde ölme ve değerlendirme. Ankara: Pegem Akademi.
  3. Baykul, Y. (1992). Eğitim sisteminde değerlendirme [Assessment in educational system]. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 85-94.
  4. Baykul, Y. (2000). Eğitimde ve psikolojide ölçme: Klasik test teorisi ve uygulaması [Measurement in education and psychology: Classical test theory and application]. Ankara: Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi Yayınları.
  5. Başol, G. (2013). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
  6. Baxer, J.A., & Lederman, N.G., (1999). Assessment and measurement of pedagogical content knowlege. In J. Gess-Newsome and N. G. Lederman (Eds.), Examining Pedagogical Content Knowledge: PCK and Science Education (pp. 147-161). Netherlands: Kluwer Academic Publisher. DOI: https://doi.org/10.1007/0-306-47217-1_6
  7. Berberoğlu, G. (2006). Sınıf içi ölçme ve değerlendirme teknikleri. Ankara: Morpa Kültür Yayınları.
  8. Bilen, M. (2012) Planlamadan Uygulamaya Öğretim, Anı Yayıncılık, ANKARA.
  9. Bircan, H., Karagöz, Y. ve Kasapoğlu, Y. (2003), “Ki-Kare ve Kolmogorov Smirnov Uygunluk Testlerinin Similasyon ile Elde Edilen Veriler Üzerinde Karşılaştırılması”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 4, Sayı: 1, Sivas.
  10. Büyüköztürk, Ş.(2016). Bilimsel araştırma yöntemleri.(22.bas.). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Ankara. DOI: https://doi.org/10.14527/9789944919289
  11. Çakan, M. (2004). Öğretmenlerin Ölçme-Değerlendirme Uygulamaları ve Yeterlik Düzeyleri: İlk ve Ortaöğretim. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37 (2), 99-114. DOI: https://doi.org/10.1501/Egifak_0000000101
  12. Cheng, M.H. (2006). Junior secondary science teachers' understanding and practice of alternative assessment in Hong Kong: Implications for teacher professional development. Canadian Journal of Science, Mathematics and Technology Education, 6(3), 227-243. DOI: https://doi.org/10.1080/14926150609556699
  13. Cohen J. A (1960). A coefficient of agreement for nominal scales, Educational and Psychological Measurement. 1960; 20:37-46. DOI: https://doi.org/10.1177/001316446002000104
  14. Cohen, L. & Manion, L. (1998). Research methods in education. London:Routledge.
  15. Creswell, J.W. (2009). Research design: Quantitative, qualitative, and mixed methods approaches. 3rd ed. Thousand Oaks, CA: Sage.
  16. Demirel, Ö. (2019). Eğitimde program geliştirme: Kuramdan Uygulamaya (26. Baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık. DOI: https://doi.org/10.14527/9786053180265
  17. Erdal, H. (2007). 2005 İlköğretim Matematik Programı Ölçme Değerlendirme Kısmının İncelenmesi (Afyonkarahisar İli Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  18. Ertürk, S. (1984). Eğitimde program geliştirme (5. Baskı). Ankara: Meteksan.
  19. Fraenkel, J. R. & Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education (6th ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
  20. Görgen, İ. (2014). Program Geliştirmede Temel Kavramlar. Edit. Hasan Şeker, İçinde: Eğitimde Program Geliştirme (3. Baskı). ss.1-18. Ankara: Anı yayıncılık.
  21. Gözütok, D., Ö. E. Akgün ve C. Karacaoğlu (2005). İlköğretim programlarının öğretmen yeterlilikleri açısından değerlendirilmesi. Yeni İlköğretim programlarını değerlendirme sempozyumu, 14-16 Kasım 2005, Kayseri. 17-39
  22. Gronlund, N.E. (2002). Assessment of student achievement (8th ed.). Needham Heights, MA: Pearson Allyn & Bacon.
  23. James, A.R., Griffin, L.L., & France, T. (2005). Perceptions of assessment in elementary physical education: A case study. Physical Educator, 62(2), 85-95.
  24. Kan, A. (2015). Ölçmenin Temel Kavramları, Edit.: Hakan Atılgan, İçinde, Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme (8. Baskı). s.1-22. Ankara: Anı yayıncılık.
  25. Kaptan, S. (1998). Bilimsel araştırma ve istatistik teknikleri (11.Baskı). Ankara: Tek Işık Web Ofset.
  26. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  27. Kıncal, R. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.(ISBN 978-605-395-280-0)
  28. Linn, R. L. & Miller, D. M. (2005). Measurement and assessment in teaching (9th ed.). Saddle River, NJ: Prentice Hall.
  29. Morrison, G. R., Ross, S. M. & Kemp, J. E. (2004). Designing effective ınstruction. John Willey & Sons Inc: USA.
  30. Neuman, W.L. (2006). Social Research Methods: Qualitative and Quantitative Approaches. 6th ed. Boston, MA: Pearson.
  31. Ornstein, A. C. ve Hunkins, F. P. (2009). Curriculum; foundations, principles and ıssues (Fifth Edition). Pearson Education, Inc.
  32. Özsevgeç, T., Çepni, S., & Demircioğlu, G. (2004). Fen Bilgisi Öğretmenlerin Ölçme-Değerlendirme Okur-Yazarlık Düzeyleri. VI. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiri Kitabı, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
  33. Popham, W.J. (2002). Classroom assessment: What teachers need to know? Boston: Allyn and Bacon.
  34. Stronge, J.H., Tucker, P.D., & Hindman, J.L. (2004). Handbook for qualities of effective teachers. VA: Association of Supervision and Cur. Dev.
  35. Tan, Ş. (2007). Öğretimi Planlama ve Değerlendirme. Ankara: Pegem Akademi.
  36. Tekin, H. (2019). Eğitimde dlçme ve değerlendirme (27. Baskı). Ankara: Yargı yayınevi
  37. Usta, S., Çığır-Dikyol, D., & İnce, E. (2010). The alternative evaluation tools choosen by social and science teacher candidates. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 3457-3462. DOI: https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.03.534
  38. Varış, F. (1996). Eğitimde program geliştirme, teori ve teknikler (6. Baskı). Ankara: Alkım.
  39. Veronesi, P. (2000). Testing and assessment in science education: Looking past the scoreboard. The Clearing House 74(1), 27–30. DOI: https://doi.org/10.1080/00098655.2000.11478635
  40. Yapıcı, M. ve Demirdelen, C. (2007). İlköğretim 4. sınıf programına ilişkin öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 6(2), 204- 212
  41. Yaşar, M. (2014). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Dersine Yönelik Tutum Ölçeğinin Geliştirilmesi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(1);259-279. DOI: https://doi.org/10.12973/jesr.2014.41.13
  42. Yaşar, Ş., Gültekin, M., Türkkan, B., Yıldız, N. Ve Girmen, P. (2005). Yeni İlköğretim Programlarının Uygulanmasına ilişkin Sınıf Öğretmenlerinin Hazırbulunuşluk Düzeylerinin ve Eğitim Gereksinimlerinin Belirlenmesi, Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu, Erciyes Üniversitesi, Kayseri
  43. Yin, R. K. (2003). Case study research design and methods (3rd ed.). California: Seğa Publications).
  44. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, (10. Baskı)