Vol. 7 No. 41 (2019)

Research Article

The Reflection of Social Structure Changing From 1970's to Today a Turkish Comedy Film Character

Published 2019-10-30

Cilt 7 Sayı 41 kapak

Öz

1970'lerden Günümüze Değişen Toplumsal Yapının Türk Komedi Film Karakterlerine Yansıması

Komedinin tarihsel serüveninin incelendiği kaynaklarda “komedya”, “güldürü”, “komedi” gibi çeşitli kavramların kullanıldığı görülmektedir. İzleyiciyi güldürmeyi amaçlayan komedi, sinemanın başlangıcından itibaren günümüze kadar büyük ilgi görmüş ve sinemanın temel türlerinden biri olmuştur. İnsanı toplumsal hayat içerisinde değerlendiren komedi, rasyonel ve nesnel yönelişi ile toplumu en gerçek görüntüsüyle aksettirebildiği gibi toplumun sorunlarına işaret ederek eleştiri getirmekte ve bu sayede toplumsal bilinçlenmeye katkıda bulunmaktadır. Bu duruma diyalektik açıdan bakıldığında bir anlamda komedi hayat; hayat da komedidir. 1970'lerden günümüze kadar uzanan süreçte, Türkiye'de yaşanan siyasal, askerî ve teknolojik gelişmelerin sosyal, kültürel, ekonomi vb. alanları etkilediği gibi Türk sinemasını da etkilediği görülmektedir. Bu çalışmada, 1970'lerden günümüze kadar yaşanan toplumda meydana gelen değişimlerin doğrultusunda ve kültürel yapı ile etkileşim içerisinde olan Türk sinemasındaki komedi karakterlerinin toplumsal değişimlerini ortaya çıkarmak amaçlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler Türk Sineması, komedi, karakter

Abstract

In the sources where comedy historical adventure is examined, it is seen that various concepts such as “farce” and “comedy” are used. The comedy, which aims to make the audience laugh, has attracted great attention since the beginning of the cinema and has become one of the basic genres of cinema. The comedy, which evaluates human beings in social life, can reflect the society with its most realistic appearance with its rational and objective orientation, as well as criticizing the problems of the society and thus contributing to the social awareness. From a dialectial point of wiev, comedy is life in a sense and life is comedy. In the process extending from the 1970s until today, Turkey has experienced political, military, technological, social, cultural and economic advances in Turkish cinema. Turning characters like Şaban “immediatly” into Recep is a change in society culture. In this study, it is aimed to reveal the social changes of comedy characters in Turkish cinema which are in interaction with cultural structure and in line with the changes occurred in our society since the 1970s.

Keywords Turkish Cinema, comedy, character

PDF (Turkish)

References

  1. Atayman, Veysel. (2011). Sinemamızın Komediyle İmtihanı: Veysel Atayman'ın Kaleminden. Antalya: AKSAV Yayınları.
  2. Aygün Cengiz, Serpil. (2009). “Duygulanım Sarkacının Haz ile Aleksitimi Arasındaki Salınımı: Reklamlarda Kamusal Yüz”, Medya, Tüketim Kültürü ve Yaşam Tarzları-Türk Medyasından Örüntüler, Ankara: Ütopya Yayınevi s.305-336.
  3. Aymaz, Göksel. (2018). Bilebilmenin Mutluluğu, İstanbul: Manos Kitap.
  4. Büyüköztürk, Ş. Kılıç, Çakmak E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2017). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, 23. Baskı, Ankara: Pegem Akademi. DOI: https://doi.org/10.14527/9789944919289
  5. Box Office Türkiye. (2019). “Seyirci Rekortmeni Komedi Filmleri”, https://boxofficeturkiye.com/tumzaman/komedi-filmleri, Erişim Tarihi: 4 Ağustos 2019.
  6. Çetinkaya, Tuncer. (2018). “Komedi Sinemamıza Dair Tezler-2”, 11 Ocak 2018 https://antalyakorfez.com/haber/14180-komed-snemamza-dar-tezler---2, Erişim Tarihi: 2 Mayıs 2019.
  7. Corrigan, Timothy. (2008). Film Eleştirisi El Kitabı, (Çev. Ahmet Gürata), Ankara: Dipnot Yayınları.
  8. Çevik, Deniz Özlem. (2011). Abuzer Kadayıf, Sinefil, İstanbul, BÜ Mithat Alan Film Merkezi, 28 Mart -18 Mayıs 2011, s.6.
  9. Erdoğan, İrfan. (2012). Pozitivist Metodoloji ve Ötesi Araştırma Tasarımları Niteliksel ve İstatiksel Yöntemler, 3.Baskı, Ankara: Erk Yayınları.
  10. Elasu, Filiz. (2017) “Recep İvedik: Temsilen”, 3 Eylül 2017 http://www.ekdergi.com/recep-ivedik-temsilen/, Erişim Tarihi: 2 Mayıs 2019.
  11. Esen, Kuyucak Şükran. (2010). Türk Sinemasının Kilometre Taşları, İstanbul: Agora Kitaplığı.
  12. Gencelli, Emre. (2014). 2000 Sonrası Türkiye'de Komedyen Sineması, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sinema ve Televizyon Ana Bilim Dalı.
  13. Makal, Oğuz. (2017). Gülmenin Sineması, İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
  14. Özdemir, Murat. (2010). “Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilimi Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, cilt 11, sayı 1, s.323-343.
  15. Özgüç, Agah. Ansiklopedik Türk Filmleri Sözlüğü, İstanbul: Horizon International Yayınları.
  16. Saydam, Barış. (2018). “ArifV216: Arif'in Yeşilçam'la İmtihanı” 8 Ocak 2018 http://www.tsa.org.tr/tr/yazi/yazidetay/389/arifv216--arif%E2%80%99in- yesilcam%E2%80%99la-imtihani Erişim Tarihi: 07 Ağustos 2019
  17. Scognamillo, Giovanni. (2005). Türk Sinemasında Şener Şen, İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  18. Scognamillo, Giovanni. (2010). Türk Sinema Tarihi, İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  19. Seger, Linda. (2015). İleri Senaryo Yazma Teknikleri, (Çev. Osman Akınhay), İstanbul: Agora Kitaplığı.
  20. Sokullu, Sevinç. (1993). Türk Tiyatrosunda Komedyanın Evrimi, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 2.Baskı.
  21. Şardağı, Emine ve Yılmaz, Ayhan. (2017). “Anlatı Kuramı ve Reklamda Kullanımı: Anlatı Analizi Çerçevesinde Bir İnceleme”, Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, cilt 4, sayı 2, s.88-133.
  22. Tekelioğlu, Orhan. (2009). “Melezleşmiş Bir Mizaha Doğru”, 1 Mart 2009,http://www.radikal.com.tr/radikal2/melezlesmis-bir-mizaha-dogru-924203/, Erişim Tarihi: 18 Mayıs 2019.
  23. Türkkahraman, Mimar. (2007). “Sosyal Yapı ve Kapkaç Terörü Üzerine Sosyolojik Bir Tahlil”, İstanbul Üniversitesi Sosyolojik Konferansları Dergisi, sayı 35,s.1-27.
  24. Tüzün, Selin. (2011). “Küresel-Yerel Tartışmaları Bağlamında “Recep İvedik”, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İletişim Bilimleri Ana Bilim Dalı Radyo TV Bilim Dalı.
  25. Yumul, Arus. (2000). “Bitmemiş Bir Proje Olarak Beden”, Toplum ve Bilim, İstanbul: Birikim Yayınları, sayı 84, s.37-49.