Vol. 7 No. 33 (2019)

Research Article

Use of Directive Analysis Method and Alternative Examples in the Fashion Design Process

Published 2019-02-28

Cilt 7 Sayı 33 kapak

Öz

Moda Tasarımı Sürecinde Doğrudan (Biçimsel) Analoji Yönteminin Kullanımı ve Alternatif Örnekler

Günümüz moda sektöründe, lüks moda markalarında bile sezon aralıklarının kısaldığı, yıl içerisinde satışa sunulan koleksiyon sayısının arttığı göz önünde bulundurulduğunda tasarımcıların yaratım sürecinde yaşadıkları baskı ve zamana karşı yarışta olduğu gerçeği karşımıza çıkmaktadır. Moda tasarımcıları söz konusu baskı karşısında çeşitli çözüm yolları aramakta ve doğrudan biçimsel analojiyi çıkış yollarından biri olarak kullanmaktadırlar. Özelden genele benzetme yoluyla geçiş şeklindeki akıl yürütme olarak tanımlanan analojinin türlerinden biri olan doğrudan biçimsel analoji, mimarların ve tasarımcıların yaratım sürecinde sıklıkla kullandıkları yöntemlerden birisidir. Çalışmanın ilk kısmında analoji ve tasarım kavramları irdelenerek ikisi arasındaki iş birliğinden bahsedilecektir.

İkinci aşamada ise şehir ögelerinin doğrudan biçimsel analoji yöntemi ile giysi tasarımında kullanılması kapsamında şehirde günlük yaşantıda karşılaşılan ögelerin ilham kaynağı olarak kullanılmasına yönelik çalışma örneklerine yer verilmiştir. Örnekler, Atılım Üniversitesi Moda ve Tekstil Tasarımı Bölümü 2. sınıf öğrencilerinin 2018-2019 öğretim yılında gerçekleştirdiği çalışmalar arasından seçilmiş, öğrencilerin şehir genelinde fotoğrafladıkları somut ögeleri, doğrudan biçimsel analoji yöntemi ile giysi tasarımında nasıl yorumladıkları, ilham panosu ve bitmiş ürün görselleri ile açıklanmıştır.

Anahtar Kelimeler biçimsel analoji, moda tasarımı, ilham kaynağı, tasarım süreci

Abstract

Nowadays fashion industry, even in luxury fashion brands, the season ranges are shortened, considering the increase in the number of collections presented during the year the fact that designers are in a race against time and pressure in the process of creation. Fashion designers are looking for a variety of solutions to the pressure in questions, and they directly use formal analogy as one of the ways out. Direct formal analogy, which is one of the types of analogy defined as reasoning through transition from private to general, is one of the methods frequently used by architects and designers in the creation processes. In the first part of the study, the concepts of analogy and design and the cooperation between the two will be discussed.

In the second stage, examples of working for the use of the elements of daily life in the city as a source of inspiration have been included within the scope of the use of urban elements directly in casual clothing design with formal analogy method. The sample of designs were selected from Atılım University Fashion and Textile Design Department 2nd grade students works which were created in the 2018-2019 academic year. The examples were described by how students interpret the concrete elements that they photographed throughout the city with the direct (figural) analogy method in the design of apparel, with inspiration board and final product visuals.

Keywords Figural Analogy, Fashion Design, Inspiration, Design Process

PDF (Turkish)

References

  1. Açıkgöz, K.Ü. ( 2006). Aktif Öğrenme. İzmir: Biliş Yayıncılık.
  2. Akdemir, N. (2017). “Tasarım Kavramının Geniş Çerçevesi: Tasarım Odaklı Yaklaşımlar Üzerine Bir İnceleme”. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 7(1), 85-92.
  3. Arkitera, Biomimicry, 2018. http://v3.arkitera.com/spotlight.php?action=displaySpotlight&ID=146&year=&aID=2677. Erişim Tarihi: 18.01.2018
  4. Arslan, S. , Gönenç, S. ve Sorguç A. (2007). Mimarlık Tasarımı Paradigmasında Biomimesis’in Etkisi, Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 22(2), 451-459.
  5. Boğa, M. (2013). “Tasarımda Doğal Analoji: Endüstri Ürünleri Tasarımı Öğrencilerinin Yaklaşımı Üzerine Bir Çalışma”. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi.
  6. Dal, V. ve G. (2010). “Muazzez. Hazır Giyim Sektöründe Hızlı Moda Kavramı ve Bir Model Önerisi” İstanbul: Mürettebat Reklamcılık.
  7. Dereci Tok, V. (2013) “Giysi Tasarımı Alanında Moda Eğilim Öngörülerini Anlamak Üzerine”. Akademik Bakış Dergisi, 59(1), 73-89.
  8. Dilmaç, O. (2015). “Tasarım Eğitimi Tarihi ve William Morris”.İdil Dergisi, 4 (16),1-16. DOI: https://doi.org/10.7816/idil-04-16-01
  9. Gentner, D., W. Bechtel & G. Graham(1998). A Companion To Cognitive Science, Oxford: Blackwell. DOI: https://doi.org/10.1111/b.9780631218517.1999.00044.x
  10. Glynn, S.M.,Britton, B.K., Semrud-Clikeman, M., ve Muth, K.D. (1998). Analogical Reasoningand Problem Solving in Text Boks. Handbook of Creativity: Assessment, Theory and Research. New York: Plenum.
  11. Göklüberk Özlü, P. ve Dengin S. (2013). “Özgün Giysi Tasarımları ve Tasarımcı Yaklaşımları”. I. Ulusal Sanat Tasarım Sempozyumu Kitapçığı, 319-328.
  12. Güleryüz, H. (2011). Eğitim programlarının dili ve yaratıcı öğrenme. Pegem Yayıncılık, Ankara.
  13. Hoang, L. (2016) “How Burberry Is Operationalising ‘SeeNow, Buy Now’". https://www.businessoffashion.com/articles/intelligence/how-burberry-is-operationalising-see-now-buy-now, Erişim Tarihi: 5.12.2018.
  14. Horyn, C. (2015). “Why Raf Simons Is Leaving Christian Dior?” https://www.thecut.com/2015/10/raf-simons-leaving-christian-dior.html, Erişim Tarihi: 5.12.2018.
  15. Kalimnioud, D. (2013). “Dolce’s Byzantine Gabbana“, http://diatribe-column.blogspot.com/2013/07, Erişim Tarihi: 20.01.2019.
  16. Kaplan, Ö., Serhat, A. ve E. (2011). “Yaratıcı Düşünme Tekniklerinden Sinektik Uygulamasına Örnek Bir Araştırma: Çocuğun Gözünde Yaratıcılık”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(2), 766-793.
  17. Kolko, J. (2010). Abductive Thinking And Sense Making: The Drivers Of Design Synthesis. Design Issues, 26(1), 15-28. DOI: https://doi.org/10.1162/desi.2010.26.1.15
  18. La Dolcie Vita. (17 Ekim 2013) http://www.dulciedulcie.com/2013/10/art-as-fashion-lwren-scott-aquilano.html, Erişim Tarihi: 21.01.2019.
  19. Livestream, (2003). https://www.livemaster.ru/topic/828505-moda-vdohnovlennaya-nasekomymi, 2018. Erişim Tarihi: 18.01.2019
  20. Martin, Michael A. (2003). “ It’s like... you know ": The Use of Analogiesand Heuristics in Teaching Introductory Statistical Methods”, Journal of Statistics Education, 11 (2). DOI: https://doi.org/10.1080/10691898.2003.11910705
  21. Özden, Y. (2005). Öğrenme ve Öğretme. Ankara: Pegem Yayıncılık.
  22. Seligmann,E.R. (2007). “Reaching Students Through Synectics: A Creative Solution”, Doktora tezi, University of Northern Colorado.
  23. Sorger, R. ve Udale J. (2007). Moda Tasarımının Temelleri. İstanbul: Bilnet Matbaacılık.
  24. Soylu, H. (2014). Fen öğretiminde yeni yaklaşımlar: Keşif yoluyla öğrenme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  25. Şenel, E.,Karoğlu, H. (2017). “Postmodern Dönemde Estetik ve Tüketim Kavramları Açısından Sanat ve Moda Etkileşimi”. Ulakbilge, 5 (10), 303-329. DOI: https://doi.org/10.7816/ulakbilge-05-10-01
  26. Texport Röportaj: Nihat Zeybekçi, 2017. http://www.ithib.org.tr/files/downloads/texport/texport_17.pdf. Erişim Tarihi: 05.01.2019.
  27. Thouless, R.H. (1953). “Straight and Crooked Thinking”, London, Pan.
  28. Turan, B. O. (2011). “21. Yüzyıl Tasarım Ortamında Süreç, Biçim ve Temsil İlişkisi”, Megaron, 6 (3). 162-170.
  29. Türk Tasarım Danışma Konseyi. Tasarım Strateji Belgesi ve Eylem Planı 2014-2016. http://www.turkpatent.gov.tr/TURKPATENT/resources/dosyalar/Tasarim.pdf. Erişim Tarihi: 15.01.2019
  30. Yılmaz, P. (2014). “Günümüz Tekstil Ve Moda Tasarımında Tasarım, Tasarımcı Ve Tüketici Açısından Tasarım Kültürü”. Yüksek Lisans Tezi. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, İstanbul.