Vol. 6 No. 20 (2018)

Research Article

Public Service Broadcasting After Deregulation: A Comparative Study on RAI and TRT

Published 2018-01-31

Cilt 6 Sayı 20 kapak

Öz

Deregülasyon Sonrası Kamu Hizmeti Yayıncılığı: RAI ve TRT Üzerine Karşılaştırmalı Çalışma

Avrupa televizyon yayıncılığında ilk dönem yayıncılık politikası genel olarak kamu hizmeti yayıncılığı olmuştur. 1980 yılına kadar devam eden bu politika özel yayıncıların ortaya çıkması ile sona ermiş ve yayıncılık alanında karma bir yapıya geçilmiştir. Yayıncılık alanındaki bu değişim televizyon yapılanmasında hükümetlerin kontrolündeki kamu hizmeti yayıncılarına ne olacağı tartışmasına neden olmuştur. Kamu hizmeti yayıncıları bu dönemde özel yayıncılarla girdikleri rekabet ortamında ciddi finansman krizi, meşruiyet ve kimlik sorunu ile karşı karşıya kalırlar. Bu çalışmada, Avrupa yayıncılık alanında politika ve eylemleri ile özel bir yeri olan İtalya ve Türkiye’nin kamu hizmeti yayıncısı kuruluşlarının 1980 ile 2010 arasındaki yayıncılık anlayışları incelenmiştir. Çalışmada her iki ülkenin özellikle iktisadi, hukuki belge, yasa ve raporlarından oluşan literatür taraması yapılmıştır. Çalışmada ayrıca BBC’nin kurucusu Reith’in Kamu Hizmeti Yayıncılığı için belirlediği ilkeler bağlamında iki ülke yayıncılık sistemi karşılaştırılmıştır. Çalışmanın sonucunda RAI ve TRT’nin ticari televizyon kanallarıyla rekabeti sonucu kamu hizmeti modeli anlayışından uzaklaştıkları görülmüştür.

Anahtar Kelimeler Televizyon Politikaları, Kamu Hizmeti Yayıncılığı, İtalya’da Televizyon, Türkiye’de Televizyon

Abstract

The first period broadcasting policy in European television broadcasting was generally public service broadcasting. This policy, which lasted until 1980, ended with the emergence of private publishers and a mixed structure in the broadcasting sector started to be implented. This change in broadcasting has led to a debate on what will happen to the public service broadcasters at governments' control in television structuring. Public service broadcasting companies faced with a serious financial crisis, legitimacy and identity problem in the competitive environment they entered with private broadcasters in this period. In this study, we examined the understanding broadcasting between European policies and actions in the field of broadcasting with a special place in the organization of public service broadcasters in Italy and Turkey between 1980 and 2010. In the study, we studied a literature search consisting of economic, legal documents, laws and reports of both countries. The study also compared the broadcasting system of the two countries in the context of the principles that the BBC founder Reith set for the Public Service Broadcasting. As a result of the study, it was seen that RAI and TRT moved away from the competitive public service model understanding of commercial television channels.

Keywords Television Policies, Public Service Broadcasting, Television Broadcasting in Italy, Television Broadcasting in Turkey

PDF (Turkish)

References

  1. Adaklı, G. (2006) Türkiye'de Medya Endüstrisi Neoliberalizm Çağında Mülkiyet ve Kontrol İlişkileri, Ütopya Yayınevi, Ankara.
  2. Cankaya, Ö. (2003) Bir Kitle İletişim Kurumunun Tarihi: TRT 1927–2000, İstanbul, Yapı Kredi Yayınları
  3. Cankaya, Ö. (1997) Dünden Bugüne Radyo Televizyon. İstanbul, Beta Yayın
  4. Crisell, A., (1997) An Introductory History of British Broadcasting, New York, Routladge,
  5. Çaplı, B (2005) Televizyon ve Siyasal Sistem, Ankara, İmge Yayınları.
  6. Çelenk, S. (2005) Televizyon, Temsil, Kültür, Ankara, Ütopya Yayınevi.
  7. Dunnage, J. (2002) Twentieth Century Italy: A SocialHistory, London, Pearson Education Limited,
  8. Erdemir, F. (2010) Özel Televizyon Yayıncılığına Geçiş Sürecinde TRT’nin Yazılı Basında Sunumu (1990 – 2007), Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Radyo Televizyon ve Sinema Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
  9. Erdemir, F. “Başlangıçtan Günümüze Trt’nin Reklam Serüveni”, Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Bahar 2011, Sayı:32.
  10. Ersin, N. (2007) Kamu Hizmeti Yayıncılığı Ve TRT’de Program Üretim Süreci, AÜ Sosyal Bil. Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
  11. Geray, H. (2003) İletişim ve Teknoloji Uluslararası Birikim Düzeninde Yeni Medya Politikaları, Ankara, Ütopya Yayınları.
  12. Ginsborg, P. (1990) A History of Contemporary Italy Socıety And Polıtıcs 1943-1988, London, Penguın Books
  13. Hallin D. ve Mancini, P. (2004) Comparing Media Systems Beyond the Western World Communication, Society and Politics, Cambridge, Cambridge University Press,
  14. Hibberd, M (2001) “The Reform of Public Service Broadcasting in Italy”, Media Culture Society, 23-2, s.233-252. DOI: https://doi.org/10.1177/016344301023002005
  15. Hibberd, M (2008) Media in Italy: Press, Cinema and Broadcasting from Unification to Digital. Buckingham, Open University Press.
  16. Işık, M. (2002) Dünya ve Türkiye Bağlamında Kitle İletişim Sistemleri, Konya, Eğitim Kitabevi.
  17. İnceoğlu, Y. (2010) Uluslararası Medya, İstanbul, Der Yayınları.
  18. Kaya R. (2009) İktidar Yumağı Medya-Sermaye-Devlet, İstanbul, İmge Yayınları.
  19. Mutlu, E. (2001) “Ne Olacak Bu Kamu Yayıncılarının Hali”, Medya Politikaları, Der: Beybin Kejanlıoğlu, Sevilay Çelenk ve Gürselen Adaklı, İmge Yayınevi, Ankara, 2001.
  20. Molsky, (1999) European Public Broadcasting in the Digital Age, Financial Times Management Report, London, FT Media.
  21. Moratti, L JaderJacobelli, (1996) Io E La RAI, Milano, Rizzoli.
  22. Pekman, C. (1997) Televizyonda Özelleşme: Avrupa’da Yayıncılığın Değişim Süreci, İstanbul, Beta Basım Yayım.
  23. Keane, J. (2002) “Kamusal Alanın Yapısal Dönüşümleri”, Medya, Kültür, Siyaset, Der. Süleyman İrvan, Ankara, Alp Yayınevi.
  24. Kejanlıoğlu, B. (2004) Türkiye'de Medyanın Dönüşümü, İstanbul, İmge Yayınları,
  25. Kurban, D, Sözeri, C. (2012) İktidarın Çarkında Medya: Türkiye’de Medya Bağımsızlığı ve Özgürlüğü Önündeki Siyasi, Yasal ve Ekonomik Engeller, İstanbul, TESEV Yayınları.
  26. Noam , E. (1987) “Broadcasting In Italy: An Overview”, Columbia Journal of World Business, Vol: 22/3, Fall.
  27. Open Society Institute, (2005) “Television across Europe: regulation, policy and independence Italy, Television Across Europe: Regulation, Policy, and Independence”,
  28. Open SocietyInstitute, (2005) Avrupa’da Televizyon: Düzenleme, Politikalar ve Bağımsızlık, İzleme Raporu.
  29. Papathanassopoulos, S. (1990) “Public Service Broadcasting and Deregulatory Pressures in Europe”, Journal of Studies in İnterntaional Education, 116, s.113-120. DOI: https://doi.org/10.1177/102831539001600206
  30. Sorice, M. (2002) lo Specchio Magico. Linguaggi, Formati, Generi, Pubblici Della Televisione İtaliana. Roma, Editori Riuniti.
  31. Sungur, S. (2008) “Türkiye Radyo Televizyon Kurumu’nun Özerkliğine Dair Yeni Düzenlemeler ve Yeni Tartışmalar”, Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, Sayı: 9,
  32. Tekinalp, Ş. (2003) Camera Obscura’dan Synopticon’a Radyo ve Televizyon, İstanbul, Der Yayınları
  33. Turam, E. (1994) Medyanın Siyasal Hayata Etkileri, İstanbul, İrfan Yayıncılık,
  34. Yengin, H. (1994) Ekranın Büyüsü: Batıda Değişen Televizyon Yayıncılığının Boyutları ve Türkiye'de Özel Televizyonlar, İstanbul, Der Yayınları.