Vol. 5 No. 11 (2017)

Research Article

Teachers’ Hopelessness Level

Published 2017-04-20

  • Bahadır Yıldırım Ministry of National Education
  • Sultan Bilge Keskinkılıç Kara Istanbul Sabahattin Zaim University image/svg+xml
Cilt 5 Sayı 11 kapak

Öz

Öğretmenlerin Umutsuzluk Düzeylerinin İncelenmesi

Bu çalışmada, ilkokul öğretmenlerinin umutsuzluk düzeyleri ve bazı değişkenler ile öğretmenlerin umutsuzluk düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmaya İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı resmi ilkokullarda görev yapan öğretmenlerden basit tesadüfi örneklem yoluyla seçilmiş 316 öğretmen katılmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında Beck Umutsuzluk Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre; araştırmaya katılan erkek öğretmenlerin motivasyon kaybı puan ortalamaları, kadınlardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Öğretmenlerin yaşlarına göre de anlamlı bir farklılık saptanmış; 51 yaş ve üzeri olan katılımcıların motivasyon kayıplarının daha fazla olduğu bulunmuştur. Öğretmenlerin eğitim düzeylerine, medeni durumlarına ve mesleki kıdemlerine göre umutsuzluk düzeylerinde anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Çalışma sürelerine göre mesleğe yeni başlayan öğretmenlerin yeni olmalarına rağmen, gelecekten umutsuz oldukları belirlenmiştir. Kurumda çalışma süresine göre de öğretmenlerin umutsuzluk düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamışır.

Anahtar Kelimeler Umutsuzluk, öğretmenler, ilkokul

Abstract

The aim of this study is to determine the hopelessness levels of primary school teachers. The participants were 316 primary school teachers working for the state schools in İstanbul, Kartal. The data of the study were collected by Beck Hopelessness Scale. As the results of the study, according to the sex of the teachers who participated in the research, the average score of male motivation loss score was found to be statistically higher than that of female. According to their ages; significant differences were found. Motivation losses of participants aged 51 years and over were higher. According to the education levels; it was seen that there was no significant difference. There is no statistically significant difference. According to professional seniority; no significant difference was found. According to working time; it has been observed that despite the fact that new teachers in the profession are new, they are in despair in the future. According to working hours in the institution; no statistically significant difference was found.

Keywords Hopelessness, teachers, primary school

PDF (Turkish)

References

  1. Abramson, L. Y., Alloy, L. B., Hankin, B. L., Haeffel, G. J., Maccoon, D. G. & Gibb, B. E. (2002). Cognitive Vulnerability-Stress Models Of Depression İn A Self Regulatory, Psychobiological Context. In I. H. Gotlib & C. L. Hammen (Eds.), Handbook Of Depression. New York.
  2. Bozkurt, Ö. D. (2004). Klimekterium Dönemindeki Kadınların Yaşam Kalitelerinin Ve Umutsuzluk Düzeylerinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
  3. Ceyhan, A. A. (2004). Ortaöğretim alan öğretmenliği tezsiz yüksek lisans programına devam eden öğretmen adaylarının umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1,91-101.
  4. Ceyhan, A. A. (2005). Öğretmen adaylarının umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 30(137), 63-73.
  5. O'Connor, R. C., Connery, H., & Cheyne, W. M. (2000). Hopelessness: The role of depression, future directed thinking and cognitive vulnerability. Psychology, Health & Medicine, 5(2), 155-161. DOI: https://doi.org/10.1080/713690188
  6. Doğan, P (2012). Resim öğretmeni adaylarının umutsuzluk düzeylerinin İncelenmesi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi Sayı: 36, Sayfa: 115-127
  7. Doğan, S ve Akçöltekin, A. (2012). Sınıf öğretmenlerinin umutsuzluk düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi: Ardahan, ili örneği. International Journal Of Social Science, 5(7), 49-59.
  8. Durak, A. (1993). Beck Umutsuzluk Ölçeği’nin geçerliği üzerine bir çalışma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  9. Ersoy, E., Küçükkaragöz, H., Deniş, H., Karataş, E. (2010). Öğretmen adaylarının umutsuzluk düzeylerinin bazı değişkenlere göre belirlenmesi. e-Journal of New World Sciences Academy, 5(4), 1534-1542.
  10. Friedman, I.A. & Farber, B.A (1992). Professeonal self- concept as a predictor of teacher burnout. Journal Of Educational Research, 84(1), 28-35. DOI: https://doi.org/10.1080/00220671.1992.9941824
  11. Guglielmi, R.S & Tatrow, K. (1998). Occupational stres, burnout and health in teachers: a methodological and theoretical analysis. Review Of Educational Research, 68(1), 61-99. DOI: https://doi.org/10.3102/00346543068001061
  12. Hock, R. R. (1985). Professional Burnout Among Public School Teachers. Public Personel Managament, 17(2),167-189. DOI: https://doi.org/10.1177/009102608801700207
  13. Öngider, N. (1997). Kronik Fiziksel Hastalığı Olan Kişilerde Umutsuzluk Ve Yaşamı Sürdürme Nedenlerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  14. Özben, Ş. ve Argun, Y. (2003). İlköğretim öğretmenlerinin umutsuzluk ve tükenmişlik düzeyleri üzerine bir araştirma. Ege Eğitim Dergisi, 3(1), 36-48.
  15. Seber, G. (1991). Beck umutsuzluk ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği üzerine bir çalışma. Yayınlanmamış doçentlik tezi. Anadolu Üniversitesi Tıp Fakültesi, Psikiyatri Bölümü, Eskişehir.
  16. Taner, D. (2008). Öğretmenlerin Umutsuzluk Düzeyi İle Okul Kültürü Arasındaki İlişki, Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul
  17. Tucker, C.L. (2002). Depression, Helplessness And Hopelessness. Çevrimiçi: File://A:/Depression Helplessness And Hoplessness, Negative Views-Psychological Self-Help.Htm.
  18. Üngören, E. Ehtiyar, R. (2009). Türk ve alman öğrencilerin umutsuzluk düzeylerinin karşılaştırılması ve umutsuzluk düzeylerini etkileyen faktörlerin belirlenmesi: turizm eğitimi alan öğrenciler üzerinde bir araştırma. Journal Of Yaşar University. 4(14), 2093-2127.