Vol. 4 No. 8 (2016)
Güz 2016

Research Article

The Evaluation of Vandalism on the Cultural Assests Within the Scope of Tourism (the Case of Kuşadası-Selçuk)

Published 2016-10-30

Cilt 4 Sayı 8 kapak

Öz

Kültürel Varlıklar Üzerinde Yapılan Tahribatların Turizm Çerçevesinde Değerlendirilmesi (Kuşadası - Selçuk Örneği)

M.S. 5. yüzyılda Roma’yı yağmalayan Doğu Germen halkının yaptığı acımasızlıkları ifade etmek amacıyla kullanılan “Vandalizm” kavramı, Türkçede “tahripçilik” olarak adlandırılmaktadır. Literatür incelendiğinde, bu konu ile ilgili yapılan çalışmaların sayısının her geçen gün arttığı görülmektedir. Ancak tahripçilik konusunda yapılan çalışmalar incelendiğinde, bu çalışmaların tahripçiliğin daha çok sosyolojik ve psikolojik boyutunu ele aldığı ve çoğunlukla kamusal alanlarda yapılan tahribatları inceleyen çalışmalar oldukları dikkat çekmektedir. Bu çalışmada öncelikli olarak 2003-2013 yılları arasında gerçekleştirilen Kazı Sonuçları Toplantıları ile Müze ve Kurtarma Kazıları Sempozyumları incelenerek, kültürel varlıklar üzerinde gerçekleştirilen tahribatlar sınıflandırılmaya çalışılmış, sonrasında ise İzmir İli Selçuk İlçesi ve Aydın İli Kuşadası ilçesinde yer alan kültürel varlıklar vandalizm (tahripçilik) kapsamında değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde ise, kültürel varlıklar üzerinde yapılan tahribatlar turizm çerçevesinde değerlendirilmiş ve tahribatların önlenmesine yönelik çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler Tahripçilik, vandalizm, kültürel varlıklar, Selçuk, Kuşadası, turizm

Abstract

The concept of “vandalism” used for stating mercilessness of East Germans overrunning Roman in the 5th century A.D. is called as “destroying something” in Turkish. It is possible to express that number of the studies about this subject is showing increase day by day. However, when studies about the subject have been evaluated, it is seen that those studies are mostly about destructions of public spheres and handle sociological and psychological dimensions of vandalism. In this research, firstly destructions on cultural assets have been tried to be categorized by examining "Meetings on the Results of Excavations" and “Symposiums of Museums Salvage Excavations and Museum Workshop” between 2003-2013 and then solution suggestions were offered by evaluating cultural assets in Selçuk, district of İzmir, and Kuşadası, district of Aydın within the scope of vandalism. In the conclusion part of the study, the vandalism on the cultural assets has been evaluated within the framework of tourism and the solutions for the prevention of vandalism have been tried to be suggested.

Keywords Destruction, vandalism, cultural assets, Selçuk, Kuşadası, tourism

PDF (Turkish)

References

  1. Açıkgöz Ş. G. ve Ahunbay Z. (2008). 19. yüzyıl kayseri kiliseleri için koruma önerileri. İTÜ Dergisi, c.VII, 26-37.
  2. Arıkan, R. (2013). Araştırma Yöntem ve Teknikleri. Ankara: Nobel Yayıncılık.
  3. Birkan İ. (2001). Sürdürülebilirlik Kavramı, Turizm Sektörü Açısından Sürdürülebilir Gelişmenin Önemi ve Koşulları. Ankara: Başkent Üniversitesi İ.İ.B.F. I. Ulusal Turizm İşletmeciliği Kongresi Bildiriler Kitabı, 17.
  4. Cohen, S. (1973). Property Destruction: Motives And Meanings, Vandalism. London: The Architectural Press.
  5. DeMore S. W. Fisher J. D. Baron R. M. (1988). The Equity-Control Model As A Predictor Of Vandalism Among College Students. Journal Of Appied Social Psychology. c. XVIII, 80-91. DOI: https://doi.org/10.1111/j.1559-1816.1988.tb00007.x
  6. Doğan S. (2011). Okul Tahripçiliğine İlişkin Kuramsal Bir Çözümleme. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 4 (7), 59.
  7. Gunn A. C. Var T. (2002). Tourism Plannig, Basics, Concepts, Cases, (4th Ed.). Newyork: Routledge Taylor&Francis Group.
  8. Hacıoğlu, N. (2006). Seyahat Acentacılığı ve Tur Operatörlüğü. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  9. İçöz, O. (2006). Seyahat Acentaları ve Tur Operatörlüğü Yönetimi. Ankara: Turhan Kitabevi.
  10. Kesimli İ. G. (2013). Saldırganlık ve Vandalizm, Electronic Journal of Vocational Colleges, 157-170.
  11. Knuth, R. (2006). Burning Books and Leveling Libraries: Extremist Violence and Cultural Destruction, Amerika: Praeger Publishers. DOI: https://doi.org/10.1016/j.acalib.2006.10.007
  12. Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü “Kazı Sonuçları Toplantıları”, http://www.kulturvarliklari.gov.tr/TR,44760/kazi-sonuclari-toplantilari.html, (26.12.2014).
  13. Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü “Müze Çalışmaları Ve Kurtarma Kazıları Sempozyumu Yayınları”, http://www.kulturvarliklari.gov.tr/TR,44763/muze-calismalari-ve-kurtarma-kazilari-sempozyumu-yayinl-.html, (26.12.2014).
  14. Merrills A. H. (2009). The Origins Of Vandalism. International Journal of the Classical Tradition. (c. XVI). DOI: https://doi.org/10.1007/s12138-009-0127-1
  15. Mısırlı, İ (2002). Seyahat Acentacılığı ve Tur Operatörlüğü. Ankara: Detay Yayıncılık.
  16. Olgun R. (2013). Kentsel Yeşil Alanlarda Vandalizm ve Olası Tasarım Çözümlerinin Antalya Örneğinde İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi. Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
  17. Öğülmüş S. (2000). Tahripçilik (Vandalizm): Düşük Yoğunluklu Bir Sapma. Polis Bilimleri Dergisi, 2 (7-8), 73-86.
  18. Özdemir, M. (2010). Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilim Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11-1, 323-343.
  19. Özenç Uçak N. (2000). Sosyal Bilimler ve Kütüphanecilik Alanında Nitel Araştırma Yöntemlerinin Kullanımı. Bilgi Dünyası, 1 (2), 255-279. DOI: https://doi.org/10.15612/BD.2000.421
  20. Patin V. (1999). Will Market Forces Rule?, Unesco The Courier, (July-August), 35-36.
  21. Sarıtaş E. (2009). Türk Ceza Hukuku’nda Mala Zarar Verme Suçu ve Kriminolojik Açıdan Vandalizm, Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi: Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul
  22. Strabon (1960). The Geography Of Strabo (çevr: Horace Leonard Jones). London: William Heinemann Ltd: Harward University Press.
  23. Savillie, M. H. (1892). Vandalism Among The Antiquities Of Yucatan and Central America. Science, c. XX, 365. DOI: https://doi.org/10.1126/science.ns-20.517.365
  24. Tarakçı N. (2003). Kentsel Çevrede Vandalizm: Vandalizmin Bank Tasarımına Etkileri. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul.
  25. Türk Dil Kurumu, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5487 97b4937e78.39034750, (10.12.2014).
  26. Uğur T. (2006). Selçuk (Ayasuluk) Cami ve Mescitleri. Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  27. Uniform Crime Reporting Handbook (2004). Federal Bureau Of Investigation. Washington D.C.: Government Printing Office.
  28. Van Vliet W. (1984). Vandalism: An Assessment and Agenda, Vandalism: Behaviour and Motivations (Edt: C.L. Leboyer). New York: Elsevier Science Publishing.
  29. Yener Ö. Gülaçtı F. Çıkılı Y. (2004). Saldırganlığın Psikolojik-Kültürel Boyutu ve Vandalizm, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 144-149.
  30. Zeisel J. (1976). Stopping School Property Damage: Desegn and Administrative Guideliness To Reduce School Vandalis. New York: American Associartion of School Administrators.
  31. Yıldırım A. (2000). Kamusal Alanlarda Vandalizm, Yüksek Lisans Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.