Trombon Çalımında “Buzzing” Dudak Titreşimi Çalışmalarına İlişkin Uzman Görüşleri

Bu araştırma, trombon icrası ve eğitiminde dikkat çekici görüş ayrılıklarının olduğu bir tartışma alanı olan dudak titreşimi, literatürde yaygın kullanılan adı ile “buzzing” çalışmaları ve bu çalışmaların olası sonuçları hakkında uzman görüşlerini saptamayı amaçlamaktadır. Verilerin elde edilmesi amacıyla nitel veri toplama tekniklerinden yararlanılmış, araştırma bir olgubilim çalışması olarak yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara ilinde bulunan Devlet Senfoni Orkestraları, Opera Orkestraları ve Üniversite Orkestralarında görevli 12 profesyonel trombon icracısı ve eğitmeni oluşturmaktadır. Yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak araştırmanın alt problemlerine yanıt aramak amacıyla uzman görüşleri toplanmış, içerik analizi tekniğinden yararlanılarak çözümlenmiştir. Sonuçlar tablolar halinde sıralanmış, katılımcılar tarafından verilen cevaplara dair örnekler çalışmaya dahil edilmiştir. Araştırma sonucunda; katılımcıların buzzing çalışmaları ve sonuçları hakkında çoğunlukla olumlu görüşleri olduğu ve mesleki yaşamlarının bir döneminde tüm katılımcıların bu yöntemi uyguladıkları saptanmıştır. Konu hakkında olumsuz görüş beyan edenler, söz konusu çalışmaların etkili olmadığını ve hatta yanlış uygulamalar neticesinde, trombon çalımı ile ilgili temel konularda zararlı etkileri olabileceği belirtmektedirler. Katılımcılar buzzing yöntemini en yüksek oranda bir ısınma çalışması olarak tanımlanmaktadır. Çalışmaların aktif olarak uygulanma düzeyi yüksektir. Ağızlık ile yapılan egzersizler, buzzing yöntemleri arasında ön plan çıkmaktadır. Katılımcıların tamamı öğrencilerini buzzing çalışmalarını denemek için teşvik edeceklerini, çoğunluğu ise bu çalışmaları günlük çalışma programlarında uygulamak üzere tavsiye edeceklerini belirtmiştir.

This study aimed to determine the opinions of experts about "buzzing" exercises and their results, which is an area of debate where there is remarkable disagreement in trombone playing and education. Qualitative data collection methods were used to obtain the data and the research was conducted as a phenomenological study. The participants in this study consisted of 12 professional trombone players/instructors of Symphony, Opera and University Orchestras in Ankara. Expert opinions were collected by semi-structured interview and analyzed using content analysis techniques.

The results of this study show that all participants have applied buzzing techniques at some period of their career and had mostly positive opinions about the exercises. Instead, those who expressed negative opinion underlines that these studies are not effective and may even have harmful effects on playing as a result of practice mistakes. The buzzing method was defined as a warm-up exercise by most of the participants. The level of active implementation of these exercises is significantly high and the mouthpiece buzzing is the most applied method. All of the participants stated that they would encourage their students to try buzzing exercises at least once, while the majority of them would recommend these to be implemented in daily practice routines.