Cilt 11 Sayı 86 (2023)

Araştırma Makalesi

Okulöncesi Çocuklarının Sevgi Kavramına İlişkin Resimlerinin Analizi

Yayımlandı 31.07.2023

Cilt 11 Sayı 86 kapak

Öz

Sevgi, insanın duygusal ve bilişsel gelişimi açısından en temel faktör olarak düşünülmektedir. Sevgi insanın doğduğu andan itibaren öğrendiği bir sosyalleşmedir. Çocukluk döneminde sevgi ile büyütülen insanlar mutlu yetişkinlere dönüşürler. Bu nedenle çocukluk dönemi kritik bir dönemdir. Bu dönemin önemli bir kısmı okulöncesi dönemde geçmektedir. Okulöncesi çocuklarına sevgi kavramını öğretmek, kişilik gelişimi açısından önemli bir destek olarak düşünülmelidir. Çocuklara sevgi dolu bir ortam sunmak, duygularını ifade etmelerine ve başkalarının duygularını anlamalarına yardımcı olmak gerekir. Ayrıca empati becerilerini geliştirmek ve diğer insanlarla ilişkilerini olumlu bir şekilde yönlendirmek hedeflenmelidir. Bu çalışmada, okulöncesi dönemdeki 5-6 yaş grubundaki çocukların sevgi temalı resimleri analiz edilmektedir. Nitel bir araştırma olan bu çalışmada; resimlerin tematik analizi yapılmaktadır. Yapılan tematik analize göre; çocuk resimlerindeki temel figürlerin, ev, bulut, insan, güneş, aile, doğa ve kalp olduğu görülmektedir. Çocukların, resimlerinde sarı, kırmızı, mavi, yeşil, turuncu, pembe, kahverengi, siyah ve mor renkleri kullandıkları görülmektedir. Çocukların resimlerindeki sevgi temasını resmederken, figür ve renkleri uyumlu olarak kullandıkları söylenebilir.

Anahtar Kelimeler Okulöncesi, sevgi, resim, tematik analiz

Abstract

Analysis of Preschool Children’s Drawings Related to the Concept of Love

Love is considered to be the most fundamental factor in terms of a person's emotional and cognitive development. Love is a socialization that individuals learn from the moment they are born. People who are raised with love during childhood become happy adults. Therefore, childhood is a critical period. A significant part of this period takes place during the preschool years. Teaching the concept of love to preschool children should be considered as an important support for personality development. Providing a loving environment for children, helping them express their emotions and understand the feelings of others is necessary. Additionally, it should aim to develop empathy skills and positively influence their relationships with others. In this study, the love-themed drawings of children aged 5-6 in the preschool period are being analyzed. This qualitative research involves the thematic analysis of the drawings. According to the thematic analysis conducted, the primary figures in children's drawings are seen to be houses, clouds, people, sun, family, nature, and hearts. It is observed that children use colors such as yellow, red, blue, green, orange, pink, brown, black, and purple in their drawings. It can be said that children use figures and colors harmoniously when depicting the theme of love in their drawings.

Keywords Preschool education, love, child drawings, thematic review

PDF

Kaynakça

  1. Andrews, T. (1995). Renklerle tedavi, (Çev: T. Ökten), İstanbul: Arıtan Yayınevi.
  2. Bakırcıoğlu, R. (2012). Ansiklopedik eğitim ve psikoloji sözlüğü, Ankara: Anı Yayıncılık.
  3. Bigalı, Ş. (1999). Resim sanatı, Ankara: T.İş Bankası Yayınları
  4. Boyatzis, R.E. (1998). Transforming qualitative information: thematic analysis and code development. London: Sage
  5. Brinkmann, S. (2013). Qualitative interviewing: understanding qualitative research. New York: Oxford University Press. DOI: https://doi.org/10.1093/acprof:osobl/9780199861392.001.0001
  6. Ersoy, A. (1995). Sanat kavramlarına giriş. 2. Basım, İstanbul: Yorum Sanat Yayıncılık.
  7. Friedmann, R. S. (2003). Mystery of color. USA: L&M Publications.
  8. Fromm, E. (1994). Sevme sanatı. Ankara: Akış Yayınları
  9. Holtzschue, L. (2009). Rengi anlamak. (Çev.: F, Akdenizli). İzmir: Duvar Yayınları.
  10. Grill, T. ve Scanlon, M. (2003). Fotoğrafta kompozisyon. (Çev.: N. Sipahi), İstanbul:Homer Yayınları.
  11. Kaşıkçı, E. (2006). İmaj iletişim & beden dili. İstanbul: Hayat Yayıncılık.
  12. Kırışoğlu, O. T. (1991). Sanatta eğitim. Ankara: Demircioğlu Matbaacılık.
  13. Linderman, G. (1997). Art in the elementary school. USA: Theme Graw Hill Companies.
  14. Roland, G. (1995). Art encounters. USA: College of Education, University of Florida.
  15. San, İ. (1979). Sanatsal yaratma, çocukta yaratıcılık. Ankara: T. İş Bankası Kültür Yayınları.
  16. Koca, E. ve Koç, F. (2008). Çalışan kadınların giysi seçimleri ve renk tercihleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7/24, 171-200.
  17. Kutluer, G. (2015). Gelişim süreçlerinde çocuk resminin yeri. EKEV Akademi Dergisi, 19/63, 403-410. DOI: https://doi.org/10.17753/Ekev484
  18. Malchiodi, C. A. (1998). Çocukların resimlerini anlamak. İstanbul: Epsilon Yayıncılık.
  19. Maslow A. (1970). Motivation and personality. New York: Harper and Row Publ.
  20. Mülayim, S. (1994). Sanata giriş. 2. Basım, İstanbul: Bilim Teknik Yayınevi.
  21. Nalinci, G. Z. ve Yapıcı, M. (2020). Gelişimde satır araları IV: Çocuk resimlerinin dili. (Editör; H. G. Ogelman). Gelişim Bağlamında Yaşamın İlk Yılları: Erken Çocukluk Döneminde Gelişim, 633-672, Ankara: Eğiten Kitap.
  22. Öztuna, Y. (2007). Görsel iletişimde temel tasarım. İstanbul: Yorum Sanat Yayınevi.
  23. Sharma, R. (2007). Renklerle tedavi. (Çev: E. Kafalı), İstanbul: Nokta Kitap.
  24. Yapıcı, Ş. ve M. Yapıcı (2010). Eğitim Psikolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık
  25. Yavuzer, H. (1998). Resimleriyle çocuk. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  26. Watkins, R., Meiers, M. W., & Visser, Y. L. (2012). A guide to assessing needs. Washington DC: International Bank for Reconstruction and Development. DOI: https://doi.org/10.1596/978-0-8213-8868-6
  27. Turani, A. (2000). Sanat terimleri sözlüğü. 8. Baskı, İstanbul: Remzi