İstanbul'un Tarihi Sayfiye Bölgelerine Ait Haritaların Detaylı Çözümlenmesi
Öz
İki kıtanın birbirine bağlandığı özel bir coğrafyada bulunan, Roma, Bizans ve Osmanlı imparatorluklarına başkentlik yapan İstanbul, binlerce yıllık kültür mirasıyla dünyada çok önemli bir konuma sahiptir. Bu kent, varlığı ile her dönemin haritacılarının ilgisini çekmiş ve zaman içinde kentin önemli sayıda haritası yapılmıştır. Sayfiye kavramının birinci sözlük anlamı yazlık, yazlık ev; ikinci sözlük anlamı ise şehre yakın kır kesimi olup Arapça kökenli bir sözcüktür. Sayfiye sözcüğü kavramsal olarak, hem yazlık olarak kullanılan bir bölgeyi, hem de yaz mevsiminde kullanılan yapıyı karşılamaktadır. 19. yüzyılın ortasından itibaren İstanbul kent merkezinin gelişmeye başlayan sayfiye bölgeleri, ilk ortaya çıktıkları andan itibaren kentsel alana doğru evrilen bir gelişim ve dönüşüm süreci içinde olmuşlardır. İşte bu süreç, ancak İstanbul’un yazılı ve görsel belgelerinin incelenip analiz edilmesiyle çözümlenebilir. Bunun için de haritalar önemli bir araçtır. İstanbul haritaları yapılırken, yerleşimin sayfiye bölgelerine göre yoğun olduğu Galata-Pera ve Tarihi Yarımada ön planda olmuş, sayfiye bölgeleri geri planda kalmıştır. Bu çalışma, İstanbul’un sayfiye bölgelerinin haritalarına odaklanması açısından önemlidir. Çalışmanın amacı, İstanbul’un sayfiye bölgelerine ilişkin haritaların tespitini yapmak, haritaları sistematize etmek ve harita özelliklerini tanımlamaktır. Böylece belirlenen bölgelerle ilgili çalışma yapacak olan araştırmacıların haritaların adları ve özellikleriyle ilgili bilgiye daha kolay ulaşabilmesi hedeflenmiştir. Makalenin giriş bölümünde, İstanbul haritaları ve sayfiye bölgeleriyle ilgili bilgi verilmiş, amaç, kapsam, yöntem ve mevcut literatür tanımlandıktan sonra, birinci bölümde İstanbul haritalarının gelişim süreci anlatılmıştır. İkinci bölümde, içerdikleri alanın büyüklüğüne göre haritalar sistematize edildikten sonra, bu sınıflama üzerinden haritaların özellikleriyle ilgili tespitler yapılmıştır. Sonuç bölümünde ise makalede elde edilen ve ortaya çıkarılan bulgulara değinilmiştir.
Anahtar Kelimeler Tarihi İstanbul haritaları, sayfiye kavramı, sayfiye alanı, 19. yüzyıl, 20. yüzyıl
Abstract
Detailed Analysis of Historical Maps of Istanbul's Seaside Retreat Areas
Situated in special geography where two continents are connected and served as the capital of the Roman, Byzantine, and Ottoman empires, Istanbul has a remarkably important position in the world with thousand years of its cultural heritage. The existence of the city has intrigued cartographers of every period and a great number of city’s maps have been produced over time. The first meaning of the sayfiye is a cottage, summer house, while its second meaning is a rural area close to the city and it originated from Arabic. Conceptually, "sayfiye" refers to an area with settlements of summer, plus, a building used in summer. The sayfiye areas, which began to thrive in the city center of Istanbul in the mid-19th century, have been in a process of expansion and transformation that has evolved towards the urban area since they first emerged. This process can only be assessed by reviewing and analyzing the written and visual documents of Istanbul. Hence, maps are an important tool. When the Istanbul maps were being made, Galata-Pera and the Historical Peninsula were in the foreground, where the settlement was more concentrated than the sayfiye areas, whereas the sayfiye areas remained in the background. This study is remarkable as it focuses on the maps of Istanbul's sayfiye areas. The study aims to determine the maps of Istanbul's sayfiye areas, systematize the maps, and identify the map features. Thus, it is aimed that researchers studying the specified areas will be able to access information about the names and features of the maps more easily. In the introduction, information about Istanbul maps and summer areas was presented, after defining the objective, scope, method, and current literature, the development process of Istanbul maps was explained in the first chapter. In the second chapter, after the maps were categorized based on the size of the area they cover, the features of the maps were assessed through this classification. In the final chapter, the obtained and revealed results were discussed.
Keywords The historical maps of Istanbul, the concept of sayfiye, resort area, 19th century, 20th century
Kaynakça
- Arseven, H. (1987). Sigortanın Tarihçesi ve Geri Kalmışlığımızın Sebepleri. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası 43, 415-431.
- Ayverdi, E. H. (1958). 19. Asırda İstanbul Haritası. İstanbul: İstanbul Fethi Derneği İstanbul Enstitüsü Yayını.
- Bilsel, C. (2011). Les Transformations d’Istanbul: Henri Prost’s planning of Istanbul (1936-1951). ITU A|Z, 8(1), 100-116.
- Dağdelen, İ. (2005). İstanbul-Rumeli Ciheti Haritaları. İstanbul: İBB Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğü Yayını.
- Dağdelen, İ. (2006). Alman Mavileri: 1. Dünya Savaşı Öncesi İstanbul Haritaları. İstanbul: İBB Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğü Yayını.
- Dağdelen, İ. (2007). Charles Edouard Goad’ın İstanbul Sigorta Haritaları. İstanbul: Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğü Yayınları.
- Dağdelen, İ. (2008). İstanbul-Anadolu Ciheti Haritaları. İstanbul: İBB Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğü Yayını.
- Dağdelen, İ. (2012a). Osmanlı Haritalarında İstanbul. Antikçağ’dan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş, 544-560.
- Dağdelen,İ. (2012b). İstanbul Yangın Haritaları. Antikçağ’dan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş, 2012b, 592-597.
- Ergin, O. N. (1934). İstanbul Şehir Rehberi. İstanbul: İstanbul Belediyesi Yayınları.
- Günpınar, M. U., Özcan, A., Taştekin, G. ve Dinçer, A. R. (2013). 20.Yüzyıl’dan 21. Yüzyıl’a Necip Bey Haritalarından Günümüze Öncesi ve Sonrası İstanbul. İstanbul: İBB&Mimar Sinan Vakfı Yayını.
- Kayra, C. (1990). Eski İstanbul’un Eski Haritaları. İstanbul: İBB Yayınları.
- Lokmanoğlu, H. (1955). İstanbul Şehir Rehberi. İstanbul: İstanbul Belediyesi Yayınları.
- Mamboury, E. (1924). İstanbul Rehber-i Seyyahin. İstanbul: Ritso ve Mahdumu Neşriyatı.
- Mamboury, E. (1925). Constantinople Guide Touristique. İstanbul: Ritso ve Mahdumu Neşriyatı.
- Meriç, G. (2011). İstanbul Haritaları ve Rölöve Çalışmalarında Kullanım Olanakları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi.
- Özükan, B. (2020). Tarihte İstanbul Haritaları. İstanbul: Boyut Yayınları.
- Pervititch, J. (1999). Sigorta Haritalarında İstanbul. İstanbul: Türk Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
- Sarıcaoğlu, F. (1988). Harita. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 16, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayını, 210-216.
- Tekeli, İ. (1994). Haritalar. Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi, 3, İstanbul: Kültür Bakanlığı-Tarih Vakfı, 556-560.
- Tekeli, İ. (2013). İstanbul’un Planlamasının ve Gelişmesinin Öyküsü. İstanbul: Türk Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
- Ülkekul, C. (1998). Cumhuriyet Dönemi Türk Haritacılık Tarihi. İstanbul: Dönence Basım ve Yayın Hizmetleri.
- Yy. (1971). İstanbul Şehir Rehberi. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Yayını.
- Yetişkin Kubilay, A. (2010). İstanbul Haritaları (1422-1922). İstanbul: Denizler Kitabevi.
- Yetişkin Kubilay, A. (2010). Haritalardaki İstanbul ya da İstanbul Haritaları. Akademik Araştırmalar Dergisi 2010 Kültür Başkenti Özel Sayısı, 317-332.
- Yetişkin Kubilay, A. (2010). Batı Kaynaklı İstanbul Haritaları. İstanbul Kültür ve Sanat Dergisi, 13, 13-21.
- URL 1- Genel Türkçe Sözlük (2013) Türk Dil Kurumu. [Http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts] Erişim Tarihi (10.05.2010).
- İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı Harita Arşivi