Rönesans’tan Modern Döneme Batı Resim Sanatında Oyuncağın Görünürlüğü

Oyun denildiğinde ilk akla gelen çocuklar olsa da, oyun yetişkinlerin dünyasında hayatın her alanında karşımıza çıkmaktadır. Oyuncak ise oyunun nesnel boyutudur ve gerçek bir varlığın taklidi, ya da anlamlar yüklü basit nesneler olarak yaşamımızda yer almaktadır. Oyun; oynayan için, var olan hayatın dışında özgür bir alan açar. Oyun nesnesi olarak oyuncaklar da bu özgür alanda sadece kişisel bir eşya olmayıp, her açıdan bulunduğu çağın kültürel, ekonomik, siyasi, teknolojik durumunu yansıtır. Sanatı kültürün bir yansıması olarak kabul ettiğimizde, sanat tarihinde oyun ve oyuncağın görünürlüğü daha çok çocuk ile ilişkilendirilmiştir. Oyuncağın nesnel yapısı ile ona yüklenen anlamlar da, dönemin çocuğa bakış açılarıyla paralellik göstermiştir. Oyuncak nesnesi Avrupa resim sanatında ilk olarak 15. Yüzyılda karşımıza çıkmaktadır. Hümanizmle birlikte, gelişen burjuvazi, sonrasında yaşanan bilimsel ve teknolojik ilerlemeler, aile hayatı ve çocuğa verilen değerler doğal olarak oyuncağa olan bakış açısını da değiştirmiştir. 20. Yüzyılda yaşanan savaşlarla birlikte hızla değişen dünya, oyuncağı seri üretilen bir sanayi ürününe çevirmiş, dolayısıyla tüketimi teşvik etmiştir. Böylece kendi bağlamından koparılan oyun nesneleri kültür endüstrisinin, toplumsal ve siyasi propagandanın, kapitalist üreticilerin elinde toplumların dönüştürülmesi, güdülmesi ya da yönlendirilmesinde bir aracı vazifesi üstlenmiştir. Bu bağlamda Resim Sanatına konu olan oyuncak nesnesi tarihsel bir sürece tanıklık etmesi açısından da bir belge niteliği taşımaktadır. Bu çalışmada amaçlanan; Rönesans’tan Modern Döneme Avrupa Resim Sanatına konu olan oyuncağın görünürlüğü tarihsel süreç içerisinde incelenerek, zamana ve mekâna bağlı kültürel farklılıkların oyuncak nesnesine olan etkisini sanat üzerinden ele almaktır.

Although children are the first thing that comes to mind when it comes to games, we encounter with games in all areas of the life in the adult world. The toy, on the other hand, is the objective dimension of the game and takes place in our lives as an imitation of a real being or as simple objects attributed with meanings. Game opens a free space for the player besides the existing world. Toys as game objects are not only personal items in this free space, they also reflect the cultural, economic, political and technological state of their eras in every aspect. When we consider art as a reflection of the culture, the image of games and toys in the art history is more associated with children. The meanings attributed to toys were parallel with the perspective towards the children in every period. The toy as an object first appears in European painting in the 15th century. Along with humanism, the developing bourgeoisie, subsequent scientific and technological advances, family life and values given to children naturally changed the point of view on toys. The rapidly changing world with the wars in the 20th century turned the toy into a mass-produced industrial product, which encouraged consumption culture. Thus, the toys detached from their original context and started serving as an intermediary in the transformation and the manipulation of societies in the hands of the cultural industry, social and political propaganda and capitalism. In this context, the toy object that is the subject of painting is a document witnessing the history. The aim of this study is to examine the visibility of the toy, which is the subject of European painting from the Renaissance to the modern period, in the history and to discuss the effect of cultural differences related to time and space on the toys through art.