Cilt 9 Sayı 56 (2021)

Araştırma Makalesi

Kişilik Organizasyonları Envanteri’nin Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Yayımlandı 30.01.2021

Cilt 9 Sayı 56 kapak

Öz

Bu araştırmanın amacı, Kişilik Organizasyonları Envanterinin Türkiye uyarlamasının hazırlanarak kişilik organizasyonlarını tanılamaya yönelik objektif bir testin literatüre kazandırılmasıdır. Uyarlama çalışmasının örneklem grubunu İstanbul Kültür Üniversitesi mensubu 280’i kadın (%66.9) ve 138’i erkek (%33) olmak üzere toplam 418 öğrenci ve öğretim üyesi oluşturmuştur. Test tekrar test güvenirliği için ise 42 kişilik üniversite öğrencisi grubu ile çalışılmıştır. Temel bileşenler analizinde yapılan oblimin (eğik) döndürme sonuçlarına göre, psikoterapi veya psikiyatri başvurusu olmayan grup üzerinde özdeğeri 1’in üzerinde toplam varyansın %40’ını açıklayan üç faktör elde edilirken; klinik başvuru bildiren grup üzerinde yapılan analiz sonuçlarına göre ise özdeğeri 1’in üzerinde toplam varyansın %48.6’sını açıklayan üç faktör elde edilmiştir. Yakınsak geçerlik analizlerinden elde edilen katsayılar -.19 ile .62 arasında değişmiştir. SPSS AMOS versiyon 25 kullanılarak yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonuçlarına göre, X2/sd oranı 1.82, Uyum İyiliği İndeksi .90, Düzeltilmiş Uyum İyiliği İndeksi .88, Karşılaştırmalı Uyum İndeksi .92, Hata Kareler Ortalamasının Karekökü .07 ve Yaklaşık Hataların Ortalama Karekökü .04 olarak bulunmuştur. Envanterin Cronbach Alfa iç tutarlılık analizi katsayı sonuçları alt boyutlar için sırasıyla .77, .82 ve .85 olup, ölçek toplam puanı için .91 olarak saptanmıştır. Türkçe uyarlaması gerçekleştirilen envanter, orijinal formu ile benzer sonuçlar ortaya koymuş, sonuç olarak elde edilen tüm bulgular Kişilik Organizasyonu Envanteri’nin geçerli ve güvenilir bir envanter olduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler Kişilik organizasyonları, ilkel savunmalar, kimlik difüzyonu, gerçeklik testi, Kernberg teori, KOREN

Abstract

Turkish Adaptation of the Inventory of Personality Organization: The Validity and Reliability Study

The aim of study is to develop Turkish version of Inventory of Personality Organization. The main contribution of the present study is to provide an objective test for the Turkish clinical psychology reseachs, which could identify the personality organization level. 418 students and faculty members from İstanbul Kültür University in total participated in the current study. 280 partcipants were women (66.9%) and the rest138 participants (33%) were men. The test-retest reliability was conducted with a group of 42 university students. Principal Factor Analysis (PFA) with oblique rotation revealed a three factor solution explaining 40% of the total variance with an eigen valuıe above one regarding the participant group who has not received psychiatric treatment or psychotherapy. Regarding the PFA with oblique rotation of the clinical group, again a three factor solution was obtained explaining 48.6% of the total variance. Concurrent validity coefficients varied between -.19 and .62. According to the results of the confirmatory factor analysis using SPSS AMOS version 25, the X2/sd ratio 1.82, Goodness of fit index .901, Adjusted Goodness of fit index .875, Comparative fit index .919, Error Root Mean Square Residuals .07 and Root Mean Square Error of Approximation was found to be .044. The Cronbach Alpha internal consistency analysis coefficient results of the inventory were .77, .82 and .85 for the sub-dimensions, respectively, and it was determined as .91 for the scale total score. The inventory, which was adapted to Turkish, revealed similar results with the original form, and all the findings obtained as a result showed that the Inventory of Personality Organization is a valid and reliable inventory.

Keywords Personality organizations, primitive defenses, identity diffusion, reality testing, Kernberg theory, KOREN

PDF

Kaynakça

  1. Acklin, M. W. (1993). Psychodiagnosis of personality structure II: Borderline personality organization. Journal of Personality Assessment, 61(2), 329-341 DOI: https://doi.org/10.1207/s15327752jpa6102_13
  2. Akın, A. (2010). İki Boyutlu Sosyal İstenirlik Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Psikometrik Özelliklerinin Araştırılması. Gazi University Journal of Gazi Educational Faculty (GUJGEF), 30(3).
  3. Atbaşoğlu, E. C., Kalaycıoğlu, C. ve Nalçacı, E. (2003). Büyüsel Düşünce Ölçeği’nin Türkçe formunun üniversite öğrencilerindeki geçerlik ve güvenilirliği. Türk Psikiyatri Dergisi, 14, 31-41.
  4. Barreto, J. F., Matias, M., Carvalho, H. M. ve Matos, P. M. (2017). Uncovering personality structure with the Inventory of Personality Organization: An exploration of factor structure with a Portuguese sample. European Review of Applied Psychology, 67(5), 247-257. DOI: https://doi.org/10.1016/j.erap.2017.08.001
  5. Berghuis, H., Kamphuis, J. H., Boedijn, G. ve Verheul, R. (2009). Psychometric properties and validity of the Dutch Inventory of Personality Organization (IPO-NL). Bulletin of the Menninger Clinic, 73(1), 44-60. DOI: https://doi.org/10.1521/bumc.2009.73.1.44
  6. Bilge, Y. (2018). DSM-5 kişilik bozuklukları için kısa bir ölçek: Coolidge Eksen II Envanteri Plus Türkçe Kısa Formun geliştirilmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 19, 14-21.
  7. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 32(32), 470-483.
  8. Cansever, G. (1982). Klinik psikolojide değerlendirme yöntemleri. Boğaziçi Üniversitesi.
  9. Clarkin, J. F., Kernberg, O. F. ve Yeomans, F. E. (2012). Borderline kişiliğin psikoterapisi. MK Helvacıoğlu, Çev.). Kocaeli: Psikoterapi Enstitüsü Yayınları.
  10. Çapık, C. (2014). Geçerlik ve güvenirlik çalışmalarında doğrulayıcı faktör analizinin kullanımı. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 17(3), 196-205.
  11. Erkorkmaz, Ü., Etikan, İ., Demir, O., Özdamar, K. ve Sanisoğlu, S. Y. (2013). Doğrulayıcı faktör analizi ve uyum indeksleri. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences, 33(1), 210-223. DOI: https://doi.org/10.5336/medsci.2011-26747
  12. Gençöz, T. (2000). Pozitif ve negatif duygu ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 15(46), 19-26.
  13. Hisli N. (1989). Beck depresyon envanterinin üniversite öğrencileri için geçerliği, güvenirliği. Türk Psikoloji Dergisi, 7: 3-14.
  14. Hoch, P. ve Polatin, P. (1949). Pseudoneurotic forms of schizophrenia. Psychiatric Quarterly, 23(2), 248-276. DOI: https://doi.org/10.1007/BF01563119
  15. Igarashi, H., Hasui, C., Uji, M., Shono, M., Nagata, T. ve Kitamura, T. (2010). Effects of child abuse history on borderline personality traits, negative life events, and depression: A study among a university student population in Japan. Psychiatry research, 180(2-3), 120-125. DOI: https://doi.org/10.1016/j.psychres.2010.04.029
  16. Kernberg, O. F. (1976). Object Relations Theory and Clinical Psychoanalysis. Erişim adresi:https://books.google.com.tr/books?id=D2UHatqAUEC&printsec=frontcover&dq=Object+Relations+Theory+and+Clinical+Psychoanalysis&hl=tr&sa=X&ved=0ahUKEwiTwZ3WjrTpAhUKCZoKHTvDDpEQ6AEIJzAA#v=onepage&q=Object%20Relations%20Theory%20and%20Clinical%20Psychoanalysis&f=false
  17. Kernberg O. F ve Clarkin C. F. (1995). The Inventory of Personality Organization. White Plains, NY: The Newyork Hospital-Cornell Medical Center. DOI: https://doi.org/10.1037/t01122-000
  18. Kernberg, O. F. ve Yeomans, F. E. (2011). Aktarım Odaklı Psikoterapi. Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları 60.
  19. Kernberg, O. F. ve Atakay, M. (2016). Sınır durumlar ve patolojik narsisizm. Metis.
  20. Lenzenweger, M. F., Clarkin, J. F., Kernberg, O. F. ve Foelsch, P. A. (2001). The Inventory of Personality Organization: Psychometric properties, factorial composition, and criterion relations with affect, aggressive dyscontrol, psychosis proneness, and self-domains in a nonclinical sample. Psychological Assessment, 13(4), 577. DOI: https://doi.org/10.1037/1040-3590.13.4.577
  21. Madran, H. A. D. (2012). Buss-Perry saldırganlık ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 23, 1-6.
  22. McWilliams, N. (2010). Psikanalitik Tanı. Baskı. E. Kalem,(çev.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları (orjinal baskı tarihi 1994).
  23. Öner, N. (1997). Türkiye'de kullanılan psikolojik testler: Bir başvuru kaynağı. Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
  24. Özabacı, N. (2011). İlişki Niteliği Ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 36(162). DOI: https://doi.org/10.15390/ES.2011.985
  25. Özbek, H. ve Keskin, S. (2007). Standart sapma mı yoksa standart hata mı? Van tıp dergisi, 14(2), 64-67.
  26. Özel Kızıl, E. T., Can Saka, M., Gönüllü, İ., Artar, M., Başkak, B., Yazıcı, M. K., ... Atbaşoğlu, E. C. (2009). Algılamada Sapmalar Ölçeğinin Türkçe Uyarlamasının Geçerlilik ve Güvenilirliği. Archives of Neuropsychiatry/Noropsikiatri Arsivi, 46.
  27. Polat, Y. ve Kayaalp, G. T. (2012). Hayvancılık Denemesinde Faktör Analizi Yöntemlerinin Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 28(5), 39-48.
  28. Preti, E., Prunas, A., De Panfilis, C., Marchesi, C., Madeddu, F. ve Clarkin, J. F. (2015). The facets of identity: Personality pathology assessment through the Inventory of Personality Organization. Personality Disorders: Theory, Research, and Treatment, 6(2), 129. DOI: https://doi.org/10.1037/per0000119
  29. Rangell, L. (1955). Scientific Proceedings: Panel Reports: The Borderline Case. Journal of the American Psychoanalytic Association, 3(2), 285-298. DOI: https://doi.org/10.1177/000306515500300208
  30. Silveira, L. B., de Oliveira, S. E. S. ve Bandeira, D. R. Validity Evidences of the Inventory of Personality Organization–Brasil (IPO-Br): Its Relation with the Five-Factor Model of Personality.
  31. Smits, D. J., Vermote, R., Claes, L. ve Vertommen, H. (2009). The inventory of personality organization–revised: construction of an abridged version. European journal of psychological assessment, 25(4), 223-230. DOI: https://doi.org/10.1027/1015-5759.25.4.223
  32. Şahin, D. (2009). Kişilik Bozuklukları. Erişim adresi: https://www.tavsiyeediyorum.com/makale_3940.htm
  33. Şener, A., Bora, E., Tekin, I. ve Özaşkınlı, S. (2006). Şizotipal Kişilik Ölçeğinin Üniversite Öğrencilerindeki Geçerlik ve Güvenirliği. Klinik Psikofarmakoloji Bulteni, 16(2).
  34. Taymur, İ., Türkçapar, M. H., Örsel, S., Sargın, E. ve Akkoyunlu, S. (2011). Kişilik İnanç Ölçeği-Kısa Formunun (KİÖ-KTF) Türkçe Çevirisinin Üniversite Öğrencilerinde Geçerlilik, Güvenilirliği. Klin Psikiyatr, 14, 199-209.
  35. Trimboli, F., Keenan, C. W. ve Marshall, R. L. (2019). A clinical guide to assessing level of ego development using psychological testing. Bulletin of the Menninger Clinic, 83(1), 25-52. DOI: https://doi.org/10.1521/bumc.2019.83.1.25
  36. Yılmaz, N., Gençöz, T. ve Ak, M. (2007). Savunma Biçimleri Testi'nin Psikometrik Özellikleri: Güvenilirlik ve Geçerlik Çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 18(3), 244-253.
  37. Zilboorg, G. (1941). Ambulatory schizophrenia. Psychiatry, 4(2), 149-155. DOI: https://doi.org/10.1080/00332747.1941.11022329