Gerçekliği Doğa ile Bütünleştiren Bir Sanatçı: Hamza İnanç

Hamza İnanç’ın sanatı 1947-1965 Türkiye'de ve Paris'te yaptığı figüratif anlayıştaki resimleri 1965-1973 yılları arasında dramatik soyut anlayışla yaptığı resimleri 1973 sonrası dönemi olarak değerlendirilebilir. Sanatçının, kendi imgelemlerinin yorumu olan peyzaj türündeki resim tarzı değişmemiştir. Soyutlama döneminde dahi, gizli bir doğa kokusu sezinlenebilmektedir. Resimlerinde belli bir zaman kesitinin doğa ve eşya üzerinde bıraktığı anlık izlenimlerden çok, sürekli izlenimin etkisi görülebilir. Eserlerindeki soyutlama güdüsü, izlenimin niteliğini çok büyük ölçüde değiştirmez. Doğadan hareket eden bir resmin, genel yaklaşımlar çerçevesinde doğadan soyutlanabilecek oluşumların en azı ile yetinmiştir. Ancak böyle bir kaygı onu benzer eğilimlerin orta karar işlerinden kesin biçimde ayırmaya da yetmiştir. Hamza İnanç, günümüz resminde de belli ölçülerde sürmekte olan izlenimci duyarlılıktan, ancak bir sanatçının ve doğa gözlemcisinin yararlanabileceği kadar yararlanmıştır. Doğa izlenimlerinin sürekli bir gözlemi içermesi, bu izlenimle aynı düzeyde ve aynı doğrultuda bir çevre tasvirinin resimlere karışmasını sağlamıştır. Sanatçı doğada var olan çirkinlikler, insanlara üzüntü ve karamsarlık veren motifler ve konular yerine, insana haz veren doğadaki saklı güzellikleri ön plana çıkarmayı amaçlamıştır denilebilir. Hamza İnanç, bir bölümü Karadeniz yöresi görünümlerimden bir bölümünü Ankara ve çevresinden oluşturduğu manzara resimlerinde, izlenimciliğin yaşayan yönlerini geliştirmeye çalışmış, çağdaş denebilecek bir izlenimciliğinin olanaklarını araştırmıştır. İzlenimci bir çizgi üzerinde küçük yarımlarla birleşebi1en, ama kişilik kaygılarını temel uğraş yapmaktan geri kalmayan sanatçılarımızdan biri olmuştur. Bu araştırmada, literatür taraması ve nitel araştırma yöntemleri sonrası ortaya çıkan veriler dâhilinde Hamza İnanç’ın resim sanatına verdiği hizmetler incelenmiş, Çağdaş Türk sanatı içindeki yeri araştırılmıştır. Hamza İnanç’ın kendisine özgü anlatım dili ve renk kullanımı yönüyle sanatın orijinal bir dilini yaratmada genç Türk sanatçılarına katkıda bulunacağı düşülmektedir

Hamza İnanç's art can be evaluated as his paintings which he performed in Turkey in 1947-1965, which he performed in figurative understanding in Paris, which he performed in dramatic abstract understanding and his paintings which he performed after 1973. His painting style in landscape style painting, which is the interpretation of the artist's own imaginations, has not changed. Even in the abstraction period, a hidden odor of nature can be perceived. The effect of the continuous impression can be seen rather than the instantaneous impressions of a certain time period on nature and things in his paintings. The abstraction motive in his works does not greatly change the qualification of the impression. A painting that moves from nature is contented with the least of the formations that can be abstracted from nature within the framework of general approaches. However, such anxiety was enough to distinguish him decisively from the mediocre business of similar trends. Hamza İnanç has benefited neither more nor less from the impressionistic sensibility that persists in today's painting to a certain extent, as only an artist and nature observer can do. The fact that the nature impressions consist of a continuous observation provided an environment description to mix into the paintings at the same level and in the same direction with this impression. It can be said that the artist aimed to bring the hidden beauties in nature to the foreground, instead of the ugliness in nature, the motifs and subjects that give people sadness and pessimism. Hamza İnanç tried to develop the living aspects of impressionism in his landscape paintings some of which he created from Ankara and its surroundings, some of my views of the Black Sea Region, and he researched the possibilities of a contemporary impressionism. He has been become one of our artists who can combine with small halves on an impressionist line, but who do not hesitate to pursue his personal concerns.Haraza İnanç’s provided services to the art of painting and its place in Contemporary Turkish Art were examined in this study within the data obtained after literature scanning and qualitative research methods. It is thought that Hamza İnanç's works as he performed under his artist identity will contribute to the artist in the context of contemporary art in creating an original language of art and in interpreting plastic values together.