Doğa ve İnsan İlişkisi Bağlamında Caspar David Friedrich’in Manzara Resimleri

İnsanın doğa ile ilişkisi var olduğu ilk andan itibaren başlamaktadır. Bu ilişki doğanın insan karşısındaki gücü ve insana sunduklarıyla yaşamsal bir öneme sahip olmuştur. İnsan-doğa arasındaki bu organik bağın getirdikleri aynı zamanda, doğal fenomenlerin bilinmezliği karşısında insanı aciz hissettirmiştir. Dolayısıyla insan, doğayı anlamlandırıp sırrını çözme isteği duymuştur. Din, bilim, felsefe ve sanat da doğayı anlamanın ve tanımlamanın yolları olarak, bu ilişkinin tarihsel sürecinin belirleyicisi olmuştur. Bilimin ilerlemesi sonucu toplumsal yapıdaki her değişiklik dönemin düşünsel ve sanatsal tavrını da biçimlendirirken, özellikle Aydınlanma Döneminde doğaya hükmetmek düşüncesi insanı cesaretlendirmiştir. Sanayi devrimi ile teoride kalan bu düşünce pratikte uygulama bulmuştur. Aydınlanmanın Descartes’ten başlayan mekanik dünya görüşüne karşı çıkan Romantizm, doğadan uzaklaşmanın yarattığı olumsuz etkilere dikkat çekmiş ve Aydınlanmanın akılcılığına karşılık sezgiyi ön plana çıkartmıştır. Özellikle Alman İdealizminden ayrı değerlendirilemeyecek Romantik sanatçılar, doğanın yüceliği ile kutsallığını ve kaybolan doğa özlemini eserlerinde sıkça konu edinmişlerdir. Bu çalışmada amaçlanan; insanın doğayla kurduğu ilişkiye yön veren etmenleri incelemek ve Alman Romantik sanatçı Caspar David Friedrich’in manzara resimlerindeki doğayı ele alış biçimlerini dönemin algısı üzerinden çözümlemektir.

Human's relationship with nature starts from the first moment of human existence. This relationship has a vital importance, considering the power of nature toward human beings and what it offer to the human beings. The implications of this organic connection between man and nature have also made people feel incapable of the unknownness of natural phenomena. Therefore, human beings wanted to comprehend the sense of nature and solve its secret. Religion, science, philosophy and art have also been the determinants of the historical process of this relationship as ways of understanding and defining nature. As a result of the advancement of science, every change in social structure has shaped the intellectual and artistic attitude of the period and the idea of dominating nature, especially during the Enlightenment period, encouraged the man. This thought, which remained in theory at the time, found its application in practice with the industrial revolution. Romanticism, which opposes the mechanical worldview of Enlightenment period starting from Descartes, has drawn attention to the negative effects of alienation from nature and brought intuition to the forefront of the rationality of Enlightenment. In particular, Romantic artists, who cannot be considered apart from the German Idealism, have frequently referred to the greatness and divinity of nature and the longing for nature in their works.

The aim of this study is to examine the factors that shape the relationship of human beings with nature and to analyze through the perception of the period, the ways in which German Romantic artist Caspar David Friedrich handles nature in his landscape paintings.