Cilt 6 Sayı 26 (2018)

Araştırma Makalesi

Sınıf Öğretmenlerinin Mesleki Yenilikçilik Eğilimleri Ölçeği: Geliştirilmesi, Geçerliliği ve Güvenilirliği

Yayımlandı 31.07.2018

  • Esra Altıntaş Millî Eğitim Bakanlığı
  • Yücel Gelişli Gazi Üniversitesi image/svg+xml
Cilt 6 Sayı 26 kapak

Öz

Bu çalışmanın amacı sınıf öğretmenlerinin mesleki yenilikçilik eğilimlerini belirlemede kullanılabilecek güncel ve etkin kullanım özelliklerine sahip bir ölçek geliştirmektir. Taslak ölçeğin geliştirme aşamasında araştırma için geliştirilmesi planlanan ölçeğe yönelik konuların literatür taraması yapılarak bir soru havuzu oluşturulmuş ve uzman görüşlerine başvurulmuştur. Uzmanların önerileri doğrultusunda yapılan değişikliklerden sonra ölçek; İstanbul, Ankara, Antalya, Şanlıurfa, İzmir, Erzurum, Trabzon illerindeki 497 sınıf öğretmenine uygulanmıştır. Bu şekilde, 5’li likert tipinde olan ve 52 maddeden oluşan bir ölçek geliştirilmiştir. Ölçeğin geçerliğini belirlemek üzere açımlayıcı faktör analizi yapılmıştır. Faktör analizi sonuçları, ölçeğin toplam varyansın % 40,011 ’ini açıklayan üç faktöre sahip olduğunu göstermiştir. Ayrıca ölçeğin güvenirlik katsayısı (Cronbach Alfa) da 0,919 olarak hesaplanmıştır.

Anahtar Kelimeler Mesleki Yenilikçilik, Sınıf Öğretmeni, Ölçek, Geçerlilik, Güvenirlik

Abstract

Class Theachers' Vocational Inventiveness Scale: The Imrpovement, Validity and Credibility

The summary of this study is to develop a current and operative scale which has the application features on specifying a class teachers' vocational inventiveness tendency. On the improving stage of the scale, After the amendments in line with experts' suggestions, the scale was implemented on 497 class teachers from Istanbul, Ankara, Antalya, Sanliurfa, Izmir, Erzurum and Trabzon. In this way a 5 point scale which consists of 52 clauses is developed. To specify the validity of the scale an exploratory factor analysis was made. The exploratory factor analysis results show that, the scale has three factors that explains the scales 40,011% 's total variance. Furthermore the scales reliability coefficient (Cronbach Alfa) is also estimated as 0,919.

Keywords vocational inventiveness, class teacher, scale, reliability, validity

PDF

Kaynakça

  1. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket Geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2),s:1331.
  2. Büyüköztürk, Ş. (2013). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Yayıncılık.
  3. Çelikten, M., Şanal, M. & Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), s: 207-237.
  4. Fındıkçı, İ. (2004). Yaşadıkça eğitim. İstanbul: Hayat Yayıncılık.
  5. Gökçe, E. Ve Erdem, A. (2015). Etkili öğretmenlik. Ankara: Nesibe Aydın Yayıncılık.
  6. Gürbüztürk, O. & Şad, S.N. (2010a, February 4-8). Turkish Parental Involvement Scale: Validity and Reliability Studies. Paper presented at the World Conference on Educational Sciences-WCES 2010, Bahçeşehir University-İstanbul.
  7. Karaman, B. (2012). Yaşam boyu öğrenme bağlamında, ülkemiz milli eğitim sisteminde yer alan sanat eğitimcilerinin mesleki gelişim olanakları. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Samsun). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
  8. Karasar, N. (1995). Bilimsel Arastırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler ve Teknikler. Ankara: 3A Araştırma Eğitim Danışmanlık.
  9. Korkmaz, Ö. (2009). Öğretmenlerin Eleştirel Düşünme Eğilim ve Düzeyleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 10(1), s:1-13.
  10. Numanoğlu, G. ve Şen, B. (2007). Bilgisayar Ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi 8 (2), s:130
  11. Okçabol, R. (2006). Halk eğitimi (Yetişkin eğitimi). Ankara: Ütopya Yayınevi.
  12. Oktuğ, Z. (2014 ). Yenilikçilik ve Çalışmaya Tutkunluk. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
  13. Özdamar, K. (2013). Modern bilimsel araştırma yöntemleri. Eskişehir: Nisan Kitabevi Yayınları.
  14. Rogers, E.M. (1995). Diffusion of innovations (Third Edition). New York: Free Press. Syf 248.
  15. Savcı, İ. (2011). Yenilik, yönetim ve insan kaynakları. Ankara: Siyasal Kitabevi.
  16. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayınevi.
  17. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Millî Eğitim İstatistikleri Örgün Eğitim
  18. http://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_09/08151328_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2016_2017.pdf Erişim Tarihi: 8 Nisan 2018
  19. Yuan, F. ve Woodman, R.W. (2010). Innovative behavior in the workplace: the role of performance and ımage outcome expectations, Academic Management Journal, 53(2),323-342. DOI: https://doi.org/10.5465/amj.2010.49388995