“Blade Runner (1982)” Filminin Göstergebilimsel Analizi

Yazının keşfedilmesinden önce insan; gözlemlerini ve deneyimlerini ifade etmek ve düşüncelerini aktarmak için imgeler resmetmiştir. İmgelerin göstergesel anlamları tarihsel dönemler ve medeniyetler arasında farklılık gösterebilmektedir. Sinema hareketli resimlerle üretilen imgesel bir sanattır. Bilimkurgu sineması ise imge arayışını uzaya ve geleceğe taşıyan bir tür olarak günümüzde oldukça ilgi görmektedir. Bilimkurgu sinemasının bir alt türü olan distopik filmlerin ana özelliği karanlık gelecek sunmasıdır. Distopik filmlerin önemli örneklerinden biri olan Ridley Scott’ın yönettiği Blade Runner (1982) filminde modern ve post-modern toplum eleştirisi olduğu varsayılmıştır. Bu araştırmanın temel amacı Blade Runner (1982) filminin göstergebilimsel çözümlemesini yapmaktır. Bu bağlamda Roland Barthes’in anlamlandırma ve Saussure’un gösterge anlayışı temel alınmıştır. Modern ve post-modern toplum eleştirisinin göstergebilimsel karşılıkları bu çalışmada tespit edilip irdelenmiştir.

Before the discovery of writing, human; painted images to express and convey his observations and experiences. The semiotic scope of images can show an explanation between historical periods and civilizations. Cinema is an imaginary art produced with motion pictures. Science fiction cinema, on the other hand, attracts a lot of attention today as a genre that carries the search for dreams to space and the future. The main feature of dystopian movies, which is a sub-genre of science fiction cinema, is that they present a dark future. Blade Runner (1982), directed by Ridley Scott, which is one of the important examples of dystopian films, is assumed to be a criticism of modern and post-modern society. The main purpose of this run is to make a semiotic analysis of Blade Runner (1982). In this context, Roland Barthes' interpretation and Saussure's understanding of sign are based. The semiotic equivalents of modern and post-modern social criticism have been tried to be measured in this way.