İç Mekan Tasarımında Modüler Seramik Separasyonlar

Neolitik dünyadan bugüne değişim gösteren endüstriyel dünya ve uygulama yöntemlerindeki çeşitliliğin çoğalması ile seramiğin sınırları içine aldığı konularda koşullara paralellik göstererek artmıştır. Tarihi buluntu ve gösterge niteliği taşıyanlar, plastik sanatlar ve sanayi üretimi seramikler olmak üzere üç ana gruba ayırmak mümkündür. Birbirinden farklı alanlar olarak kabul edilseler de mimarlık ve seramik yakın diyalog içerisindedirl. Seramikte yapı malzemesi olarak ilk kez kerpiç ile başlayan kullanım, mimarlığın birçok bileşeninde varlık göstererek günümüzde de devam etmektedir. Yarar/performans yüzdesi yüksek özellikleri sayesinde tercih edilen seramiğin yapı elemanı olmasının yanı sıra salt bir kreasyon ve sanat değeri kazandırabilmesi mimari açıdan az rastlanan ve kıymetli bir durumdur. Mimaride çağdaş mekan örgütlenmesinde insan etkisi önem arz etmektedir. Tasarım problemine kullanıcı gereksinimleri somut ve soyut olarak dahil edildiğinde, modülerlik ve estetik kavramları karşımıza çıkmaktadır. Donatı elemanlarının modüler olarak tasarlanması, pratik edilecek mekana göre birim sayısında değişikliği mümkün kılarak esnek tasarıma imkan sunmaktadır, bu da separasyon çalışmaları ile uyuşmaktadır. Seramik birimlerden meydana getirilen mekan bölücüler için öncelikle gözetilen, tasarımın işlev olarak gerekeni karşılarken beraberinde bir parçası olduğu mekana estetik değer kazandırmasıdır. Bu çalışmada; sanayi ve sanat alanlarında yetkin bir malzeme olan seramiğin, mimari ile ilişkisi yapı kabuğu ve mekan bölücü örnekler üzerinden incelenerek, farklı disiplinlerin ortak çalışması sonucunda nitelikli ve özgün yapı ve mekan düzenlemelerinin mümkün olduğu vurgulanmak istenmiştir.

With the change in the industrial world from the Neolithic world to the present, and the increase in the diversity in application methods; the subjects covered by the ceramics have increased in parallel with the conditions . It is possible to divide into three main groups as those that qualify as historical findings and indicators, plastic arts and industrial ceramics. Although they are considered as different fields, architecture and ceramics are in close dialogue. The use, which started with mud brick for the first time as a building material in ceramics, continues today by being present in many components of architecture. It is a rare and precious situation in terms of architecture that the preferred ceramic, thanks to its high utility/performance ratio, is not only a building element, but also adds a pure creation and artistic value. Influence of human is important in the organization of contemporary space in architecture. When the user requirements are included in the design problem as concrete and abstract, the concepts of modularity and aesthetics appear. The modular design of the reinforcement elements enables flexible design by making it possible to change the number of units according to the place to be practiced, which is compatible with the separation works. For space dividers made of ceramic units, the primary consideration is to add aesthetic value to the space of which it is a part, while meeting the requirements as a function. In this article study; The relationship between ceramics, which is a competent material in the fields of industry and art, and architecture is examined through the building envelope and space-dividing examples, and it is aimed to emphasize that qualified and original building and space arrangements are possible as a result of the joint work of different disciplines.