Duygusal Emek Davranışları ve Depresyon Arasındaki İlişkide Yaşam Doyumunun Aracı Rolü

Bu çalışmanın amacı uçuş kabin ekibinin duygusal emek davranışları ve depresyon düzeylerine yaşam doyumunun aracı rolünü araştırmaktır. Araştırmanın örneklemini 23-45 yaş aralığındaki (Ort=28.75, SS=4.63), 222 (183 kadın, 39 erkek) kabin memurları oluşturmaktadır. Duygusal emek davranışları alt boyutları yüzeysel rol yapma davranışı, derinden rol yapma davranışı ve doğal (samimi) duygular ile depresyon arasındaki ilişkide yaşam doyumunun aracı rolü üç farklı model oluşturularak PROCESS (Model 4) ile analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonunda duygusal emek davranışının tüm alt boyutları ile depresyon arasındaki ilişkide yaşam doyumunun aracı etki rolü olduğu bulunmuştur. Bulgular, depresyona ilişkin faktörler değerlendirilirken, duygusal emek kavramının ve yaşam doyumunun göz önüne alınmasına işaret etmektedir. Özellikle duygusal emeğin yoğun bir şekilde sergilendiği havacılık ve benzer hizmet sektörlerinde yaşam doyumunun artırılmasına yönelik çalışmaların önemini göstermektedir.

The aim of the study is to investigate the mediator role of life satisfaction in the relationship between emotional labor behaviors and depression levels among flight cabin crew. Participants were consisted of 222 (183 women and 39 men) between the ages from 23 to 45 (M=28.75, SD=4.63). Mediation modeling was tested by the bootstrapping sampling method (PROCESS-Model 4) and the results demonstrated that life satisfaction mediated the relationship between emotional labor behaviors, particularly surface acting, deep acting and naturally felt emotion, and depression. The findings provide information to understand the underlying mechanism of depression among workers especially work in an emotional labor industry and promising implications to improve intervention programs within life satisfaction among flight cabin crew for airlines companies.