Ponce’nin Gitar Eserlerinde Fandango Kullanımının İncelenmesi

Fandango, İspanya'nın güneyindeki Endülüs bölgesinde ortaya çıkan, ritmik yapısı ile müzik tarihi boyunca farklı dönemlerden ve milletlerden birçok besteciye ilham veren eski bir dans türüdür. Bu çalışma, belirlenen eserlerdeki fandango ritmik yapısına literatür araştırması ve veri toplama teknikleri ile ışık tutar. Bu çalışma literatür taramasının ardından Meksikalı besteci Manuel Ponce'nin (1882-1948) çeşitli eserlerinde kullandığı fandango ritmik yapıları ile sınırlandırılmıştır. Bu eserler: Prelude A minor, Theme Varie et Finale, Variations sur “Folia de España” et fugue, Prelude E Major, Vespertina, Variations on a Theme of Cabezón ve gitar ve orkestra için olan Concerto del Sur’dur. Bahsedilen eserler, 1923 yılında Ponce’nin İspanyol klasik gitar virtüözü Andrés Segovia (1893-1987) ile tanışmasından sonra yazılmıştır. Ponce ve Segovia’nın sanatsal etkileşimi, Ponce’nin fandango dansının özelliklerini kendi çalışmalarında da kullanmaya başlamasına öncü olmuştur. Ponce'nin fandangoyu diğer bestecilerin aksine bir dans biçimi olarak tasarlamadığı aşikârdır. Eserlerinde, fandango ritmik öğelerinin ifade tekniğini geliştirerek klasik gitar repertuvarının zenginleşmesini sağlamıştır.

Fandango is an ancient form of dance originating in the region of Andalusia, southern Spain, whose rhythmic structure inspired several composers of different periods and nationalities through the history of music. This study brings to light fandango rhythmic structures applied in selected works, using literary research and data collection techniques. After the literary research, the study limited to investigate the rhythmic structures of fandango used by the Mexican composer Manuel Ponce (1882-1948) in the following works for guitar: Prelude A minor, Theme Varie et Finale, Variations sur “Folia de Espana” et fugue, Prelude E Major, Vespertina, Variations on a Theme of Cabezón and Concerto del Sur for guitar and orchestra. It was noted that the works mentioned were written after the meeting with Spanish classical guitarist Andrés Segovia (1893-1987) whose artistic influence was fundamental for the use of this famous popular dance by the composer. It is concluded that Ponce did not conceive the fandango as a dance, unlike the other composers; he developed a gestural technique of the rhythmic element of the fandango in singular works, thus enriching the classical guitar repertoire.