Darwinci Güzellik Kuramı

Güzellik tarih boyunca binlerce yıldır felsefecilerin tanımını bulmakta zorlandıkları bir konu olagelmiştir. “Güzel”in ne olduğu konusunda Plato’dan beri güzelliğin kişisel olabileceği veya kültürel olarak değişebileceği gibi pek çok farklı teoriler ortaya atılmış olmasına karşın, bunların hiç biri bilimsel, nesnel temellere dayanan teoriler olmamıştır. Charles Darwin (1809-1882)’in Evrim Teorisi, ölümünün üzerinden çok uzun bir zaman geçmesine rağmen psikoloji, antropoloji, sosyoloji gibi alanlarda pek çok yeni araştırma ve teoriye temel teşkil etmektedir. İnsanlığın milyonlarca yıl kullandığı kesici el baltaları, sürpriz bir şekilde evrim teorisinden dayanak alarak Denis Dutton* (1944-2010)’ın Evrimci Güzellik Teorisi’ne temel teşkil etmiştir. Güzelliğin cevabının nesnel olabileceği ve evrimsel süreçte genlerimize kodlanmış evrensel bir güzellik anlayışı olabileceği bilinen paradigmaları alt üst edebilecek bir yaklaşım olup, estetik, sanat ve eğitimde yepyeni çıkarımlara sebep olabilecektir.

“What is beauty?” has been a difficult question for philosophers for thousands of years. Since Plato, beauty has been theorized sometimes as being a subjective judgment or sometimes defined as being “in culturally condioned eye of the beholder”. None of these theories had been grounded upon scientific, objective support until Denis Dutton’s theory (2003). Denis Dutton structured his theory based on Darwinian evolution and defined beauty as another Darwinian adaptation built over millions of years since Pleistocene. Is beauty another Darwinian adaptation and is hardwired in our brain and genes? Is there a human instinct responding to art and beauty? Dutton answers these questions based on surprise archeological findings of Acheulian hand axes and other scientific research. If so, this new theory will change all paradigms about beauty in not only aesthetics, but in art and education.